11 struggles die je hebt als je je kinderen meeneemt in het openbaar vervoer

Kids

Laten we beginnen te zeggen dat we blij zijn dat er iets als het openbaar vervoer bestaat. Een fiets of auto is niet altijd de beste optie, en om elke keer te moeten lopen van A naar B, gaat ons ook wat ver. Toch is reizen met het ov niet altijd per se fijn. Denk aan vertraging, drukte, te warm, irritante mensen, om maar wat te noemen. Met kinderen kom je binnen het ov voor nog grotere uitdagingen te staan.

Ik kan het weten, want ik woon – met twee kinderen – in Amsterdam. En het ov is hier prima geregeld en een goed alternatief voor de fiets. Vooral toen ik nog een baby had, was ik fan van de tram (fietsen met een draagzak om was niet voor mij weggelegd – te eng. Net als fietsen met de Maxi Cosi in je bakfiets – ik heb geen bakfiets, dat maakt het lastig :-). Trouwens, ik woon dus toevallig in Amsterdam, maar als jij ergens anders woont, herken je vast deze punten wanneer je bijvoorbeeld de bus neemt.

1

De tram die aankomt, is een A’tje

Dat zie je in het overzicht met de tijden staan en betekent: oud model, dus zonder lage instap. Ofwel: je kunt er hoe dan ook niet in met je kinderwagen of buggy. Niet helemaal waar, want alles kan. Dus als ik samen met vriendlief de tram pakte, tilden we gewoon samen die buggy omhoog, het trapje op, het hekje over en hup, de tram in. Maar was ik in m’n uppie, dan kon ik het wel shaken. Want wie zegt er dat die hulpvaardige meneer (die best jouw kinderwagen erin wil tillen) er straks ook weer is, als jij eruit moet. Dus wachtte je maar op de volgende tram, in de hoop dat dit wel een moderne versie zou zijn.

2

Er staan al drie buggy’s in de tram

En: three is a crowd. Wat kinderwagens in trams betreft. Als je nummer vier bent, ben je de Sjaak (soms zelfs als er twee buggy’s staan) en kun je wachten op de volgende. Nu snap ik dat die regels er zijn voor onze veiligheid, maar die keer dat ik met -6 (niet overdreven) al twintig minuten in de sneeuw had staan wachten op de tram, en ik vervolgens werd geweigerd omdat er ‘al’ drie buggy’s in stonden, voelde ik me best zielig. Helemaal toen ook de daaropvolgende tram vol zat. Ik ben gaan lopen en kwam verkleumd van de kou thuis. M’n baby was gelukkig goed ingepakt, dus die heeft er niet veel van gemerkt. Maar leuk is anders.

3

Bij de eerste de beste rem-actie van de trambestuurder, kukelt je kind bijna voorover met buggy en al

En dat komt doordat je dreumes of peuter zo aan het heen een weer bewegen was, dat het op het moment van remmen, hij niet meer stabiel stond. Het is geen ramp, er is ook niemand gewond, maar als je dat de eerste keer overkomt, schrik je wel even.

4

Er staan toeristen op de speciale buggyplek, maar dat hebben ze niet door

Je komt binnen en je ziet ze al staan. Toeristen van het kaliber: ik sta hier en niets of niemand haalt me hier weg. Dus ook jouw vriendelijke ‘zou ik hier mogen staan?’ (in meerdere talen) lijkt ze niet te deren. Tot de tramcontroleur vanuit zijn of haar hokje iets roept als: ‘It’s the place for the stroller!’ Dat doet ze wel wat en verbaasd schuifelen ze naar een andere plek.

5

Je bent zó bezig met het begeleiden van je kids, dat je vergeet uit te checken

Vooral met meerdere kinderen is het een uitdaging om ze goed te begeleiden naar de uitgang. Want nee, we gaan niet via de deur waar we zijn binnengekomen. Dat snappen ze al niet. Uiteindelijk bij de goede deur aangekomen, leid je ze zo goed en zo kwaad als het kan naar buiten. Tussen de drommen mensen door. Blij dat het zonder kleerscheuren is gelukt, sta je buiten. Met je ov-chipkaart in je handen. Uitchecken! Helemaal vergeten!

