Moeder: ‘Waarom ik nooit meer wil zeggen dat 40 het nieuwe 20 is’

Als je zelf met rasse schreden de 40 nadert, voelen veel mensen de noodzaak je te vertellen dat ’40 het nieuwe 20 is’. Nonsens, vindt Katie Bingham-Smith. Ze zet uiteen waarom we zo snel mogelijk moeten stoppen met dat soort statements.

Jezelf worden

‘Toen ik in de twintig was, vond ik het stiekem heerlijk als mensen zeiden dat ’40 het nieuwe 20’ is. Dat betekende dat mijn leven niet over zou zijn als ik grijs word, rimpels krijg en steeds meer lichaamsdelen uitzakken. Eerlijk gezegd zat ik er helemaal naast. Ik dacht dat vrouwen dit zeiden omdat deze dingen sommigen van hen niet overkwamen en ik hoopte dat dat voor mij ook zou gelden.

Wat mijn 20-jarige zelf toen nog niet wist, is dat je met ieder jaar en ieder gepasseerd decennium een stukje geraffineerder wordt. Je wordt meer jezelf en schudt de versies van jezelf die nooit echt voelden of die je niet verdiende van je af. Weet je: 30 is het nieuwe 30 en het is fucking fantastisch.

Prioriteit

40 is het nieuwe 40. En ik spreek 100% de waarheid als ik zeg dat de dingen nu pas echt goed worden. Ik heb gehoord dat het pas echt begint als je 50 bent. En 60? Vergeet het maar. Al die onzin die je jarenlang naar beneden trok, verdwijnt omdat je daar om vraagt. Je hebt het achtergelaten in die achteruitkijkspiegel van je leven. Je kan met een gerust hart ‘f*ck off’ zeggen tegen de dingen die je niet gelukkig maken omdat je nu vaak genoeg hebt gezien wat er gebeurt wanneer je van jezelf een prioriteit maakt.

Ik heb ook gehoord dat je dat dan kan doen omdat je 20-jarige zelf nog steeds nieuwsgierig is, nog steeds leert, dingen wil uitproberen en nog niet altijd bereid is te luisteren.

Het gaat er niet om dat je een bepaalde leeftijd bereikt en je dan opeens nooit meer ergens druk om maakt en je schouders ophaalt om cellulitis. Het is niet dat je opeens een zenmeester wordt zodra je de kalender omslaat. Nope, het komt niet eens in de buurt.

Wat wel gebeurt is hoe je nog meer jezelf wordt. Ook als dat een versie van jezelf is die je van tevoren niet had bedacht.

Single moeder

Een paar jaar geleden ben ik gescheiden en ik had in mijn wildste dromen niet gedacht dat ik een single moeder van 3 kinderen zou zijn die op haar 43ste weer ging daten. Ik dacht dat ik een thuisblijfmoeder zou zijn. Ik zou samen met hen knutselwerkjes maken, ze naar sportlesjes brengen, ze helpen bij het schoolgala en bijstaan als klassenvoorzitter. Maar hier ben ik, een gescheiden werkende moeder. Ik ben geen van de dingen die ik dacht dat ik zou worden, maar ik ben klaar om naar mijn oudere zelf te luisteren en aantekeningen te maken.

Ik heb amper tijd om knutselwerkjes te maken, mijn kinderen hebben een hekel aan schoolfeesten en hebben me verteld dat ze liever naar de hel lopen dan klassenvoorzitter worden.

En ik vind het allemaal prima. Echt heel prima, omdat ik weet dat ik in staat ben mijn leven te vormen – wat er ook gebeurt. Ik kan mijn situtie aan, hoe die situatie er dan ook uit ziet. Dat komt met leeftijd en wanneer je vervelende shit hebt doorstaan. Ik weet dat ik het op mijn 23ste of 33ste niet zo had kunnen aanpakken omdat ik mezelf toen nog niet zo kende als ik nu doe.

Geen magie, maar ervaring

Dat betekent niet dat je geen slechte dagen meer hebt omdat je er al vier decennia op hebt zitten. Je voelt je soms nog steeds hulpeloos, gekwetst en vraagt je dagelijks af of je wel het juiste doet. Wat zeg ik: mijn angsten kunnen binnen seconden buitenproportioneel groot worden met zorgen die ik in mijn twintiger jaren nooit had. Maar weet je wat? Ik ben nog steeds beter.

Ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat het goed komt. Ik heb dingen geprobeerd waarvan ik nu weet dat het voor mij niet werkt. Er zijn nog steeds kansen die ik niet heb gepakt en ik ben niet meer zo bang om te falen. Ik weet inmiddels dat het voor mij niet werkt om de hele dag in bed te blijven.

Ik weet hoe echte liefde en vriendschap voelt en dompel mezelf onder in die gevoelens en doe het niet voor minder. Je leeftijd is je leeftijd, dus own het. Het is immers het oudste wat je ooit geweest hebt. Je weet meer dan ooit – of je nu 24, 45 of 57 jaar bent. Ieder jaar wordt om die reden beter. Het is geen magie, het is ervaring.

Dus met zeggen dat jouw leeftijd het nieuwe [insert 20 jaar jongere leeftijd is] doe je jezelf tekort. Want damn, je bent nu zoveel beter dan toen.

Onderzoek: als je dít doet, weet je zeker dat je van middelbare leeftijd bent.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over je leven als vriendin, partner, moeder en overall powervrouw in je mailbox.

Reageer op artikel:
Moeder: ‘Waarom ik nooit meer wil zeggen dat 40 het nieuwe 20 is’
Sluiten