6x waarom het fantastisch is om een tweeling te zijn

Persoonlijk

Mijn zus en ik zijn een twee-eiige tweeling. Dat heeft soms z’n nadelen (altijd en eeuwig met elkaar vergeleken worden, waarbij ik er bekaaid af kwam, want:’de kattige’) maar vooral heel veel voordelen. Twin powerrrrr!

1

We hadden ons eigen taaltje

Lagen mijn zus en ik samen in de box, dan kletsten we wat af. In onze zelfontwikkelde geheimtaal, waar onze moeder geen woord van begreep. Onze babygeheimen waren dus veilig. Later gebruikten we in de klas vreemde afkortingen, waarmee we klasgenoten en leraren tot waanzin dreven.

[source id=”attachment_116644″ align=”none”][/source]

2

Handig: dezelfde stem

Qua uiterlijk leken (en lijken) mijn zus en ik niet heel erg op elkaar, maar onze stemmen zijn haast identiek. Dat was vroeger handig, vooral als er gebeld werd door hetzij school (gemiste lessen), een vervelende jongen (wilde ik niet spreken) of de eikelige baas van mijn bijbaantje (geen zin om extra in te vallen). Dan nam ik op, deed ik alsof ik mijn zus was en kon ik zonder problemen snel een eind maken aan een potentieel lastig gesprek.

3

Dubbel feest

We zijn uiteraard samen jarig. Dat we de aandacht op onze verjaardag moesten delen, vonden we helemaal niet erg. Want er was een dubbele berg cadeaus! Kreeg ik een Barbie-paardenkoets, dan kreeg zij de bijbehorende stal. Hiep hiep hoera!

LEES OOK: Moeder bevalt van 3 tweelingen in 2 jaar tijd!

4

Crea bea

Onze moeder kleedde ons het liefst hetzelfde aan. Saai, zou je zeggen, maar dit prikkelde juist onze creativiteit. Breide mijn moeder voor mijn zus een roze trui met blauw ijsje, dan wilde ik een blauwe trui met roze ijsje. En zo verzonnen we steeds matching outfits die nét iets van elkaar afweken.

[source id=”attachment_116643″ align=”none”][/source]

5

Samen sterk

We vlogen elkaar weleens in de haren, letterlijk. Maar had ik ruzie in de klas, tijdens het spelen of met mijn ouders, dan kon ik er blindelings op rekenen dat zij naast mij stond. Onvoorwaardelijk, ain’t no doubt about it.

6

Partner-in-crime

Omdat er geen leeftijdsverschil tussen ons zit (nou ja, acht minuten) zaten we altijd in dezelfde levensfase en gingen we later ook samen naar feestjes of de kroeg. Normaal gesproken wilde je natuurlijk niet dood gevonden worden met een broertje of zusje op een schoolfeest, maar wij werden nou eenmaal allebei uitgenodigd. Twee voor de prijs van één, noem ik dat. En dat was best handig. Er was altijd iemand om samen mee naar huis te fietsen, of om de haren uit mijn gezicht te houden als de safari-jus er weer uitkwam.

16 redenen waarom een grote zus het mooiste cadeau ooit is>

The Huffington Post