5x waarom ik zo blij ben dat ik een meisje kreeg

Persoonlijk

Tuurlijk: ‘als het maar gezond is’. Daar ben ik het honderd procent mee eens. Maar stiekem was ik hartstikke blij toen bleek dat ik een meisje zou krijgen. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen!

De hele zwangerschap was ik hartstikke nuchter over het geslacht van de baby. Ik keek niet kwijlend in de kinderwagens van andere moeders, ik zweefde niet op een roze wolk. Maar toen ik met 16 weken (zo nieuwsgierig was ik) een geslachtsecho liet maken en de echoscopist ons vertelde de welbekende ‘hamburger’ te zien – a.k.a. twee schaamlipjes – balde ik mijn vuist in de lucht. Ik slaakte een overwinningskreet en de tranen stroomden over mijn wangen. Stiekem is het not done om een voorkeur te hebben, dat ‘hoor’ je in ieder geval niet te zeggen. Maar ik wilde heel graag een meisje, en wel om de volgende redenen:

1: We konden De Naam gebruiken

De meningen hierover lopen uiteen. Mijn vriend beweert dat hij met onze meisjesnaam op de proppen kwam, maar ik weet natuurlijk wel beter. Het ging zo: op een avond, jaaaaaren voordat ik daadwerkelijk zwanger raakte, lag ik in bed en las ik ergens De Naam. Wat mooi, dacht ik. Toen mijn vriend uren later beschonken thuis kwam, vertelde ik hem de naam. Hij vond ‘m direct prachtig en viel vervolgens als een blok in slaap. Zo is het gegaan en niet anders, dat zweer ik plechtig. Vanaf die dag wisten we dat áls we ooit een meisje zouden krijgen, we haar zo zouden noemen. En ik was héél blij toen bleek dat we deze naam ook echt konden gebruiken. Een soort meant to be gevoel, zeg maar.

Samen gezellig shoppen

2: De styling

O, wat is het heerlijk om een dochtertje te stylen. Een toffe haarband in haar krullen, een schattig poezenshirtje met aaibaar vestje erover, een koddig rokje met bijpassende maillot en mooie laarsjes. Noem me oppervlakkig, maar ik hou d’r van! Het kost me handenvol geld, dat wel.

LEES OOK: Uniek! Na 100 jaar jongens krijgt deze familie eindelijk een meisje

3: De prinsessenfase

Hier kan ik me nu al op verheugen! Het LEGO-sprookjeskasteel, de ontelbare Barbies plus koets met paard, een verkleedkist tjokvol glitterjurkjes en Frozen of old school Assepoester op repeat: fantastisch! En natuurlijk moet ALLES knalroze zijn, zoals het een echte prinses betaamt.

4: Zo herkenbaar

Ik weet hoe het is om ervan te dromen om ooit model/ballerina/zangeres te worden. Hoe is het om mot te hebben met vriendinnetjes (‘waarom wil ze mijn beste vriendin niet meer zijn?’) en smoorverliefd te zijn op de knapste jongen van school. Omdat ik alles zelf ook heb meegemaakt – en vervolgens de knapste jongen van school strikte, moewhahaha! – kan ik me heel goed in mijn dochtertje verplaatsen, en haar hopelijk goed begeleiden door de roerige tijden die haar ongetwijfeld ook te wachten staan.

5: Samen winkelen

Ook zo fijn met een meisje: samen de stad in. Vond ik vroeger ook zo heerlijk met mijn moeder. Eerst samen kleren kopen, winkel in en winkel uit, daarna mocht ik een flesje Fristi en een saucijzenbroodje óf panini met kruidenkaas (R.I.P. V&D, ik mis je steeds meer). Ik heb er nu al zin in om samen met mijn mini-me op zoek te gaan naar de perfecte laarsjes – tot ze de leeftijd krijgt dat ze niet meer met mij gezien wil worden, uiteraard.

LEES OOK: Moeder laat dochter tampons kopen, wat een hilarisch Whatsapp-gesprek oplevert

Meer leuke content? Like ons op Facebook

Openingsbeeld: Polyvore by Dana