8 momenten dat ik apetrots ben op mijn kinderen

Persoonlijk

Een emotionele achtbaan is wat mij betreft een mooie omschrijving van het ouderschap. Het ene moment kom je niet meer bij van het lachen om wat je kinderen doen en vijf minuten later komt de stoom uit je oren en maken ze je gek. Trots is ook zo’n emotie die opeens opvallend vaak voorbij komt sinds ik kinderen heb.

De momenten waarop ik apetrots op mijn drie heerlijke kinderen ben, hebben opvallend genoeg niets te maken met de cijfers die ze op school halen of andere prestaties. En ook niet met uiterlijk, trouwens (al vind ik ze de allerknapste!). Dit zijn een paar van die momenten dat ik uit elkaar spat van trots:

1. Als ik ze van een afstand stiekem bekijk

Wat een leukerds zijn het toch, denk ik terwijl ik minutenlang naar ze sta te gluren door het raam van de zitkamer. Die concentratie als ze aan het tekenen zijn. Die vrolijke koppies als ze met vriendjes spelen. Ik kan er geen genoeg van krijgen.

2. Als ze opkomen voor hun vriendjes of vriendinnetjes

Mijn dochter van acht vertelde laatste hoe ze iemand op z’n nummer had gezet, omdat-ie iets onaardigs tegen haar vriendin had gezegd. I like!

3. Als ik zie hoe lief ze zijn voor dieren

Naast drie kinderen heb ik ook nog vier dieren rondrennen in huis. Nou ja, de hamster komt zijn kooi niet uit (godzijdank), maar de hond en poezen maken de chaos compleet. En ik zou niet anders willen. De kinderen zijn stapelgek op ze en vice versa. Mooi om te zien. (Al zou het fijn zijn als ze zich hielden aan de afspraak over het uitlaten van de hond.)

LEES OOK: Lief! Deze hond is zó trots op de net kruipende baby

4. Als ik zie hoe zelfstandig en zelfverzekerd ze zijn

Sinds een paar jaar gaan de jongens (11 en 14) alleen op de fiets naar school en de hockey. En dat kan ik ze met een gerust hart laten doen; ze letten goed op in het verkeer, houden zich aan afspraken (licht aan en op tijd thuis) en ik weet dat ze niet in zeven sloten tegelijk lopen. Ook zitten ze zo goed in hun vel dat ze zich niet laten opjutten door anderen om gekke dingen te doen. Niet dat ik weet, in ieder geval. Trots!

5. Als ze lief zijn voor elkaar

Helaas vechten ze elkaar regelmatig de tent uit, maar er zijn gelukkig veel meer momenten dat ze het goed met elkaar kunnen vinden en de grootste lol hebben. En komt er iemand aan een van hen, dan zijn de andere twee er als de kippen bij om het op te nemen voor hun broer of zusje. En ik hoop dat dit altijd zo zal blijven.

6. Als ik zie hoe zorgzaam ze zijn

De hond van oma dood? Mijn kinderen sturen haar het ene na het andere lieve appje. Zomaar, uit zichzelf. En als ik een meltdown heb omdat ik even gek word van alle drukte om me heen en met een boek m’n slaapkamer in vlucht, dan komen ze een voor een even langs om een knuffel te geven. Ook zomaar, uit zichzelf. Er is geen beter medicijn voor een slecht humeur dan dat.

LEES OOK: 11 x momenten waarop je jezelf als moeder een schouderklop zou moeten geven

7. Als ze een briljante grap vertellen

En eerlijk gezegd ook bij het totaal verkeerd vertellen van een mop of een hele slechte grap. Omdat ze hoe dan ook heel erg grappig zijn namelijk. Nou ja, dat vind ik dus.

8. Als ik zie hoe gelukkig ze zijn

En eerlijk is eerlijk: op dat moment ben ik ook trots op hun vader en mezelf. Dat hebben we toch maar mooi geflikt, drie van die vrolijke, gelukkige kinderen op de wereld zetten.

Ik zou trouwens nog wel 10 dingen momenten kunnen noemen waarop ik trots op ze ben. Wat ik trouwens niet te vaak tegen de kinderen zelf moet zeggen. Vinden ze stom namelijk. Tja, (pre)pubers. Hier nog 55 bloedirritante opmerkingen van ouders (volgens hun kinderen).

Op welke momenten ben jij mega trots op je zoon of dochter? We zijn benieuwd! Deel het vooral op onze Facebook-pagina.