5 dingen van vroeger die onze kinderen niet meer kennen

Oh nee, we worden oud...

Persoonlijk

Mijn dochter van twee kan probleemloos een filmpje zoeken op de iPad, terwijl ik op die leeftijd hooguit met een rammelaar zwaaide. Nou ja, bij wijze van. De wereld verandert in een razend tempo en wij dinosauriërs kennen dingen die onze kroost nog nóóit gezien heeft. Kent u deze nog, nog, nog…?

1: Het autoraampje zelf naar beneden draaien

Tijdens die lange autorit naar Zuid-Frankrijk verging je soms van de hitte. Of je moeder stak doodleuk een sigaret op in de auto (kan écht niet, maar hé: het waren de 70’s/80’s). Dus hup, snel dat raampje naar beneden. Nou ja, snel… Dat duurde dus wel even, want soms ging het draaien met dat hendeltje wel erg stroef. En dan moest-ie later ook weer omhoog, zucht.

2: Niet weten wie er belt

Wie heeft er überhaupt nog een huistelefoon? Maar zo ging dat dus vroeger in het pre-smartphone tijdperk. Dan klonk daar plots die ouderwetse TRINGGGGG!!! door het huis en was het maar afwachten wie er aan de andere kant van de lijn zat. Met mazzel: een vriendinnetje dat wilde spelen. Met pech: die langdradige tante.

3: Muziek opnemen van de radio

Klonk jouw favoriete nummer op de radio? Dan moest je haast maken om je bandrecorder aan te zetten en tegelijkertijd record en play in te drukken. Wat niet altijd goed ging… Maar, als het lukte, dan kon je het liedje mooi altijd terugluisteren als je er zin in had. Alleen jammer dat jouw vader op de achtergrond hoestte en je broertje er doorheen tetterde. Hoe dan ook: deze huisgemaakte remix ging vervolgens zo in jouw systeem zitten, dat je zelfs nu nog dat liedje hoort met het gehoest en gebabbel erbij.

LEES OOK: Feest der herkenning! Hier speelden we in de 80’s en 90’s allemaal mee!

4: Het bandje repareren

Hierop volgend: soms ging zo’n cassettebandje stuk. Dan lag de tape helemaal in de war, tot jouw grote ergernis. Maar jij was niet voor één gat te vangen, welnee. Je pakte een potlood en ging héél geduldig het bandje terug rollen, net zo lang tot de tape er weer mooi strak in zat en je weer kon genieten van Milli Vanilli (tot hun bedrog jaren later uitkwam).

5: Wachten op de foto’s

Leuk joh, die familievakanties vol zon, zee en spelletjes. Kwam je thuis, dan was het wachten op de ultieme napret: het bekijken van de vakantiefoto’s. Het filmrolletje – ja kinders, dat bestond – werd weggebracht en daarna moesten we een week geduld hebben. Het was altijd weer een verrassing of de foto’s überhaupt gelukt waren (de duimen voor de lens en wazige shots waren in ons huishouden niet te tellen) en welke taferelen erop stonden. Je broer die de ‘vieze vinger’ gaf bij dat pittoreske kerkje, bijvoorbeeld. En toch had het wegbrengen en de verrassing van het resultaat een charme die onze kinderen nooit zullen begrijpen. Toch?

Heb jij nog van die foto’s van die ene vakantieliefde die je nooit meer vergeten bent? Lees dit artikel dan eens: Waarom je je allereerste grote liefde nooit vergeet

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Openingsbeeld: Huffington Post