De 5 struggles van een gezin op vier hoog

Renske Hoff 3 mrt 2016 Lifestyle

Ik woon met mijn gezin op vier hoog in Amsterdam. En dat zijn geen grappen, kan ik je zeggen. Onze struggles in een notendop.

[STAP stap=”1″]

De voordeur bereiken is erger dan topsport

Ik moet vrijwel dagelijks honderd (oké, vier) trappen op. Met aan iedere hand een kind. De jongste ligt meestal in een reismandje, maar weegt ondertussen wel al bijna acht kilo. De oudste is nog niet de atleet die hij volgens de planning al lang had moeten zijn, dus die heb ik aan/op de andere arm. Nou, en dan heb ik het nog niet eens over de boodschappen die ook nog mee omhoog moeten. Nu zou je denken dat het went, maar het vreemde is: dat doet het dus niet. Na al die jaren ben ik nog steeds knallend kapot als ik boven kom.

pakezel

Bron: Indulgy

[STAP stap=”2″]

De boodschappen moeten dus ook nog mee omhoog

Voordat er kinderen kwamen had ik bedacht dat ik dit probleem gewoon zou gaan oplossen met behulp van de Appie bezorgservice. Maar zo werkt het dus niet. Tenminste, niet in mijn leven. Soms is er gewoon pardoes nood aan wijn luiers. Tomatensaus. Een verse biefstuk. Snoetenpoetsers. En dan kom je dus langs Appie, en voor je het weet zit je hele mandje vol. En moet de hele zooi ook nog mee omhoog. Andere keren ben ik op pad met de kinderen én kom ik langs een boetiek met hele leuke kleren én ben ik zo gek om even snel naar binnen te gaan én koop ik alles wat ik aan kan raken voordat de kinderen gaan huilen/zeuren. Ik weet het niet hoor, maar dan ga ik dus niet aan de verkoopster vragen of ze die tasjes ook kunnen bezorgen ofzo.

[STAP stap=”3″]

Je kinderen vliegen tegen de muur op

Je voelt je op vier hoog vaak een beetje weggestopt. Het enige wat je ziet is de lucht, de overkant van de straat en nouja, dat was het eigenlijk wel. Nu is dat voor volwassenen al loeiend saai, laat staan voor kinderen. En al helemaal voor drukke jongens. We hebben een groot dakterras, maar als het heeft geregend is het daar spekglad. En als het niet heeft geregend dan waait het er snoeihard. En dan zit je dus maar binnen met z’n allen. Net zo lang tot je de kracht hebt verzameld om ‘even’ naar het park of de speeltuin te gaan. Want:

[STAP stap=”4″]

Even naar buiten gaan is dus niet even naar buiten gaan

Nog een half uurtje over voor de lunch en/of de middagdut? Als je op vier hoog woont, kun je dus niet even snel met de kinderen naar de speeltuin. Al die trappen afkomen vreet al tijd, en dan is er nog de toestand met de ingeklapte kinderwagen: een wagen uit de berging halen en uitklappen met twee jengelende kinderen aan je been is op z’n zachtst gezegd a-relaxt. Kijk, bij mensen met een begane grond woning (ik haat die mensen) staat zo’n wagentje gewoon lekker makkelijk te shinen in de gang. Zin om even naar buiten te gaan? Nou, dan zet je floepfloep gewoon even de kinderen in de wagen en hups, je staat buiten.

[STAP stap=”5″]

De meeste kinderwagens zijn rammend zwaar

Nog even doorzeuren over de Hel die de kinderwagen heet. Mensen die op de begane grond hun voordeur hebben – of een lift – denken niet na over het gewicht van een kinderwagen. Ze vinden een flitsende look en genoeg ruimte voor boodschappen heel erg ontzettend belangrijk en hoeven zo’n gevaarte bijna nooit te tillen. Bij ons is dat dagelijkse kost, want je kunt ‘m niet uitgeklapt in een kleine gemeenschappelijke hal laten staan. Na lang wikken en wegen zijn wij uitgekomen op de oerdegelijke Phil & Teds duowagen. Weegt evengoed nog duizend kilo, ziet er superdoorsnee uit, maar er passen twee kinderen in en je kunt er makkelijk mee de tram / een krap stadswinkeltje in. Wat een weelde! Je moet toch keuzes maken.

Nou, en dan zul je je nu waarschijnlijk ernstig afvragen waarom we in godsnaam op vier hoog wonen? Dat is omdat omdat we gehecht zijn aan onze stek en onze buurt. Bovendien hebben de kinderen hun eigen slaapkamer(tje), is er een mooie grote woonkamer en hebben we een dakterras. Waar het als het niet regent/stormt toch echt prima toeven is. Daarbij komt dat een redelijk betaalbare begane grond woning in Amsterdam nogal prijzig is momenteel – en dat is nog zachtjes uitgedrukt. Ach. Nog een paar jaar wachten en dan kunnen de kinderen in ieder geval zelf de trap op.

Woon je ook op een etagewoning? Zou je er NIET aan moeten denken? Praat mee op onze Facebook.

Hoe moet dat toch, met al die eetgasten inclusief kinderschare in je bescheiden appartement of die eengezinswoning? De beste tips voor een huis vol gasten als je klein woont >

Reageer op artikel:
De 5 struggles van een gezin op vier hoog
Sluiten