25 opvoedkundige zaken die je kind onder de knie zou moeten hebben, niet?

Kids

‘De jeugd van tegenwoordig’… Het is meestal het begin van een zin die zelden leuk eindigt. Vaak heeft het te maken met onbeleefdheid, brutaliteit en het feit dat kinderen anno nu geen manieren (meer) hebben.

Okay, oudere mensen kunnen misschien af en toe een beetje zeuren en iets te nostalgisch pretenderen dat vroeger echt elk kind een modelkind was, maar wat ons betreft zijn onderstaande 25 manieren wel de basisregels die een kind in de opvoeding mee zou moeten krijgen.

1. ‘Dank je wel’ zeggen als hij iets krijgt

De basis.

2. ‘Asjeblieft’ zeggen als hij om iets vraagt

De basis 2.0.

3. Mensen die hij niet kent en/of ouder zijn met ‘u’ aanspreken

Tot het moment dat deze persoon aangeeft dat hij ‘je’ mag zeggen.

4. ‘Wat zeg je?’ zeggen in plaats van ‘wat?’ als hij iets niet verstaat

‘Watten koop je in de apotheek’, zei mijn vader altijd als wij weer eens de mist ingingen.

5. Iemand aankijken er tegen hem gepraat wordt

En vice versa: iemand aankijken als hij een gesprek met iemand begint.

6. Niet door mensen heen praten

Als papa en mama in gesprek zijn (met elkaar of met iemand anders), wachten totdat ze uitgepraat zijn voordat hij iets vraagt.

7. Niet vloeken of schelden


Zoals eigenlijk bij al deze punten geldt: goed voorbeeld doet goed volgen. Dus ja mama en papa, wen maar alvast aan dat suffe ‘chips’ in plaats van shit, en aan ‘ku-njenietmenen’ in plaats van ‘kut’. Die laatste gaat heel wat oefening vereisen.

8. Pest nooit een ander kind

Volwassenen trouwens ook niet.

9. Als mensen vragen hoe het met hem gaat, antwoordt je kind hoe het met hem gaat.

Stap 2: terugvragen hoe het met die ander gaat (niet altijd verplicht, maar wel een dikke plus).

10. Niet naar mensen staren

Zeker niet als mensen een fysieke handicap hebben.

11. Als hij bij een vriendje gespeeld en/of gegeten heeft, na afloop bedanken voor het spelen/eten

Fatsoenlijk.

12. Niet zomaar een kamer binnenkomen als de deur dicht is


Eerst kloppen en wachten tot er ‘kom binnen’ wordt geroepen.

13. Als het niet nodig is om te schreeuwen, doe dat dan ook niet

Wel zo fijn.

14. Telefoneeretiquette

Ik vond het verschrikkelijk, maar ik moest dus altijd ‘hallo met Inge Abraham, met wie spreek ik?’ zeggen als ik de telefoon opnam. Ervanuitgaande dat gezinnen anno nu nog een vaste telefoonlijn hebben en kinderen niet al vanaf vijf jaar een eigen mobiele telefoon bezitten, is er in principe niets mis mee om aan te leren dat de telefoon opnemen niet met alleen ‘ja’ of ‘hallo’ hoeft te gebeuren.

15. Iets niet persoonlijk ontvangen? Dan toch persoonlijk bedanken

De follow-up van #1: als hij een cadeautje krijgt maar er niet persoonlijk is wanneer het overhandigd wordt (meegegeven aan iemand anders of per post verstuurd, bijvoorbeeld), dan belt/mailt/app/schrijft hij een briefje/mailtje/appje om alsnog voor het cadeau te bedanken.

16. In het openbaar in z’n neus peuteren: no-go


Boeren en winden laten: dito.

17. Hand voor zijn mond als hij niest

Blijft vaak lastig.

18. Als hij per ongeluk tegen iemand opbotst, zegt hij ‘sorry’

Sounds fair…

19. Als hij door een deur loopt, dan slaat hij ‘m dan niet zomaar dicht

Maar kijkt of er iemand achter hem loopt voor wie hij hem open kan houden.

20. Wil hij de bus/trein/lift in? Eerst mensen laten uitstappen

Dan pas mag hij erin.

21. Met je telefoon bezig zijn als iemand tegen hem praat, is onbeleefd

Mama en papa, letten we even goed op?

22. Beleefd zijn tegen andere/oudere mensen


Of in ieder geval niet onbeleefd. Het woord ‘respect’ wordt soms iets te vaak uit de kast getrokken, maar er zit wel degelijk een kern van waarheid in dat de samenleving er best iets meer van zou kunnen gebruiken. Ook tegen leraren, leraressen en mensen in een uniform. Kortom: tegen iedereen. Als we daar bijtijds mee beginnen, voorkomt dat een hoop gedoe.

23. Z’n spullen achter z’n eigen poezelige kont opruimen

Klaar met eten? Zelf zijn bord zelf naar de keuken brengen. Dat geldt uiteraard ook voor speelgoed en andere aangerichte ravages. Niet gelijk overdrijven met stofzuigers en bleekmiddel, maar in de kern mogen kinderen best begrijpen dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor hoe ze een plek achterlaten (en deze dus ook weer vinden).

24. Niets op straat weggooien

In het verlengde van #23: is z’n pakje drinken op? Wachten tot hij een prullenbak tegenkomt om het in te gooien. Zelfde geldt voor het klokhuis van z’n appel, kauwgom en al het andere dat niet
op straat thuishoort.

25. Tafelmanieren


Netjes op een stoel (blijven) zitten, in de rechterhand een mes en een vork in de linker; servetje op schoot (wellicht voor de iets meer gevorderde eter), niet met volle mond praten, vragen of iemand iets aan kan geven in plaats van overdwars iets van tafel pakken en pas van tafel als iedereen uitgegeten is. En o ja, als het kan ook nog met z’n mond dicht eten.

Wat vind jij? Welke manieren vind jij een absolute must voor kinderen? Hoe streng ben jij als moeder als het op deze ge- en verboden aankomt? Reageer op onze Facebook >

7 redenen waaruit blijkt dat opvoeden zó moeilijk is >

Meer leuke content? Like ons op Facebook