6x het moederschap valt me honderd procent mee

Anne Broekman 19 sep 2016 Mind

Klaar met al die ploetermoeders, het geklaag en het gezeur. Ik zal de laatste zijn om te ontkennen dat het moederschap soms verdomde zwaar is, maar sommige dingen vallen mij reuze mee. Ja, echt!

[STAP stap=”1″]

De nachten

Ik durf dit haast niet op te schrijven, uit angst dat ik iets jinx. Maar hier komt-ie dan: de nachten vallen mij alleszins mee. Komt omdat wij de ongelooflijke mazzel hadden (please don’t shoot me) dat ons dochtertje al met vijf weken doorsliep. Halleluja! Heel soms wordt ze ‘s nachts nog wakker. Maar stiekem vind ik dat soms – oftewel: als ik de volgende dag niet hoef te werken – helemaal niet zo erg. Dan kan ik nog even dat slaperige koppie een kus geven. Klinkt zoetsappig, he? Sorry.

[source id=”attachment_116252″ align=”none”]baby slaapt[/source]

[STAP stap=”2″]

De poep

Poep stinkt, da’s een feit. Maar waar ik me voorheen kokhalzend omdraaide hij het zien vol een volle luier, kan ik de uitwerpselen van mijn eigen dochter beduidend beter handelen. Waar dat aan ligt? Geen idee, want haar keutels, drollen en kakkies ruiken heus niet naar een Zuid-Frans lavendelveld. De liefde doet gekke dingen met een mens, dat blijkt maar weer.

LEES OOK: Meisje (8) heeft diarree en schrijft een geinig briefje aan haar vader.

[STAP stap=”3″]

Het wennen

Ja, uiteraard moest ik wennen aan de continue zorg, plus het feit dat ik niet meer de baas was over mijn eigen tijd. Daar worstel ik nog bijna elke dag mee, om eerlijk te zijn. Maar tegelijkertijd valt het me mee hoezeer ik nog gewoon mijn oude zelf ben, en hoe natuurlijk ik mijn welpje en het moederschap een plaats in mijn leven kon geven. Niks geen identiteitscrisis of emotionele break-downs. Alles went, zullen we maar zeggen.

[STAP stap=”4″]

Mijn geduld

Als voor de tachtigste keer de tuitbeker door de kamer vliegt. Als ze krijst zonder reden en ik banaan van het plafond kan schrapen: ik kan er – meestal – redelijk goed tegen. Ik! Die na het bestellen in een restaurant al na vijf minuten begint te zuchten ‘waar het eten nou blijft’. Mijn moederlijke geduld put ik blijkbaar ergens uit een reservepotje dat ik nog niet kende.

[source id=”attachment_116254″ align=”none”]geduld[/source]

[STAP stap=”5″]

Mijn overbezorgdheid

Nou ja, ik ben nog steeds best snel overbezorgd. Laatst had ons dochtertje oorontsteking, en toen heb ik nog even bij de huisarts geïnformeerd of dat soms iets te maken kon hebben met de hondendrol die ze daags daarvoor had aangeraakt. De arts keek me heel vreemd aan, maar dat terzijde. Wat ik zeggen wil: ik had het véél erger verwacht, mijn hypochondrie, zenuwen en doemdenken.

LEES OOK: 20 dingen die ik blind voor m’n kind doe (maar niet voor de vriend)

[STAP stap=”6″]

Mijn shopgedrag

Toen ik hoorde dat ik een meisje kreeg, balde ik mijn vuist en slaakte een oerkreet. Van vreugde dus, want dit betekende maar één ding: SHOPPEN! Maar eigenlijk hou ik me best keurig in, valt me op. Deels dankzij mijn zus, want zij had al twee meisjes, dus mijn mini heeft een garderobe waar je u tegen zegt. Vooralsnog heb ik een faillissement dus boven verwachting prima kunnen voorkomen.

Heb jij nog fijne meevallers gehad? Deel ze met ons!

Het nieuwe moederschap: jong, cool en een Instagram-koningin>

Barefoot Blonde

Reageer op artikel:
6x het moederschap valt me honderd procent mee
Sluiten