11 tips om je peuter te helpen eten

Culinair



Eerder gaven we je 15 tips om je baby te helpen bij de introductie van (vast) voedsel. In veel van de gevallen duurt het zomaar een paar maanden voordat baby’s aan de meeste soorten eten gewend zijn. 



Wie denkt dat het daarna alleen altijd makkelijk is om je kind te laten eten, kan de volgende boodschap als ‘teleurstellend’ ervaren. Dat is het namelijk niet. Althans, dat is vaak het geval. De start van de peutertijd komt immers ook met de intrede van het woord ‘nee’. Peuters willen meer controle over dingen. Ergo: bieden meer weerstand. ‘Nee. Julia wil geen broccoli. Julia wil patat.’ 



We vroegen wederom gespecialiseerd kinderdiëtiste Daniëlle Horstman om advies. Hoe kan de mama van Julia ervoor zorgen dat de broccoli en bietjes er net zo makkelijk ingaan als de vissticks en patat?

NB. Advies en tips die hieronder gegeven worden zijn uiteraard niet van toepassing op kinderen die een medische beperking of aandoening hebben waardoor eten voor hen moeilijk(er) is.

1. Rust, reinheid en jaja, regelmaat

Mensen worden af en toe kriegel van die drie R’s, maar ze gaan in dit geval zeker op. Bouw voordat je aan tafel gaat – idealiter met het hele gezin –rust in, waarin je je kind(eren) voorbereidt op dat wat komen gaat: de maaltijd. “We gaan zometeen eten, we eten gehaktballen, sperziebonen en aardappelen, zet jij alvast de bekers op tafel?” Probeer die rust ook tijdens het eten zoveel mogelijk te bewaren, ook als bijvoorbeeld papa tijdens het eten thuiskomt.

2. Geef positieve aandacht

Naast rust, is positieve aandacht voor je kind vóór het eten heel belangrijk. Klets met elkaar, vraag hoe het op het kinderdagverblijf of hoe het spelen bij het vriendinnetje was; doe iets leuks. Voorkom dat er gekibbeld of ruzie gemaakt wordt.

3. In plaats van eten…

Groenten zijn vaak de grootste uitdaging in het kindermenu. Wil je kind wederom zijn boontjes of bloemkool niet eten – laat staan aanraken – kies dan voor een alternatieve aanpak. “Ok, je hoeft je bloemkool niet op te eten, maar je moet het wel even in je mond doe, er op sabbelen of er even aan likken. Daarna mag je het uitspugen.” Dat herhaal je avond na avond met al het ‘lastige’ eten, totdat je kind gewend geraakt is aan de smaak, textuur en geur van bloemkool (en de rest), en het van likken en sabbelen overgaat in eten. Dat zou ongeveer na een maand of drie moeten gebeuren.

4. Multi-inzetbaar

De tip hierboven geldt uiteraard voor elke soort voeding, niet alleen voor groente.

5. Positiviteit alom

Als je kind daadwerkelijk een hap neemt van iets wat hij als moeilijk eten beschouwt, zorg dan dat je heel positief bent over die prestatie. Dus in plaats van zijn actie te beantwoorden met ‘goed zo, nu de rest van je bord’, is het beter om uitdrukkelijk stil te staan bij zijn geleverde prestatie. Voor sommige kinderen is leren eten hetzelfde als leren schrijven: een compleet nieuwe vaardigheid die aangeleerd moet worden. Als een kind voor het eerst z’n naam (goed) gespeld heeft bejubel je dat toch ook uitbundig, in plaats van dat je zegt ‘en nu je volledige adres erbij’?


6. Meedoen = winnen

Tevens in de categorie ‘voorwerk vóór het eten’: laat je kind(eren) meehelpen met koken. Natuurlijk niet achter de hete pannen en het fornuis, maar bijvoorbeeld de groenten wassen, de sla husselen of het eten op de borden scheppen. Laat ze zien hoe eten tot stand komt, waar het vandaan komt en het idee dat ze zelf een rol gespeeld hebben in de bereiding ervan.

7. Schep niet teveel op


Of jij het doet of je kind zelf: zorg altijd dat er niet teveel opgeschept wordt. Dan kijkt je kind namelijk letterlijk en figuurlijk tegen een berg eten op waar maar moeilijk doorheen te komen is. Beter is om een bescheiden hoeveelheid op te scheppen, om erna eventueel nog een tweede portie op te scheppen.

8. Beloon eten niet met eten

De gevleugelde ‘als je dit op hebt, mag je een lekker toetje’ laat je achterwege. Beloon goed eetgedrag liever met een sticker, het mogen uitkiezen van een voorleesboek of iets anders leuks doen – zolang het maar niet gerelateerd is aan eten. Als je op deze leeftijd begint met het belonen van eetgedrag met eten, maak je voor je kind de koppeling tussen eten en iets goed gedaan hebben, waarmee je emotie-eten (op langere termijn) in de hand werkt. 


9. Accessoires: check

Ook het bord en bestek waarvan/waarmee gegeten wordt kan een rol spelen. Logischerwijs eet het gezelliger van een vrolijk bord met stripfiguren dan van een saai bruin exemplaar. Laat hem bij voorkeur zelf in de winkel zijn eigen bord, beker en bestek uitkiezen.

10. Onthoud: richtlijnen zijn niet zaligmakend


Een richtlijn is geen vastomlijnd gegeven, maar slechts een indicatie van een gemiddelde: het kan dus heel goed zijn dat jouw kind gewoon meer of minder nodig heeft dan een ander kind. Leg de lat om te voldoen aan een richtlijn niet te hoog; kinderen zijn erg gevoelig voor onzekerheiden en angsten van ouders rondom eten en hoeveelheden. Als je echt twijfelt of je kind genoeg eet, houd dan een week lang nauwkeurig een eetdagboek bij en leg dat voor aan een diëtist of andere professional.

11. Nog even over die richtlijn…

In hun eerste levensjaar maken kinderen de grootste groei door. Groeispurten gaan gepaard met meer eten: wanneer je kind qua centimeters de hoogte in vliegt, vliegen ook de nodige extra happen naar binnen. Daardoor ben je als ouders gewend geraakt aan een bepaalde hoeveelheid die je kind eet. Maar na het eerste levensjaar neemt die explosieve groei af, waarmee ook de hoeveelheid eten waar een kind behoefte aan heeft, afneemt. Terwijl ouders dus nog steeds vasthouden aan de hoeveelheden die het eerste jaar gegeten werden. Een peuter die ‘vroeger veel meer at’ is dus heel normaal.

Diëtiek is maatwerk

Laat duidelijk zijn: advies over voeding is voor elk kind anders. Daniëlle: “Ik vergelijk wat ik doe soms met het werk van een makelaar. Net zoals er voor niemand één ideaal huis is, is er ook geen standaard ideale methode die je standaard kunt voorschrijven om kinderen makkelijk(er) te laten eten. Er zijn heel veel verschillende methodes en het is aan de diëtist om te bepalen welke methode geschikt is voor een kind,” aldus Daniëlle. 

Wil je meer weten of persoonlijk advies van kinderdiëtiste Daniëlle? Ga dan naar de website dietheek.nl of mail naar [email protected]

Meer leuke content? Like ons op Facebook