6

Het hekje van de tram knalt keihard tegen het hoofd van je kind aan

Deze moet herkenbaar zijn voor iedereen die weleens met een peuter in de tram heeft gezeten. Die hekjes waar je doorheen gaat als je uitstapt, zijn namelijk op hoofdhoogte van je kind geïnstalleerd. En de meeste mensen hebben er echt geen erg in dat na hun een kleine kabouter de tram uitstapt. En dus laten veel tramreizigers het hekje achter zich dichtvallen. Tegen het hoofd van jouw peuter aan!

7

Het ov nemen tijdens de ochtendspits is geen optie

Je zal maar in de ochtend ergens een afspraak hebben met je baby, dreumes of peuter en zijn toegewezen op de tram of bus. Dan wens ik je veel succes. Want ik wed dat het je niet gaat lukken om van A naar B te komen. Tenzij je je kinderwagen thuislaat en je baby in een draagzak vervoert. Of je peuter laat lopen en hem op één arm vasthoudt in de tram – want een zitplek is er niet. Mijn advies: reis na de spits!

8

Boze gezichten als je je kind laat zitten in de tram

Ik ben de eerste die opstaat als ik zie dat er een bejaarde, slecht ter been zijnde of zwangere de tram instapt. Maar omdat een peuter nu eenmaal minder goed z’n evenwicht kan bewaren dan een volwassene, liet ik mijn peuter altijd zitten als ik een plekje zag. Ongeacht of er ook iemand van mijn eigen leeftijd stond (die wel goed ter been was en niet zwanger). Niet iedereen schijnt dat te begrijpen. Misschien moeten zij ‘ns een kwartier lang met 15 kilo op hun arm in een rijdende tram gaan staan?

9

Jullie zitten in de trein, je kind doet z’n jas uit, pakt z’n kleurspullen en dan roept de conducteur de plek van bestemming al om

De trein is zó snel, dat je er soms al bent voor je er erg in hebt. Ik maakte dat zelf mee toen ik een jaar of acht was: ik installeerde mezelf helemaal, met kleurtjes en al. En toen waren we er ineens al. Ik snapte er niks van. Bereid je kind dus voor op hoe lang – of juist kort – de reis zal duren.

10

Je kind vraagt aandacht van iedereen. Ook van mensen van wie jij eigenlijk geen aandacht hoeft

Heel schattig hoor, zo’n dreumes die naar iedereen lacht en met iedereen begint te kletsen, maar soms zit je daar niet op te wachten en wil je gewoon van A naar B zonder hele gesprekken over ‘hoe oud-ie is’ of ‘ie al kan lopen’ en ‘waar jullie heengaan’. Oké, toegegeven: ik vind zo’n kletspraatje nooit zo erg, maar ik weet van andere ouders dat ze hier niet altijd op zitten te wachten, vandaar dit punt.

11

Je baby krijgt een huilbui middenin een drukke trein

De blikken van de mensen om je heen. Je zou het liefst onder de bank van de trein duiken zodat niemand je ziet. Het is nooit echt relaxed als je kind gaat huilen in het openbaar, maar in de trein is het nog tien keer zo erg. Want niemand kan er onderuit. Je zit daar nog wel even, dus ze zitten ook nog even met jouw ‘huilbaby’ opgescheept. So sorry! Nu maar hopen dat jullie deze meneer tegenkomen om jullie en alle andere reizigers op te vrolijken.

Ondervind jij nog andere problemen bij reizen met het openbaar vervoer met je kinderen? Praat erover op Famme’s Facebook.

En dan heb je dus al kinderen. Maar als je zwanger bent, is reizen met het ov ook niet altijd een pretje…>

Meer leuke content? Like ons op Facebook