9 dingen die strontvervelend zijn aan kinderen

Persoonlijk

Denk je eraan om voor een baby te gaan? Wat een leuk nieuws, gefeliciteerd! Het is ook echt bijzonder om kinderen te hebben, maar het is niet alleen maar leuk natuurlijk. Dat wist je wel. Toch?

Ik zal even verklappen wat er allemaal ‘anders’ en wellicht niet zo heel leuk is aan het hebben van kinderen. Zei ik ‘niet zo heel leuk’? Ik bedoelde: strontvervelend.

1

Ze luisteren nooit

Bron: iStock

Maar echt nooit. Ze luisteren niet als je vraagt of ze hun speelgoed opruimen, ze luisteren niet als je zegt dat ze hun pyjama aan moeten doen, ze luisteren niet als je zegt dat jullie gaan eten. Eigenlijk, als ze een keer wél meteen luisteren, dan schrik je je een ongeluk en krijg je het gevoel dat ze iets van je willen.

Luisteren je kinderen nooit als ze naar bed moeten? Weet je nog dat jij vroeger altijd dit soort trucjes uithaalde om maar niet te hoeven gaan slapen?

2

Ze zijn er altijd

Als je gaat douchen, als je de vaatwasser inruimt, als je even op je mobieltje je social media checkt, als je the day after een heftige avond een dutje op de bank wil doen en als je de was opvouwt. Ze zijn er. Om je heen, bij je. Dat is een feit. Ze zijn er ook als ze je wakker maken midden in de nacht, terwijl jij in je diepste slaap was beland, en zij niet meer kunnen slapen – om welke vage reden dan ook. Als ze nog heel klein zijn, gaan ze zelfs met je mee als je moet plassen. Ja, privacy is ver te zoeken als je kinderen hebt. Ze zitten je graag op de huid, het liefst 24/7. Wen d’r maar aan.

3

Ze plakken

Als ze iets met hun handen hebben gegeten zeker, hoor ik je denken. Ja, dan ook. Dan zijn ze het plakkerigst. Maar ook als ze niks hebben gegeten. Als (je verwacht dat) ze hun handen net hebben gewassen. En zelfs als ze net uit het bad of de douche komen. Dan nóg presteren ze het om plakkerig te zijn. Ik vind het een kunst.

4

Ze maken lawaai

Het lijkt wel alsof ze überhaupt niet zachtjes kunnen doen. Ze schreeuwen, gillen, roepen en zingen de longetjes uit hun lijf. De godganse dag. En als je twee kinderen hebt, moet je dit dus ‘maal twee’ doen. Met drie kinderen ‘maal drie’. De decibellen nemen alleen maar toe. En als je zegt dat ze ermee moeten stoppen, dan luisteren ze niet (zie punt 1).

5

Ze zeuren

Altijd. Ze zeuren om iets lekkers (‘mogen we een koekje?’), ze zeuren of ze mogen opblijven, ze zeuren dat hun broertje iets doet, ze zeuren dat hun broertje niks doet, ze zeuren dat jij niet luistert (wacht even: iets met de pot verwijt de ketel?), ze zeuren om nieuw speelgoed. Ze doen eigenlijk vrij veel zeurend. Het lijkt soms wel alsof ze niets kunnen zeggen zonder dat zeurende toontje.

6

Ze treuzelen

En dan met name op momenten dat het NIET uitkomt. Kinderen hebben totaal geen besef van tijd. Op een gegeven moment, als ze zo rond 5, 6 jaar zijn, begint dat besef er wel te komen, maar dan gaan ze ineens faken dat ze er geen weet van hebben. Dat is vrij irritant op momenten dat je haast hebt. Dat je met z’n allen snel de deur uit moet. Als een soort hysterische moeder loop je dan te zeuren (ja, zij hebben daar niet het alleenrecht op) dat ze hun schoenen aan moeten doen, en hun jas en ‘hebben ze al geplast?’. En je kinderen? Die lopen alsof het een meditatieles betreft, heel relaxed door de woonkamer en gaan eens uitgebreid kijken waar hun schoenen zouden kúnnen staan. Opschieten? Haasten? Ze kennen het niet. Ja, van hun ouders, maar waarom zouden zij daaraan meedoen? Treuzelen is zoveel meer hun ding!

7

Ze zijn me een partijtje inconsequent

De ene dag zijn ze dol op pizza, de volgende dag moeten ze het niet meer. Ze houden van groenten, ze haten groenten. Ze houden van fruit, vooral van bananen, ze haten fruit, met name bananen. Ze doen het liefst alles op de fiets, ze haten het om alles op de fiets te doen. Ze willen per se hun zwarte voetbalshirt aan, maar het moment dat je het zwarte voetbalshirt pakt, schreeuwen ze om hun groene shirt. Kortom: je weet nooit wat je nu weer kunt verwachten. Verwacht het onverwachte en je zit waarschijnlijk goed.

8

Ze zijn viezig

Het maakt niet uit of het gras, modder, etensresten, snot of iets anders goors is. Ze zitten helemaal onder. En jij dus ook. Om niet te spreken over je tafel, je bank, hun bedrand, de muren, je vloer… En geen enkele vlekkenspray is bestand tegen zoveel viezigheid.

9

Ze stellen continu vragen

Ze willen weten waarom je thee drinkt en geen koffie. Ze vragen waarom jij nooit chocoladepasta eet en papa wel. En als je uitlegt dat je daar niet van houdt, dan vragen ze hoe dat kan omdat je toch wel van chocola houdt. Ze willen weten waarom er bloed in je lichaam zit, hoe dik je huid is en waarom we een huid hebben. En waarom, ze vragen sowieso altijd naar het ‘waarom’. En je antwoord is nooit reden voor hen om te stoppen met het stellen van vragen. Nee, het worden er meer. Elke dag weer.


Over vragen gesproken. Deze vragen moet je je partner stellen als jullie aan kinderen denken.

Maar zonder dollen. Ik zou echt niets willen veranderen aan ze. Ik ben erg blij dat ik een ouder mág zijn. Dat ik twee boeven heb die tegen me zeuren, nauwelijks luisteren, ontzettend treuzelen, meer lawaai maken dan me lief is, zo inconsequent zijn als de neten, met hun plakkerige handjes mijn hoofd vastpakken om me een een vraag te stellen. En die er ALTIJD zijn.

Want de waarheid is, kinderen zijn geweldig. Echt. En dat is eigenlijk het enige wat je in gedachten moet houden als je denkt om er zelf ook aan te beginnen…

Hier lees je op welk moment je het beste aan kinderen kunt beginnen.

Meer leuke content? Like ons op Facebook