9 manieren waarop je een moeder al snel intens gelukkig maakt

Persoonlijk

Ik vraag niet veel van mijn kinderen. Als je een label aan mij zou hangen (mag best een keertje) dan ben ik een Vuurtoren-moeder. Er zijn echter een paar, kleine regeltjes waar je me gewoon ontzettend blij mee maakt. Diep gelukkig zelfs. Dus kinderen, ik lees ze graag aan jullie voor. Niet moeilijk toch?

Ik kan tegen mama-pest spelletjes, doe niet al te moeilijk over een boeren- of schetengrap aan tafel en zo lang jullie elkaar niet in de haren vliegen en verwonden mag er eigenlijk best veel. Ik vind ook oprecht dat ik het met jullie getroffen heb, toch blijft er wel een ietsiepietsie te wensen over.

Goed, ik heb er een Youtube filmpje van gemaakt…

Ik heb ze even in een lijstje gegoten voor jullie. Het hangt ook boven jullie bed. En op de keukendeur. Ja, en ook op de WC. Goed, ik heb er ook een Youtube filmpje van gemaakt. Mag het voor die paar regels die mij intens gelukkig maken.

9 manieren om mama intens gelukkig te maken:

1

Eet iets, probeer het

Nee, niet iets dat met een P begint. Gewoon, het eten dat ik maak. Probeer het, proef het, neem een hapje. Ik schotel geen spruitjes voor of schaal- en schelpdieren. Gewoon een simpele pasta of nasi. Een kipfiletje of worstje. Niks bijzonders. Doe-een-poging. Je hoeft niet eens met een vork te eten.

2

Ga-Slapen-Alsjeblieft

Echt, sorry dat ik het moet zeggen, ik ga stuk tussen 19.00 – 21.30. Geef me dat uurtje voor mezelf. Om 20.00 wil ik het stil hebben. Niet meer omhoog hoeven lopen. Een mensje beneden aan de bank hebben staan. Geroep om dorst, om honger, om bang, om kannie slapen. Ik kan het niet meer, ik ben op. Ik wil niks meer. Ga ajb naar bed. Met een boekje natuurlijk en ik wil je ook in slaap aaien, maar doe het snel. Zonder te piepen, te huilen en te dralen. Jullie kennen de dril. Doe het dan…

3

Ga niet wel dit eten

Je wil geen broccolli, rijst, pasta eten. Waarom dan wel hondenbrokken, snot, blaadjes, snoepjes van de grond, krijtjes, stiften en klei? Vertel het me. I’m lost.

4

Na 06.00 wakker worden

Ik geef jullie maar even mee ter overweging dat ik er een veel leukere moeder van word als ik niet voor dag en dauw uit de veren hoef omdat jullie je natje en droogje willen hebben in de vroege ochtend. Echt probeer het. Wil je zeker zijn van een meewerkend, goed geluimd exemplaar? Probeer dan eens na zevenen. Je weet niet wat je meemaakt.

5

Maak elkaar niet af

Ik heb nooit en zal nooit de ambitie hebben om naar de politie academie te gaan om af te studeren als politieagent. Ik heb psychologie gegestudeerd, communicatie psychologie zelfs. Afgemaakt, ja. gek hè. Nee, dat zou je niet denken als je mij bezig ziet om tot jullie door te dringen. Toch is het zo. Hou elkaar dus heel, ik wil geen bloed, geen blauwe plekken van het slaan zien. Je hoeft elkaar niet 24/7 te knuffelen, maar hou je broers heel. Dan beloof ik niet meer te gillen.

6

Doe niet moeilijk, als het makkelijk kan

Je vroeg om een appel, je krijgt een appel. Dat hij niet in de juiste vorm gesneden is kon ik toch ook niet weten. De vorige keer was het niet goed, omdat het grote partjes moesten zijn. Nu zijn het grote partjes, wil je kleine blokjes. Ik hou het niet bij. Eet het. Er zijn heel veel kindjes in Afrika… oh nee, moet je mij horen. Ik lijk mijn moeder wel, en ik zou nooit

7

Haal die hand uit je broek

Ik weet dat er een hoop te ontdekken valt, maar de mate waarin er aan het geval geplukt wordt is te veel van het goede. En niet iedereen in de supermarkt kan het waarderen. Geloof mij, je gaat er later nog een hoop plezier aan hebben, maar stop ‘m veilig weg tot het zover is.

8

Blijf vragen

Hoe vaak je ook waarom zegt (ik denk wel 50 keer op een dag, of is het meer). Laat je door niemand ontmoedigen. Vragen is goed, je blijven afvragen hoe dingen zitten, nieuwsgierig zijn gaat je ver brengen. Het waarom komt me echt weleens mijn neus uit, maar ik ga er niet over klagen. Blijf vragen, blijf je verwonderen. Waarom? Daarom, vertrouw me maar. Sommige dingen moet je gewoon van me aannemen.

9

Loop nooit meer van me weg

Die ene keer weet je nog. Nee, jij weet het niet meer. Op het strand in 2015. Het ene moment zag ik je en weg was je. 45 minuten lang hebben we je gezocht. Nergens te vinden. Loop met de wind mee zei iedereen. Kinderen houden niet van zand in de ogen. De politie was al opgeroepen. Amber alert stond klaar. Ik liep inmiddels trillend en half huilend links en rechts te zoeken en daar kwam je aan. Een klein stipje in de verte. Tegen de wind in was je gegaan. Het kleine stipje werd groter en groter, armpjes wijd. ‘Mammaaaaah’ riep je onverstoord. Vergeet nummer 1 tot en met 10. Doe maar één ding. Loop nooit, maar dan ook nooit meer zo ver van me weg. Dan let ik nog beter op, ok.

Meer leuke content? Like ons op Facebook