10 redenen waarom 2 een superleuke leeftijd is


Waarom Inge twee nú al de leukste leeftijd vindt (fuck de peuterpubertijd)

Kids

Waarom ik twee nú al de leukste leeftijd vind (fuck de peuterpubertijd) 

Op de dag af twee jaar geleden zette ze m’n leven compleet op haar kop. Sinds die dag is niks meer hetzelfde, alles is anders. Vaak leuker en mooier, maar soms ook chaotischer en moeier. Lang verhaal kort: ik had het allemaal voor geen goud willen missen, want wat ben ik allejezus blij met ‘r. 



Sinds vandaag is ze dus twee. En regent het naast felicitaties, ook waarschuwingen: want ja hè, die terrible two’s. Ik weet het, ik schreef er al een preventieve handleiding voor. Iets over een goed voorbereid mens dat – dit kán geen toeval zijn – voor twee telt.



Noem me naïef en zeg vooral dat ‘je me over een tijdje nog wel hoort’, maar ik geloof dus echt dat ik twee nu al de leukste leeftijd vind. Klopt, ik heb geen vergelijkingsmateriaal (ze is m’n eerste), maar dat geheel terzijde. 



1

Ze praat


In mijn pré-moedertijdperk fantaseerde ik wel eens over het hebben van een kind. En dan zag ik vaak het volgende plaatje voor me: ik die hem/haar ophaalde van de opvang of school, hij/zij volop kletsend op de achterbank. Oké, langgerekte volzinnen of diep-filosofische gedachten over de dag zijn we nog niet aan toe, maar alleen al dat simpele oer-gebrabbel vind ik ronduit fantastisch.



2

Ze praat (deel II)


Behalve gezellig, vind ik dat hele spel dat ‘opvoeden’ en ‘moeder zijn’ heet door de ontstane communicatie ook een stuk makkelijker geworden, Gewoon, omdat ze me nu kan vertellen waarom ze huilt. Omdat ze water wil (spreek uit: ‘waha-tur’), pijn in haar buik heeft (‘au, daar’) of dat ze liever een boek dan een pop heeft om mee te spelen (‘niet pop, boek’).

Bron: Tumblr
3

Ze is nergens bang voor


Even los van de blauwe plekken en bulten die mijn dochter in de speeltuin oploopt, vind ik het een prachtig gezicht om haar onverschrokken de wereld in te zien stappen, de trap op te klauteren of het water in te springen (geen paniek, een van ons staat klaar om haar op te vangen). Iemand waarschuwde me dat kinderen rond hun tweede jaar kennismaken met de emotie ‘angst’ – ik wacht angstig af tot dat moment zich aandient.

4

Ze vindt het leuk om mama te helpen


In de supermarkt wil ze per se alles aan de mevrouw achter de kassa geven en thuis zet ze maar wat graag dingen in de ijskast (of in de prullenbak, dat is af en toe even goed opletten). Ook de afwasmachine in- en uitruimen en tafeldekken zijn favoriete bezigheden. Hoezee!

5

‘Neeheeeee’ klinkt stiekem best grappig


Natuurlijk houden de vriend en ik ons tegenover haar in, maar stiekem moeten we enorm lachen als ze weer eens heel hard ‘neeheeeee’ roept als we vragen of ze haar tanden wil gaan poetsen. Vooral omdat ze er ook heel stellig en resoluut bij kan kijken. En weet dat het daarna toch echt gaat gebeuren.

6

Een tweejarige leeft echt in het moment


Jaloersmakend vind ik het: de gave van een tweejarige om volledig op te gaan in hetgeen waar ze op dat moment mee bezig zijn of wat er voor ze ligt. Of het nou het eten van yoghurt is, televisie kijken, met Duplo spelen of iets anders: daar gaat op dat moment alle aandacht naartoe.

7

Boosheid, verdriet of pijn duurt nooit lang


Dat heeft logischerwijs te maken met voornoemde punt. Een simpele afleidingstruc en overgang naar een nieuw ‘moment’ is vaak genoeg. 



Bron: Tumblr
8

Die heerlijke leergierigheid


De nieuwsgierigheid en gretigheid waarmee ze om zich heenkijkt en probeert de grote wereld om haar heen te begrijpen: prachtig.

9

Een tweejarige kan oprecht blij zijn met kleine dingen


Geef mijn dochter een ballon en ze kijkt met ogen die zojuist voor het eerst water hebben zien branden, zo bijzonder vindt ze het. Vervang ‘ballon’ door ‘vergiet’, ‘cupcake’ of ‘oma’ en alles is even fijn, lief, mooi en lekker.

10

Ze vindt knuffelen leuk


Eerlijk is eerlijk: die van mij is er soms niet heel scheutig mee, maar ik heb gehoord dat dit de jaren zijn waarop ze zoveel mogelijk met papa en mama willen knuffelen. Ik grijp op mijn beurt elke gelegenheid aan, want er gaat niets boven de volledige overgave die je voelt als ze zich in je armen stort voor een knuffel. Dat is trouwens een van de spaarzame momenten waarop het mij ook lukt volledig in het moment te leven.



Bekijk ook: 34 foto’s die pretenderen het echte ouderschap te laten zien > 





Meer leuke content? Like ons op Facebook

Tumblr