7 x Je hebt een moederbrein als…

Anne Broekman 17 jul 2016 Mind

Mijn dochtertje is nu bijna anderhalf jaar en ik mag er graag prat op gaan ‘dat ik heus nog dezelfde Anne’ ben en dat er niets veranderd is, op het chronische slaapgebrek na dan. Maar da’s natuurlijk lariekoek. Mijn leven is niet meer als voorheen, en dat merk ik soms aan heel kleine dingen.

[STAP stap=”1″]

Ik ben verbaasd als er geen stopcontactbeschermer is

Zojuist wilde ik op de redactie mijn laptop inpluggen, toen ik met de stekker al automatisch een draaiende beweging maakte. Huh, waarom werkte dit niet? O ja, hier kruipen geen nieuwsgierige apies met priemende vingertjes rond. Gewoon een stekker recht in het stopcontact kunnen steken, wat een uitvinding!

[STAP stap=”2″]

Ik doe de schoudercheck

Voor ik de deur uitga check ik mijn schouders standaard op spuugvlekken, Nutella-vingerafdrukken en andere ongein. Hoewel de tijd van een pruttelende melkboer-latende newborn over mijn schouder nu al een tijdje achter me ligt, blijft deze gewoonte intact. Zal het ooit verdwijnen?

baby boer

[STAP stap=”3″]

Ik reageer op elk huiltje

Ben ik een dagje shoppen met een vriendin (JEEEEHAAAA! FREEDOM!) en dus niet aan kind, slaapjes en fruithapjes gebonden, en er klinkt ergens in een winkel een huiltje, dan schiet ik meteen in de actie-modus. Mijn hartslag gaat omhoog, zoekend kijk ik rond en… constateer dat mijn welpje toch echt gewoon thuis is en dat het niet zij is die haar stembanden aan het oefenen is. Opluchting? Hell yes!

[STAP stap=”4″]

Ik zoek naar de kinderstoel

Ga ik na die shopexpeditie ook nog uiteten, dan scan ik het restaurant meteen af naar het welbekende Ikea-kindereetstoelje. Wel zo handig, hoeft ze niet in de wagen te blijven zitten met al het gedrein vandien. O nee. Geen kind = geen eetstoel nodig. Let it gooooo!

[STAP stap=”5″]

Ik ben gewend aan de troep

Ik ben zeker geen obsessive compulsive cleaner, maar wel een control freak die spullen graag overzichtelijk en op dezelfde plek houdt. Momenteel lijkt mijn woonkamer op een soort Armageddon, met Little People-attributen, houten blokken en puzzelstukken op de meest onmogelijke plekken. En het gekke is: ik zie de rotzooi niet eens meer en stap er vrolijk overheen.

troep

[STAP stap=”6″]

Ik kijk geen journaal meer

Aangespoelde peuters, wanhopige kindjes in vluchtelingenkampen, opgerolde pedofielnetwerken… Natuurlijk werd ik voorheen ook niet vrolijk van dit soort nieuws, maar nu treffen de beelden van en nieuwsberichten over kinderleed me als een mokerslag. Mijn maag draait zich om en de tranen branden in mijn ogen. En dus vermijd ik op de meeste dagen – als een ware struisvogel – het journaal.

[STAP stap=”7″]

Ik kan niet meer logisch nadenken

Laatst gooide ik een stuk kaas in het gootsteenkastje in plaats van de koelkast, en kwam daar pas een week later achter. Jaiks. Ik vertel binnen een tijdsbestek van tien minuten hetzelfde verhaal en vergeet afspraken als ik ze niet met koeienletters in mijn agenda noteer. Het lijkt wel of ze tijdens mijn keizersnede niet alleen mijn dochter eruit hebben gehaald, maar ook mijn logische verstand.

Waaraan merk jij dat je een moederbrein hebt? Vertel het ons!

Nog meer gekheid op een stokje: Het moederbrein is in staat tot heel gekke dingen!

Reageer op artikel:
7 x Je hebt een moederbrein als…
Sluiten