10 x ode aan de opa (die dus graag vertelt)

Redactie 6 mrt 2015 Persoonlijk

Onlangs publiceerden we een onvervalste ode aan oma. Omdat zij een van de weinige (enige?) mensen op aarde is die naast jou en je wederhelft, zonder morren de poepluier van je kind verschoont, hem met liefde elke dag van school haalt (en brengt) en simpelweg omdat ze net zoveel van je kind(eren) houdt als jij en de man dat doen.

Wie denkt dat we de rol van opa daarmee wilden marginaliseren… integendeel. Natuurlijk verdient opa zijn eigen ode.

1. Al het geduld van de wereld

Sorry oma, maar er is gewoon iets met opa’s en rust. En dan vooral met de mate waarin ze dat uitstralen. Oma is toch iets vaker geneigd om nog even snel dat wasje (voor mama) in de machine te doen, een kop thee te zetten of het speelgoed alvast op te ruimen, terwijl opa dat prima terzijde kan schuiven (of gewoon niet ziet) en ongestoord blijft zitten waar hij zit. In alle rust. Met jouw kind op schoot.

2. Als al het andere niet lukt, is opa er (wederom: de rust zelve)

Waarschijnlijk heeft dit punt alles te maken met het eerste. Klinkt de volgende situatie herkenbaar? Je dacht dat je alles geprobeerd had om haar te laten stoppen met huilen. Je geeft het op en geeft haar aan je wederhelft met de woorden ‘het lukt echt niet’. Hij overhandigt haar na een kwartiertje eveneens onsuccesvol wiegen aan oma, maar het lukt ook haar niet. Met tegenzin gaat oma tenslotte in op opa’s ietwat dwingende ‘geef haar maar aan mij’. Stomverbaasd kijkt het hele gezelschap toe: mevrouw is acuut stil.

iStock_000034319478_Medium

3. Opa’s tomeloze energie

Lijnrecht tegenover die oase van rust staat de tomeloze energie die opa bij tijd en wijlen uit de kast kan trekken. ‘Treintje spelen? Tuurlijk jongen, klim maar op m’n rug’ en ‘steek je benen maar in de lucht, ik zwiep je wel even (een half uur) door de lucht’. Dat zien we oma toch minder vaak doen. Plus: opa maakt doorgaans voor een fantastische keeper bij een potje voetbal.

4. Opa’s trucje (de kracht van de herhaling)

Opa’s hebben vaak een bepaald trucje; iets dat ze ooit bij het eerste (klein)kind uitprobeerden en een succesnummer bleek, en vervolgens bij elk kind herhalen. Vriendinnetje Willemijn heeft een opa die met alle zes kleinkinderen hetzelfde doet: met een kleintje op de arm loopt hij steeds hetzelfde rondje door de woonkamer: van het raam naar het lichtknopje, via het schilderij naar de lamp, terug via de foto’s naar de plant om bij het raam te eindigen (alvorens het rondje weer herhaald wordt). Onderweg benoemt opa alles wat ze onderweg tegenkomen. Ook na zes keer op één dag hetzelfde rondje drie keer gelopen te hebben (met daarbij exact hetzelfde verhaal) – het blijft elke keer en bij elk kind een weergaloos succes.

5. ‘Opa vertelt’

Kinderen van een bepaalde generatie (de mijne) werden voorgelezen uit boeken die ‘Opa vertelt’ heetten. Dikke boeken met (korte) verhalen waar mijn broer, zus en ik geen genoeg van konden krijgen. De titel heeft de uitgeverij heus niet zomaar bedacht: opa’s hebben een bepaalde gave om verhalen niet alleen mooi voor te lezen, maar ze zo mogelijk nog mooier zelf te kunnen verzinnen.

6. Opa houdt (ook) van lekkers

Waar oma zich regelmatig bewust is van overdoses suiker of iets teveel van de 3 p’s (pizza, patat en pannenkoeken), heeft opa aanzienlijk minder op met calorieën tellen. Voordat oma goed en wel (zij het weifelend) nee gezegd heeft, staat opa de ijsjes al te bestellen. Of koerst hij linea recta richting McDrive.

iStock_000021351627_Medium

7. Opa kijkt echt (én snapt het spelletje)

Tuurlijk, oma staat ook regelmatig langs de zijlijn, maar na afloop heeft zij het nooit over ‘die mooie dieptepass’ of dat hij ‘die bal na dat één-tweetje zo prachtig in de kruising schopte’. Kortom: ze staan er allebei, maar opa kijkt ook echt (en snapt wat er gebeurt).

8. Opa gaat mee van de glijbaan

In de regel vinden oma’s zwemmen een wat minder leuke excursie dan opa. Dat heeft vaak met de nattigheidsgraad en een recentelijke kappersbeurt/föhnsessie te maken. Nee hoor, dan opa. Die gaat ook voor de zeventiende keer nog mee van de glijbaan en gaat geheid koppie onder.

9. Op pad met opa

Ik ken een jongetje van 4 die compleet idolaat is van treinen. ‘Wil je vandaag naar een tropisch zwemparadijs, naar Artis of naar een superleuke kindervoorstelling?’ Op elk aanbod schudt hij zijn hoofd. ‘Naar de trein’, luidt steevast het antwoord. Hoe vaak opa het laatste jaar inmiddels het traject tussen Amsterdam en Leiden (retourtje) afgelegd heeft durft zijn moeder niet te tellen. Opa ook niet. Maar hij vindt elk ritje nog net zo fantastisch als z’n kleinzoon.

Herken jij je (schoon)vader in bovenstaande? Welke dingen doet hij die zo typisch ‘opa’ zijn, en wat maakt dat je kinderen zo ontzettend gek op hem zijn? Deel het met Famme!

Deze video moet je even zien: aandoenlijke man krijgt te horen dat hij opa wordt

Reageer op artikel:
10 x ode aan de opa (die dus graag vertelt)
Sluiten