8 x wat jij kunt doen om van je verwende snotaap een dankbaardere versie te maken

Begin bij jezelf!

Kids

Niet ieder kind is dankbaar. Sterker nog, er zijn een hoop kinderen die alles maar voor lief nemen en zich verwend gedragen. Ligt dit wel aan het kind, want als ouder heb je wel de taak om je kind op te voeden. Daar ben jij verantwoordelijk voor. Dus is jouw kind een verwende snotaap, dan moet je misschien ook eens naar jezelf en de manier van opvoeden kijken.

Opvoeden is verschrikkelijk lastig en uiteindelijk doen we allemaal maar wat. Er zijn geen boeken, geen opleidingen of cursussen voor het echte ouderschap, maar er zijn wel verschillende technieken om je kind wat tevredener en dankbaarder op te laten groeien. Want een verwend nest, daar heeft niemand wat aan. Famme to the rescue! PS: misschien steek je er zelf ook nog iets van op.

LEES OOK: 16 illustraties over het onovertreffelijke avontuur dat moederschap heet.

1. Wees consequent

‘Nee’ is ‘nee’. Wanneer je altijd alles maar toezegt en geeft waar je kind om vraagt, zullen kinderen nooit de waarde van iets inzien. Ze moeten leren dat niet altijd alles vanzelfsprekend is.

2. Leer de waarde van dankbaarheid

Dit gaat een stapje verder dan ‘dank je wel’ en ‘alsjeblieft’. Het is belangrijk dat kinderen zien wat ze hebben en niet wat ze niet hebben. Nu is dat voor veel volwassenen al moeilijk, aangezien zij dat ook niet geleerd hebben in hun jeugd. Aan jou de taak om je kind dat wel te leren. Probeer daarnaast ook niet ‘zomaar’ een cadeau te geven, maar geef een kind pas iets als het daar om vraagt en ook kan uitleggen waarom hij of zij dat wilt. Klinkt streng en tuurlijk geef je ook weleens iets voor de lol, maar leer ze wat dankbaarheid is en wat ze daarmee kunnen.

3. Jij bent het goede voorbeeld

Dus gooi jij zomaar kleding in de prullenbak? Grote kans dat jouw kind dat later ook gaat doen. Eten weggooien? Vindt een kind uiteindelijk ook heel normaal. Wanneer je regels maakt tegenover je kinderen, dan is het belangrijk dat jij ze zelf ook opvolgt.

4. Leg je normen en waarden uit aan je omgeving

Wanneer jij iets belangrijk vindt, mag je dat best uiten naar je omgeving. Vooral als je omgeving zorgt voor jouw kind. Houd jij bijvoorbeeld niet van plastic speelgoed, dan is het je goed recht om dit tegen opa en oma te zeggen in de trant van: “Ik geef liever geen plastic goedkoop speelgoed aan zoon X, dus ik zou het erg op prijs stellen als jullie dit ook niet zouden doen.” Veel mensen zijn bang wat hun omgeving van hen vindt, maar ook hier geldt weer: voer je consequentie door.

5. Schrijf een bedankbriefje

Overdreven? Nee hoor, dit een goede, creatieve manier om je kinderen te leren wat dankbaarheid is. Als je dochter of zoon iets heeft gedaan waar je trots op bent of waar hij of zij trots op mag zijn, dan mag je dat best uiten. Sowieso is er niets mis met het uiten van positieve emoties. Laat je kinderen weten dat ze er mogen zijn.

6. Laat zien dat je je kinderen vertrouwt

Wanneer ze dit gevoel krijgen, leren ze zelfstandig worden. Zij zullen je daar op hun beurt weer dankbaar voor zijn. Vertrouwen is de basis van alles. Zodra een kind wordt geboren, begint het loslaten al. Een kind moet zijn of haar eigen persoonlijkheid zien te ontwikkelen en dit kan alleen als er wederzijds vertrouwen is.

LEES OOK: Thea volgde een workshop van How2Talk2Kids en dat leverde deze geweldige inzichten op!

7. Vijftig Barbies zijn minder leuk dan vijf

Hoe meer een kind van iets heeft, hoe minder hij of zij het zal appreciëren. Met weinig middelen wordt een kind creatief. Heeft een kind genoeg keus, dan wordt het minder spannend en jouw kroost er sneller op uitgekeken. Het gevolg? Zeuren om iets nieuws en meer.

8. Laat je kind kennis maken met de waarde van geld

Hoe ziet jouw kind ‘geld’? Groeit het uit de boom? Ik dacht vroeger altijd dat een geldautomaat nooit leeg zou zijn en dat iedereen net zoveel geld kon opnemen als nodig was. Ai, de realiteit is toch net even iets anders. Open samen met je kind een bankrekening en staat er geen geld meer op, dan moet het ‘uitgavenpatroon’ toch worden aangepast.

Nu klinkt dit wat overdreven, maar leer dat als een kind iets wil, dit prima is, maar dat er dan geen ruimte meer is voor iets anders. Wat betreft zakgeld: vraag eens rond wat klasgenoten krijgen en overdrijf vooral niet. Een kind moet inzien dat als hij of zij plastic flessen naar de supermarkt brengt, dit niet gelijk staat aan drie euro, maar aan iets waar jij je kind dankbaar voor bent. Geld is in dit geval geen prijs, maar een beloning. En dat hoeven heus geen grote geldbedragen te zijn.