Redactie
Redactie Kids 6 aug 2014

7 redenen waaruit blijkt dat opvoeden zo moeilijk is

Uitputting, twijfel, schuldgevoel. We hadden nooit gedacht dat opvoeden zo moeilijk zou zijn. Het zou toch vanzelf gaan? Nee dus…

Er komt een periode tijdens je zwangerschap waarin het lijkt alsof de roze wolk al is langs geweest. Alles is lief (‘kijk nou, die sokjes!’), alles is zaligmakend (‘hoe leuk als we straks met z’n drieën aan de ontbijttafel zitten!’) en je romantiseert erop los (ze zijn zo leuk als ze lopen!). Maar als de roze wolk als een zeepbel -plop- uiteenspat, kan de realiteit er nog weleens inhakken. Twijfel en zorg doen massaal hun intrede zodra de baby geboren is. Dat opvoeden zo’n overweldigende klus zou zijn, dat had ik nooit kunnen denken.

Zie hieronder 7 redenen waarom opvoeden ingewikkelder blijkt, dan je zou denken:

1. Een balans zoeken, maar ‘m maar niet kunnen vinden

Tegenwoordig draait het allemaal om balans. Werk combineren met ontspanning, tijd doorbrengen met de familie, maar laten we voorál onze vrienden niet vergeten. En als we te veel aan ons hoofd hebben, staan we massaal in de downward facing dog. Komen er kinderen in het spel, dan willen we ze vrijheid geven (‘ga maar liefje!’). Maar niet in overvloed (‘hier blijven!’). Ik denk dat ik altijd naar de balans blijf zoeken, maar of ik ‘m ooit zal vinden…

2. Opvoeden is eng

Dat komt omdat we niet weten hoe het moet. Je eigen opvoeding is enerzijds een voorbeeld, anderzijds weet je maar al te goed hoe je het zelf niet wil doen. Daarbij liggen verstand en gevoel continu met elkaar in de clinch. Om nog maar te zwijgen over het loslaat-proces die bruusk opdoemt, vlak na de bevalling.

3. Je leven als ouder bestaat uit fases

Denk je eindelijk te hebben ontrafeld waarom je kind nog steeds twee keer per nacht wakker wordt, dan rijst wel weer de volgende vraag. Iets met tanden. Of driftaanvallen. Of, in een later stadium, pubers. Onthou één ding: een fase gaat over, maar zal altijd worden vervangen door een nieuwe.

4. Je wordt een twijfelaar

Mocht je een zeker persoon van aard zijn, dan mag ik je feliciteren. Zekerheid maakt geheid plaats voor zijn tegenhanger. ‘Doe ik het wel goed?’ ‘Is mijn kind wel gelukkig?’ ‘Besteed ik wel genoeg aandacht aan ze?’ ‘Zitten ze op de juiste school?’. Laat de twijfel maar gewoon varen, je doet het hartstikke goed.

5. En dan komt het schuldgevoelmonster ook nog even ‘hallo’ zeggen


Negeren lukt dan al niet meer. Het schuldgevoelmonster knaagt aan alle kanten. Zodra je gaat werken (schuldgevoel). Als je ‘s avonds doodmoe op de bank ploft (hallo, schuldgevoel!). Of als je bent vergeten dat je kind verkleed naar school moest (au! Mega schuldgevoel).

6. Let the battle begin!

Er bestaat niet zoiets als de ‘beste moeder’, maar wel wil je dat je kind het goed doet op school. Sociaal is. Creatief. Sportief. En bovenal de gelukkigste op aarde. Eigenlijk alles zoals je het had voorgesteld toen-ie nog in je buik zat. Eenmaal in het wild blijkt het er iets anders aan toe te gaan.

Gelukkig bestaat er wel zoiets als ‘relativeren’

7. Had ik uitputting al genoemd?

Nee? De punten 1 tot en met 6 veroorzaken algehele uitputting. Man, man, man, je ontdekt emoties waarvan je het bestaan niet afwist. Dat je kon huilen en lachen tegelijk. Of dat je met gebalde vuisten rustig probeert te blijven en eigenlijk keihard moet lachen. Of dat je zo moe bent, dat al je goed bedoelde opvoedgebruiken langzaam ziet aftakelen. Soms vraag je je af of je dit ooit had kunnen voorzien. Of je dit wel écht zo graag had gewild. Totdat er een minuscuul vingertje op je schouders tikt en een tandeloze glimlach dit alles doet vergeten.

Reageer op artikel:
7 redenen waaruit blijkt dat opvoeden zo moeilijk is
Sluiten