Kun jij je telefoon ook moeilijk met rust laten? Daar zit deze psychologische reden achter

En zo kick je af

Body & beauty

Kijk in de bus, in de wachtkamer, op het station of zelfs in de kroeg om je heen, en meer dan de helft van de mensen zit met voorover gebogen hoofden op zijn telefoon te kijken. We zijn gewend dat we elk ‘leeg’ moment even onze berichten checken, zelfs als er niets te zien valt. Volgens nieuw onderzoek zit daar een psychologische reden achter, die we graag even aan je uitleggen.

Als ik van mijn krant opkijk in de trein (ja, die lees ik nog), zit vaak 99 procent van de mensen in mijn gezichtsveld op zijn telefoon te scrollen. Het feit dat ik het idee heb dat ik me moet verantwoorden voor het lezen van een krant zegt genoeg. We zijn geen moment offline. Dat heeft alles te maken met de zoektocht naar geluk, waarbij we eigenlijk negen van de tien keer van een koude kermis thuiskomen. Dat is tenminste de verklaring die wetenschapsjournaliste en schrijfster Sharon Begley ervoor heeft.

Hoe zit dat dan precies?

Begley legt in haar boek I Just Can’t Stop; An Investigation of Compulsions, namelijk haarfijn uit hoe we reageren op prikkels van onze elektronische apparaten. We maken dopamine aan als we iets doen waar we blij of gelukkig van worden. Volgens Begley krijgen we een geluksgevoel als we een berichtje binnenkrijgen of verwachten, en maak je op dat moment dus dopamine aan. Sinds het mobiele tijdperk zijn we de hele dag bezig met ons telefoonverkeer, en dus het op peil houden van ons dopamineniveau. Als dit niveau daalt, zijn we dus ongemerkt geneigd om naar onze telefoon te grijpen, en daar wat aan te doen.

LEES OOK: Kan modern onderwijs (niet) zonder smartphones?

En worden we daar dan echt gelukkiger van?

Nou, nee. Begley: ‘Als je een reactie ziet binnenkomen op je nieuwste foto op Instagram, maakt je dat voor een seconde blij. Maar zodra je de daadwerkelijke reactie leest, valt die meestal tegen. De volgende keer dat je een foto op Instagram post, ga je dat dus nóg beter aanpakken. Op deze manier ga je onbewust op zoek naar meer geluk, terwijl je dat nooit echt vindt. Een honger die nooit écht gestild wordt.’ En je dus eigenlijk alleen maar onrustig maakt.

Kunnen we die verslaving doorbreken?

Volgens Begley kan dat zeker. ‘Om er wat aan te doen, moeten we erachter komen waar het misgaat. Als je jezelf vragen stelt als: ‘Hoe erg is het als ik dit berichtje nu niet meteen lees?’ en ‘wat gebeurt er precies als ik deze mails, berichten en andere virtuele post over een uur of twee uur, of aan het eind van de dag pas lees?’ Grote kans dat het antwoord ‘niks’ is. Behalve dat je er zelf nerveus van wordt. Volgens Begley kun je jezelf daarin absoluut trainen, door het lezen van je berichten steeds een beetje meer uit te stellen. ‘Begin met een uurtje, dan twee uur, dan tot het eind van de dag, en ook door ‘s ochtends niet meteen te kijken.’

Het zit er al vroeg ingebakken… Te veel beeldscherm op jonge leeftijd is schadelijker dan je denkt

Broadly.com
Lizette op 16-02-2017