9 opmerkelijke conclusies over het aanvaarden van de job: Huisvrouw

In de periode 2008 -2012 zou je kunnen zeggen dat ik het jugglen waar we het bij Famme steeds over hebben tot een kunst had verheven. Een kunst die in werkelijkheid vastgeniet zat met een goedkope nietmachine en dito nietjes. Zo’n kunst waarvan je weet dat het elk moment uit elkaar kan vallen.

Voordat dat gebeurde viel de beslissing om te stoppen met werken om in ieder geval een tijdje (weliswaar in het buitenland, maar veel scheelt dat niet) de job huisvrouw te aanvaarden. En ik had er zin in! Heerlijk aanrommelen met de kinderen, niet te rennen, vliegen en hollen van crèche, naar trein, naar werk, naar trein en weer terug naar crèche, met oververmoeide en zwaar chagrijnige kinderen die in het weekend dan wel ouders hadden, maar of dat nu zo gezellig was….

9 conclusies
Het idee was dat ik grotendeels mijn persoonlijkheid, normen en waarden en kundes mee zou nemen naar deze ‘baan’. Boy, had ik het even mis. Daarom deel ik met jullie mijn opmerkelijke conclusies over het aanvaarden van de job: Huismoeder.

Douchen

Nooit geweten dat ik zo makkelijk afstand kon doen van mijn dagelijkse douche en zonder problemen ongewassen en ongeschoren in mijn halve pyjama outfit de kinderen naar school weet te brengen.

Structuur

Buiten de grenzen van een kantoor met vier muren en een pluk collega’s en baas die je in een structuur gooien, blijk ik een enorme chaoot te zijn die weinig structuur weet aan te brengen in de ‘werk’dag.

Boodschappen

Daar waar ik efficiënt en snel met drie koters door de AH snelde om nog even de boodschappen van de dag te halen kost het me nu met gemak in mijn eentje twee uur om de boodschapjes in huis te halen en een halve ochtend door te brengen in supermarkten en speciaalzaken. Vermoeiend!

Dieet!

Van huismoeder worden val je af! Binnen drie maanden tijd viel ik 7 kilo af, zonder er iets voor te doen. Geen reep chocola om laten liggen, de sportschool niet meer bezocht dan voorheen. Conclusie: niet meer als een zandzak achter een buro zitten dagelijks, geen verjaardagen van zelf-taart-bakkende collega’s, niet meer in de trein forenzen met trekautomaten op perrons met drop en Lay’s chips die schreeuwen ‘koop mij, eet mij’ in de tien minuten dat je staat te wachten, wel tijd om iets ander te koken dan kant-en-klaar maaltijden, namelijk vers spul met hulp van de onaangeraakte kookboeken die ik het afgelopen decennium verzamelde. Eindelijk weer op gewicht!

Complimenten?

Accepteer dat niemand je complimenteert met hoe schoon het huis is. Als de man moe van werk thuiskomt, vol van zijn drukke leven vol verantwoordelijkheden zal hij niet zeggen: ‘ Goh, wat heb je een hoop was weggewerkt en wat is het huis schoon, wat zien de kinderen er fris gewassen uit en hé, het is nog geen 19.00 en ze gaan al in mars naar bed en het eten ruikt heerlijk en je hebt ook nog alle administratie gedaan en cupcakes gebakken voor de verjaardag van junior, chapeau!’

Niet goed

Accepteer dat je wel hoort wat er niet opgeruimd is. Een opgeruimd huis valt niet op, niemand die weet dat een uur eerder je dreumes nog 10 kilo duplo over zichzelf had heengestrooid en kleuter de klei niet alleen in regenboog stijl bij elkaar geboetseerd had (terwijl je nog zo had gezegd: kleur bij kleur!) maar ook tot op het plafond en achter zijn oren had weten te plakken. ‘Schat’, zegt hij, ‘nu kom ik in de garage met de auto en liggen alle fietsjes her en der verspreid, had je niet even de tijd om die netjes terug te zetten, zodat ik mijn slee naar binnen kan schuiven?’ Tip: Ademhalen, ademhalen, diepe, lange teugen.

Voldoening

Voldoening zit in een verrassende hoek. Toen ik op een goeie dag een dagdeel bezig was geweest met de boeken én de cd’s op alfabetische volgorde te zetten. Dit inclusief een onderscheid in de cd-categorieën pop, klassiek, jazz en kinder, mijn man thuis kwam en ik de legendarische zin uitsprak ‘Schat, moet je kijken ik heb de boeken en cd’s gealfabetiseerd en gecategoriseerd, goed hè’ wist ik dat een heel eind op weg was om de perfecte huismoeder te worden.

Soepele stofjes

Shoppen voor joggingbroeken. Na afscheid genomen te hebben van kekke mantelpakjes en hippe werk outfits besloot ik om zonder schuldgevoel de joggingbroek te omarmen. Natuurlijk kun je je ’s ochtends omkleden voor het schouwspel op het schoolplein en de blikken van de moeders die zeggen ‘zij ziet er kek uit zo op de vroege morgen’, maar frankly, het kan me niet schelen. Ik ga namelijk of meteen door naar de tennis of sportschool, of ik race een enkeltje via de super terug naar huis om daar verder te ontwaken, waarbij een mooie, lekker zittende joggingbroek (en je hebt toch mooie!) ultiem is. Tip: kleed je vijf minuten voor de man thuiskomt toch snel ff om: wordt gewaardeerd.

Koffiemoeders

Koffiedrinken en roddelen bevalt prima. Je kunt de moeders op het schoolplein grofweg opdelen in: werkende moeders en niet werkende moeders. De werkende moeders zijn geen luizenmoeders, geen klassenmoeders, geen overblijfmoeders, geen schoolreismoeders en zeker geen koffiemoeders. De koffiemoeders dat zijn wij en dat ben ik. En wij drinken dagelijks koffie en roddelen over de werkende moeders, omdat het mag. Totdat ik weer werkende moeder wordt.

Reageer op artikel:
9 opmerkelijke conclusies over het aanvaarden van de job: Huisvrouw
Sluiten