5 x dingen waarin ik nooit volwassen wil worden

Persoonlijk

Ik heb een fantastisch leuk huis, al sinds mensenheugenis dezelfde lieve vriend (pardon: verloofde) en sinds vorig jaar ben ik de moeder van een heerlijk meisje. Allemaal heul volwassen dus. Maar in sommige dingen weiger ik pertinent om verantwoord en serieus te worden. Lekker puh!

1

Boodschappen doen

Nou, dat schiet er dus nogal eens bij in. Zeker als ik thuis lekker aan het werk ben, vergeet ik makkelijk de tijd. Met als gevolg een lege koelkast als mijn wederhelft aan het eind van de dag thuiskomt met ons dochtertje. Zij krijgt dan snel een potje babyvoeding (ja, dat doe ik, ook al zo’n doodzonde) en wij hebben een ideaal excuus om een Thaise maaltijd af te halen. Daar kan mijn spaghetti niet tegenop, hoor.

2

Mijn fiets

Ik rij op een barrel, en omdat-ie vaak bij het station geparkeerd staat, is mijn fiets volgeplakt met stickers en zit er om de haverklap een ander zadelhoesje op – van een restaurant, website of studentenvereniging. Deugdelijke verlichting ontbreekt. Ik hang steeds van die wegwerp-lampjes aan mijn fiets, maar ben te lui om ze weg te halen als ze het niet meer doen. Dus nu hangt er een hele verzameling aan mijn bagagedrager. En eigenlijk vind ik mijn rommelige bike zo hartstikke gezellig, met die rammelende lampjes en allerhande reclame-uitingen. Disclaimer ter voorkoming van boze mails: mijn kind vervoer ik uiteraard op een oerdegelijke mamafiets. Zo’n halve motor met extreem breed stuur en dubbele standaard tegen omvalongelukjes, want ik ben niet de allerhandigste persoon, zullen we maar zeggen.

3

Geld uitgeven aan onzin

De kinderopvang en onze hypotheek kosten me een rib uit mijn lijf. Een weldenkend mens zou denken: ik hou mijn hand op de knip. Maar ik ben dus geen weldenkend mens, blijkbaar. Ik vind het nog steeds heerlijk om af en toe (bakken met) geld uit te geven aan dingen die ik eigenlijk niet nodig heb – serieus: hoeveel leren bikerjasjes kan een vrouw hebben? – maar die ik wél graag wil hebben. Noem het oppervlakkig, maar ik word oprecht gelukkig van mijn pinpas door die gleuf halen en met tassen vol fijne buit weer huiswaarts te keren, waar de rekeningen weer op mij wachten. En ik heb nog nooit spijt gehad van een aankoop. Juist van dingen die ik níet gekocht heb, omdat ik zo nodig verstandig moest zijn. Tjonge jonge, ik droom van steeds van dat bronzen bikerjasje dat ik ooit nota bene in de uitverkoop (!) heb laten hangen… Grmpf.

4

Te veel drinken

Nou ga ik hier niet beweren dat het me zomaar overkomt, katjelam zijn. Dat er niets aan de hand was, tot dat ene wijntje verkeerd viel. Welnee joh, ik ben toch geen zestien achttien meer! Ik weet dondersgoed wanneer ik te veel aan het drinken ben. Elke keer dat ik hikkend, slingerend en lallend naar huis ga, is een zeer bewuste keuze, omdat het zo verdomd lollig is. Wat inhoudt dat het stiekem heel weloverwogen en volwassen van me is, dat dronken worden. Dus strikt gezien hoort dit niet in het rijtje thuis, maar ik laat het lekker staan.

5

Troep in huis

Mijn verzameling lege flessen is op z’n zachtst gezegd indrukwekkend te noemen. Als ik geen zin heb, open ik de post niet en onze eettafel ligt bezaaid met tijdschriften, theeglazen, voorleesboekjes, tuitbekers, duploblokken, slabbetjes, agenda’s, plastic fruit van het speelgoedkeukentje, haarspeldjes, mascara, pennen, babysokjes en een nagelvijl. Ik heb geen vaste schoonmaakroutine zoals vroeger gebruikelijk was: op maandag de bedden, op dinsdag stofzuigen en dweilen, op woensdag de ramen… Hell no! Maar wat maakt het uit? Het is precies zoals dat gezegde dat ‘luie’ moeders zichzelf graag voorhouden: kinderen herinneren zich later niet hoe brandschoon het huis was, maar hoe gezellig het thuis was. Ik mag graag clichés in mijn eigen voordeel gebruiken, dus zeg ik: zo is het maar net.

Echt waar: met deze kleine leugen kun je je relatie sterker maken…

Meer leuke content? Like ons op Facebook