5 levenslessen die we van Annie M.G. Schmidt kunnen leren

Persoonlijk

Otje, Pluk van de Petteflet, Dikkertje Dap, Wiplala, Minoes, Abeltje… Tja, zo kunnen we nog wel even doorgaan. Wie is er niet groot geworden met de verhalen, liedjes en versjes van Neerlands trots Annie M.G. Schmidt? Vandaag is haar geboortedag en morgen is het exact tien jaar geleden dat de schrijfster overleed.

Al vier generaties lang lezen we de kinderverhalen en kijken we naar verfilmingen. Vorig jaar nog werd Wiplala, over het mannetje van tien centimeter, verfilmd. Daarom: vijf levenslessen die we van Annie hebben geleerd.

1. Een beetje dwarsheid maakt het leven leuk

Hoewel ze allemaal anders zijn is er één gemeenschappelijke deler in de hoofdrolspelers: rebelsheid. Net als Annie zelf (een vat vol tegenstrijdigheden), zijn alle figuren zijn een beetje tegendraads. Zelf zocht ze in haar verhalen de grenzen op, maar ging er nooit overheen. Ze was dwars, maar nooit onaangenaam dwars. Ze zei dingen die ondeugend waren, maar wel leuk. Net als jij als kind, waarschijnlijk. Haar bekendste leus:

‘Doe nooit wat je moeder zegt, dan komt het allemaal terecht!’ – Annie M.G. Schmidt

2. Vergeet nooit het kind in jezelf

Of zoals Annie zei: ‘De leeftijd die ik zelf altijd gehouden heb, is acht. En ik schrijf toch eigenlijk voor mezelf. Ik denk dat dat het hele punt is. Ik ben acht.’ In haar boeken zijn volwassen vaak ‘rotzakken’ en de kinderen de helden. Zoals Otje die haar depressieve vader weer opvrolijkt. De les? Word nooit echt volwassen.

3. Je bent niet alleen

Er is een reden voor het feit dat de verhalen zich niet afspelen in vorstenhuizen, met prinsessen of in de middeleeuwen. Hoewel je misschien wel zelf met de verhalen bent opgegroeid, kan jouw kind zich er óók in herkennen. Inclusief het aardappel schillen en de brandnetelsoep. Er is altijd een fantasiewereld dicht bij huis waar je naartoe kunt vluchten. Dat deed Annie zelf ook, ze creëerde haar eigen paradijs waarin altijd alles goed komt.

4. Volg je passie

Annie M.G. Schmidt vond haar leven tot haar 35ste maar saai. Ze werkte als bibliothecaresse terwijl ze het liefst zelf boeken zou schrijven. Ze was een muurbloempje, maar volgde toch haar passie. Haar wens kwam uit toen ze voor Het Parool ging werken. Vijf jaar lang schreef ze dagelijks een klein verhaaltje over Jip en Janneke voor de krant. Collega Fiep Westendorp maakte er tekeningen bij.

5. Goed is goed

Voor de verhalen van Jip en Janneke werd Annie geïnspireerd door de avonturen van haar zoon Flip en hun buurmeisje. Meestal had ze maar een paar minuten nodig om een verhaaltje over de twee te schrijven. Fiep Westendorp, die ook bij Het Parool werkte, maakte er vervolgens razendsnel een tekening bij. Zo blijkt maar weer, je hoeft geen dagen te ploeteren om iets moois te maken.

‘Ieder verhaal eindigt gelukkig als je maar vroeg genoeg ophoudt’ – Annie M.G. Schmidt

Wat is jouw favoriete verhaal van Annie M.G. Schmidt, of dat van je kinderen? Laat het weten op onze Facebook >

Deze 40 kinderboeken moet je óóit gelezen hebben >

Meer leuke content? Like ons op Facebook