9 momenten waarop ik me ultiem moeder voel

Van de eerste keer ‘mama’, tot brullen in de Appie

Kids

Mijn dochter wordt deze zomer twee. Dat betekent dat ik al bijna twee jaar naast een heleboel andere ‘titels’, sinds die tijd ook die van moeder draag. Ik geef toe: ik was zeker geen natuurtalent, maar na 21-en-een-beetje maanden gaat dat moederschap me toch best aardig af (hoop ik).

Ik kan me maar moeilijk een voorstelling maken van de momenten die me de komende jaren nog te wachten staan, maar dit hieronder zijn voor mij dé momenten waarop mijn dochter tot dusver het ultieme moedergevoel gegeven heeft.

1

De eerste keer dat we ‘r mee naar huis mochten nemen

‘Echt waar, gewoon in dat autozitje en dan wegrijden?’ Vanaf toen was het ‘echt’. Hoewel mijn moedergevoel toen echt nog heel onderontwikkeld en fragiel was, weet ik nu.

2

De eerste keer dat ze ‘mama’ zei

Los van het feit dat er toch zeker drie weken zat tussen het moment waarop ze ‘papa’ zei (NB. Papa was eerst).

3

Als ze gevallen is of gewoon kapot van de moeheid op me af komt waggelen

En dan met van die vragende, lodderige ogen ‘mama’ zegt. En dat ze dan niemand anders wil, alleen maar mij.

Bron: Etsy
4

Als ze ziek is en alleen maar in m’n armen wil liggen

Kom maar bij mama, en blijf maar hier. Je hoeft nergens heen, en ik ook niet.

5

Als ze me hoopvol aankijkt omdat ze wil eten

Omdat ik me dan realiseer dat als ik het niet voor haar op tafel zet, ze een hele hongerige avond tegemoet gaat.

6

Als ze in het openbaar een driftbui krijgt

Het moment waarop ze in het gangpad van de Appie languit op de vloer ligt te brullen, waarop ik me realiseer dat weglopen geen optie is, en ik weet dat andere mensen denken ‘Waarom doet die moeder niks?’ En dat ik dat zelf ook denk, maar me dan realiseer dat ik dat zelf ben.

7

Als ik ‘r ophaal van de crèche

En de gelukzalige herkenning in haar ogen zie voordat ze vol overgave op me af komt rennen.

8

Als iemand zegt dat ‘ze zo op me lijkt’

Terwijl ik dat eigenlijk niet zo heel aardig vind voor de papa, maar toch kan ik dat intense gevoel van trots op dat moment niet onderdrukken.

9

Als ze slaapt

Omdat dat de momenten zijn waarop ik ongegeneerd naar haar kan staren en 1001 keer tegen mezelf kan zeggen hoe lief/mooi/prachtig/perfect ze is. En ‘van mij’. Want ik ben haar moeder. Ik.

Wanneer voel jij je ultiem moeder? Reageer op Facebook!>

Denk je bij het lezen van dit artikel: ‘Waar heeft dat mens het over?’ Lees dan vooral deze tips voor als je het ouderschap even niet meer ziet zitten. >

Meer leuke content? Like ons op Facebook