7 onvergetelijke scènes uit kinderfilms waar je nog om kunt huilen

Thea Tijssen 30 sep 2016 Kids

Omdat het een tekenfilm is of een geschikt-voor-alle-leeftijden film betekent dat nog niet dat-ie makkelijk te verhapstukken is voor kinderen (of voor volwassenen). Deze scènes staan in ons geheugen gegrift. Laat de tranen maar komen stromen.

Kinderfilms lijken vaak een welkome afleiding op het echte leven. Ze zitten meestal vol schattige karakters en waardevolle levenslessen, maar ze kunnen ook zwart zijn en zich in de spelonken van je ziel vastklinken om nooit meer te verdwijnen. Denk maar eens terug aan de films uit je eigen jeugd. De meest emotionele, hartverscheurende scènes zitten waarschijnlijk onder het vakje ‘trauma’ in je hoofd opgeslagen óf je hebt ze misschien zelfs gewist of je haalt ze boven op momenten dat je zin hebt om een lekker potje te janken. Wij trekken ze weer even uit de donkere krochten van je geheugen. Kijk en geniet van deze onuitwisbare filmmomenten. Geen dank!

[STAP stap=”1″]

Wanneer Dumbo zijn moeder gedag moet zeggen omdat ze wordt gedwongen tot olifantenslavernij (ook wel het circus genoemd)

Er zitten genoeg gruwelijke momenten in deze ‘kinderfilm’ uit 1941 (bijvoorbeeld de scène met de roze olifanten), maar geen enkele is zo schrijnend als de scène waarin Dumbo zijn gevangengenomen moeder gedag gaat zeggen en zij een slaapliedje voor hem zingt, terwijl ze hem wiegt met haar slurf. Dat zwaaien met die slurf ook op het einde. Slik.

[STAP stap=”2″]

Als Pinokkio denkt dat hij als een ezel door het leven moet, alleen maar omdat hij foute vrienden had

Pinokkio maakt een foutje door zich met de verkeerde mensen in te laten. Dus vanzelfsprekend is zijn straf dat hij een letterlijke jackass (mannetjesezel) wordt. Huh? Ja, dat is wat er gebeurt. Je hoeft je kinderen niet te leren dat ze geen snoepjes aan moeten nemen van vreemden, laat ze gewoon Pinokkio zien en ze gedragen zich voortaan als engeltjes.

[STAP stap=”3″]

Als Bambi’s moeder overlijdt

Deze weet je je nog wel te herinneren. Niet? Dan ben je ontsnapt aan een van de meest angstige herinneringen uit je jeugd. Die van kleine baby Bambi wiens mama werd neergeschoten door jagers – waar hij zelf getuige van was, hoe wreed wil je het hebben? – zodat hij alleen en verdrietig achterbleef in de bossen. Daar gaat je onbezorgde jeugd… Als je er toen nog niet bewust van was dat mama’s konden overlijden, dan was je nu een illusie armer. Dankjewel Disney.

Lees ook: Wat hielp jou na de dood van je vader of moeder?

[STAP stap=”4″]

Het moment dat Ciske z’n moeder vermoordt

Je weet vooraf al dat het gaat gebeuren (die spoiler was destijds al weggegeven door het boek en de trailer), maar toch. Als het dan gebeurt, ben je zo uit het veld geslagen. Ciske die z’n moeder in een vlaag van verstandsverbijstering vermoordt. Die kleine, brutale, grappige Ciske. Je hoopt nog dat het niet waar is. Dat wat je net hebt gezien niet klopt of dat z’n moeder er bovenop komt. Maar nee, de waarheid is hard. Net als het echte leven (kijken vanaf 3:00 min).

[STAP stap=”5″]

Het afscheid van ET

Dit is gewoon hartverscheurend, omdat je net verliefd bent geworden op E.T. Hebt meegeleefd met al zijn avonturen en getuige was van de onuitwisbare band die hij heeft opgebouwd met het schattige hoofdrolspelertje. En dan. Niks ‘ze leefden nog lang en gelukkig’, nee ‘ze leefden.’ Maar of dat lang is, geen idee, maar zeker niet gelukkig, want ze moeten verder zonder elkaar. Dat zal je kind opvrolijken. Ach, misschien kun je jullie verhuizing naar een stad verderop hiermee wat relativeren (‘we gaan in elk geval niet naar een andere planeet, zoals E.T.’).

[STAP stap=”6″]

Het zinkende paard in The NeverEnding Story

The NeverEnding Story is een van de meest geliefde fantasiefilms ooit, ondanks dat er heel heftige scènes in zitten. Zoals die waarin het geliefde paard van de hoofdrolspeler langzaam, heel langzaam, wegzakt in de Moerassen van Verdriet. Tot we het paard niet meer zien en het uiteindelijk verdrinkt… Sowieso kun je ons wegdragen als er dieren overlijden in een film (zie punt hierna), maar dat terzijde. Waarom het paard überhaupt ging stilstaan bij het moeras? Hij was ‘overmand door verdriet van het moeras’, en daarom overleed hij. Dat is een mooie boodschap aan de kinderen die de scène keken en begonnen te huilen. Ahum.

Lees ook: Zo belangrijk zijn huisdieren voor kinderen

[STAP stap=”7″]

Mufasa’s sterfscène, The Lion King

Dit is toch wel de moeder aller traumatische scènes uit kinderfilms. De dood van de heldhaftige Mufasa was zó onverwacht en ging zó bruut dat het beetje onschuld dat elk kijkend kind nog had, voorgoed werd weggevaagd. Het was zo expliciet omdat die achtervolging met de wild geworden beesten – die eigenlijk leidde tot Mufasa’s dood, zo echt overkwam. Deze film schuwde sowieso geen geweld. Het andere heftige aan deze scène was de gruwelijke nasleep van Mufasa’s dood. Als een ongelovige Simba zijn vaders klauw optilt om zijn kleine lijfje er vervolgens onder te schuiven, dan breekt je hart. En dat hij ook nog eens denkt dat het ZIJN schuld is. Houd het dan nog maar eens droog.

Heb jij nog vergelijkbare scènes uit kinderfilms die wij niet hebben genoemd? Noem (en plaats) ze hier.

Zo. Genoeg trauma’s opgediept? Op naar iets vrolijks. Wat dacht je van deze hilarische tweets die verraden hoe ouders écht denken over kinderen

Youtube.com

Reageer op artikel:
7 onvergetelijke scènes uit kinderfilms waar je nog om kunt huilen
Sluiten