Aan de jonge, onverzorgde vrouw in de supermarkt

Phileine loopt op een dag de supermarkt in. Wat ze daar ziet, doet haar verbazen. Wie is die vrouw die ze daar ziet?

Dag mevrouw,

Ik heb mijn dag niet. Ben vanmorgen te laat mijn bed uit gekomen en heb dus mijn routine gemist. Met onopgemaakte ogen (dus oververmoeide ‘ik ben net voor de derde keer mama’-blik) zet ik de meiden af op school. Wèl met keurige gezond gevarieerde lunchtrommels in de goed geprepareerde tassen. Dat dan weer wel.
Ik loop met de hond een veel kleiner dan normaal lusje door de bomenrij die voor bos door gaat en kom dus niet verkwikt aan bij de kruidenier. (Ik bedoel natuurlijk die gezellige supermarkt, maar hou zo van de nostalgie van het woord kruidenier).

Traktatie

Terwijl ik gedachteloos mijn karretje vul met dingen die ik niet nodig heb dwaalt mijn blik af. In mijn ooghoeken zie ik een jonge vrouw staan. Iets te romig lijf, iets te uitgezakte spijkerbroek, iets te fletse kleur. Ze doet me aan iemand denken. Ineens besef ik dat ik naar mezelf sta te koekeloeren. Een spiegelpilaar trakteert me op een tl- verlichte versie van mezelf en daar kom ik niet lekker mee weg.
Ik bedenk me dat het enigszins gênant genoemd kan worden als iemand zichzelf in een supermarkt even uitgebreid gaat staan analyseren dus daar wacht ik mee tot ik thuis ben.

Spiegeltje spiegeltje

Als alle onnodige boodschappen een eigen plek in ons overvolle huis hebben gekregen ga ik naar boven. Ik trek die vale broek en fletse bloes uit en stel mezelf voor aan de persoon in de spiegel. Ze kijkt me onderzoekend aan. Alsof ze me voor het eerst ziet. Of voor het eerst sinds lange tijd althans.
Ik kijk net zo onderzoekend terug.

Lubbigheid en zorgelijke frons

Wie is die vrouw?
Van wie zijn die mollige dijen?
Bij wie hoort die lubbige buik die rechts gaat bewegen als je er links tegenaan tikt.
Van wie is die ongezellige frons en die blik gevuld met zorgen?
Ze kijkt me ineens aan met een blik van verwijt. Ik schiet direct in de verdediging.
‘Ik heb net een derde kind’
‘Ik heb al die gebroken nachten’
‘Ik heb die chocola echt nodig om overeind te blijven’
‘Maar ik drink drie dagen in de week níet’
‘Ik ga echt wel een keer beginnen met het realiseren van mijn droomlijf, droombaan en droomleven’
Ze kijkt me boos en teleur gesteld aan. Dat laatste doet me pijn. Het is alsof ik als vijf jarige in de ogen van mijn moeder kijk en ik heb net iets heel stouts gezegd.

Zweverige tekst

Ik wil alweer een grote opsomming geven van alle excuses waar ik dagelijks mee worstel maar dan ineens denk ik terug aan u.
U passeerde mij vanmorgen in die knusse kruidenier. En terwijl ik niet echt op lette heeft mijn hoofd toch geregistreerd welke tekst er op uw tas stond.

‘Be The Change’

Nogal zweverig / zeikerig vond ik dat vanmorgen.
Nu ineens komt uw tassentekst keihard bij me binnen.
Bij mij en bij mijn spiegelbeeld.

Verstoppertje

Ik kan mijn hele verdere leven wel verstoppertje spelen. Genoeg excuses om me achter te verschuilen. Maar als ik dingen anders wil zien, als ik dat droomlijf, die droombaan en dat droomleven wil realiseren, zal ik zèlf moeten veranderen.
I want the change so I have to be the change.
En met die dame in de spiegel maak ik een afspraak. Zesendertig lijkt ons een mooie leeftijd om de beste versie van onszelf te worden. Fysiek, mentaal en in de rollen die we vervullen.

Potje schudden

Dus beste mevrouw, bedankt dat u vanmorgen besloot naar die gezellige kruidenier te gaan. Bedankt dat u die drie hele duidelijke woorden onder mijn neus heeft gehouden. Bedankt dat u mij een potje heeft wakker geschud.

Met een verfriste groet,

Phileine

Lees ook: Aan de moeder die zo ontzettend goed gelukt is >

Reageer op artikel:
Aan de jonge, onverzorgde vrouw in de supermarkt
Sluiten