10 emotionele uitdagingen die alle moeders kennen

Redactie 26 mrt 2015 Kids

Vanaf het moment dat je zwanger bent tot aan dat je je kind aan het opvoeden bent, overheerst er één fenomeen: emotionele uitdagingen. Je bent de gelukkigste persoon op aarde, maar je kunt makkelijk in tranen uitbarsten. Je zorgt, je maakt je zorgen en je zit middenin een proces van loslaten en koesteren.

De welbekende ’emotionele rollercoaster’ is niet voor niets een term wat hoort bij het ouderschap. Het ene moment zijn we zo week als wat, het andere moment zien we het allemaal niet meer zitten. We praten niet veel over de onderstaande emotionele uitdagingen, maar ze zijn er wel. Iedere dag. En daarom willen we ze graag even benoemen.

Schermafbeelding 2015-03-25 om 11.44.23

1. Je kunt de pijn van je kroost niet wegnemen

En dat willen we wel. Haar eerste prik. Zijn eerste schaafwond. De eerste val van de fiets. We willen ze ervoor behoeden, maar dat kan gewoonweg niet. Dat breekt je hart in honderden stukjes. Vooral als ze nog zo klein zijn. Als ouder heb je het gevoel dat je je kind coûte que coûte moet beschermen. Gaat dus niet altijd, hoort bij het leven.

2. Je maakt je continue zorgen

Zoals eerder gezegd: begint al tijdens de zwangerschap. Je hebt de verantwoordelijkheid over iets wat van jou is. En zodra hij/zij een eigen leven gaat leiden, houden de zorgen niet op. Heeft ze het te warm? Eet ‘ie wel genoeg? Is ze wel gelukkig? Ben ik er wel genoeg voor ‘m? En deze plus honderden andere vragen zullen nooit stoppen. Ook niet als ze groot zijn. Een klus van jewelste, maar het mooie hieraan is wel dat je nooit alleen bent; je zoon of dochter zal altijd in je gedachten zijn.

3. Het besef dat je niet perfect bent

Nou is niemand perfect, nee duh, dat wist je ook wel. Maar als moeder zijnde word je steeds met je neus op de feiten gedrukt. We willen allemaal de leukste, beste, supermoeder zijn, maar we zijn ook gewoon mens. Dus we maken fouten. Aan de andere kant doen we ook gewoon ons best. En meer dan je best kun je niet doen!

4. Je leeft altijd in onzekerheid

Vooral als een kind klein is en zich nog niet goed kan uiten, is het gissen geblazen! Heeft ze pijn in d’r buik, of is het honger? Waarom wil ze niet eten, is het niet lekker? Hoe doen andere moeders het? Doen zij het beter dan ik? Je vraagt je continu deze dingen af, maar luister naar je moederinstinct. Dat is er namelijk niet zomaar.

5. Je moet leren loslaten

De laatste keer dat je borstvoeding geeft, de eerste keer dat hij naar school gaat, die keer dat ze naar het ziekenhuis moest omdat ze van het klimrek was gevallen; allemaal dingen die je letterlijk ‘raken’, maar waar je je niet eeuwig druk om kunt maken. Alle milestones leveren een gevoel van onmacht op en we krijgen buikpijn als we aan sommige dingen denken. Het is het gevoel van loslaten en dat is moeilijk als ouder zijnde. Wees blij dat je dit gevoel hebt, want alleen op deze manier kun je je er bewust van zijn.

Schermafbeelding 2015-03-25 om 11.39.50

6. Je hebt het gevoel dat je geen controle hebt

Want hé, je kunt niet exact bepalen wanneer je opstaat, wanneer je naar bed gaat, of je een avond uit kunt ja of nee. Dit kon vroeger, nu je een kind hebt niet meer. En ook over je kind kun je geen controle uitoefenen. Je kunt ze sturen, iets bijbrengen, maar hij/zij heeft een eigen gevoel en een eigen wil. Lastig, maar wel een compleet nieuwe uitdaging!

7. Je weet dat je er niet altijd voor hem/haar kunt zijn

Je kunt niet 24/7 bij je kind zijn. Dat gaat niet. Je doet je best, maar je hebt een eigen leven. Daarbij gaat je kind naar school en daar kun je ook niet constant op z’n lip zitten. En laat er nou net iets heel leuks of verdrietigs gebeuren als jij er niet bent. Welkom in de wondere wereld van het moederschap!

8. Dat huilen…

En dan bedoelen we niet het huilen van je kind. We huilen omdat we zwanger zijn, omdat we net de meest heftige strijd ooit hebben geleverd, genaamd ‘bevalling‘. We huilen omdat je kind aandoenlijk en verschrikkelijk lief is en we huilen omdat we niet meer kunnen. Tranen van blijdschap en tranen van verdriet, tranen van geïrriteerdheid en tranen omdat we bang zijn. Die emoties, pff…

9. Er komt een einde aan al het moois

Nou bedoelen we het niet zo dramatisch, maar aan elke fase komt een einde. Ik weet nog dat ik zei toe I. net geboren was (in tranen uiteraard): ‘Ik wil niet dat ze groot word.’ Nu wil ik dat ze een peuter blijft en over een paar jaar wil vast en zeker dat ze voor altijd een tiener is. Het gaat allemaal zo snel. Cliché tot en met, maar het is wel waar.

10. Ze zijn een extensie van jouw leven

Daar is een mooie gezegde voor in het Engels: Living with your heart outside your body. Kinderen zijn een toevoeging, een extensie. Je leeft met je gevoel en je gedachte is vaak bij je kroost. Wat het leven ook weer een stuk ingewikkelder maakt, maar waar je ook veel voldoening uithaalt als je het mij vraagt.

Welke emotionele uitdagingen ondervind jij dagelijks buiten de onderstaande? Deel ze met ons!

Dit zijn de 15 waarheden van het moederschap. Universeel waar.

Reageer op artikel:
10 emotionele uitdagingen die alle moeders kennen
Sluiten