Aan de man die ooit mijn ‘liefste’ was

Een liefde die ogenschijnlijk niet stuk kon, ging dat toch. Lees Phileines brief aan de man met wie ze lief en leed deelde.

Lieve (of moet ik zeggen Beste?) ex,

Ooit hoefde ik daar niet over te twijfelen. Elke aanhef aan jou begon met lieve, of beter nog; Liefste.
Want dat was jij, toen. Acht jaren lang deelden wij lief en leed. Deelden wij elkaars familie en deelden wij elkaars bed. Ik dacht jouw gedachten en jij die van mij. Jij kende mijn dromen en mijn nachtmerries en ik wist dat jij die weinig had. Nachtmerries dan. Dromen had je genoeg.

Wijn En Vuur

Een daarvan was een huisje bij het bos. En een hond. En dan genieten. Met wijn en vrienden en een vuurtje. Dus dat deden we. We kochten een huisje bij het bos. Er kwam een hond en samen met vrienden genoten we van wijn en een vuurtje. Behoorlijke ideale setting als je het mij vraagt. Dat was ook zo. We hadden het goed. Het plaatje klopte, maar het plaatje bleek tweedimensionaal. Leuk, heerlijk zelfs om naar te kijken, maar ik begon de derde dimensie te missen. Ik miste het stiekem lachen om dezelfde grappen. Ik miste het aan één blik genoeg hebben. Ik miste samen dansen, samen vrijen, samen leven. Samen. Echt samen.

ex koppel

In de jaren die wij deelden was routine een trouwe vriend geworden. En sleur werd zijn nieuwe broertje. We zagen ze allebei ons huis in komen en allebei vonden we daar iets van. We deelden dat niet met elkaar. We lieten de ongewenste gasten hun gang gaan en voor we het wisten was er een jaar voorbij waarin we elkaar kwijt waren geraakt. En terwijl ik het jaar vulde met heerlijke ervaringen vanuit mijn nieuwe baan, vulde jij dat jaar met het genieten van jouw droom die realiteit was geworden. Er kwamen steeds meer momenten waarop ik me afvroeg of ik het juiste boek wel aan het lezen was. Ik ging een weekje uit logeren. Even op afstand kijken naar ons. Naar wat wij waren geworden.

Wij & Zij

Ik kwam terug met een duidelijk beeld. ‘Wij’ waren ‘zij’. Het ideale stel met het ideale leven. Een hond, een huis, twee auto’s en elkaar. Maar ik was niet de helft. Ik hoorde niet meer bij dat ideale leven. In mijn hoofd had zich inmiddels een eigen droom genesteld. Ik wilde de wereld over. Ik wilde ontdekken. Ik wilde weer helemaal van mij zijn. En dus ging ik weg en deed ik je pijn en verried ik jou en onze geschiedenis. Ik liet hond, huis en vuurtje achter en liet mezelf in het diepe vallen. Doodeng. En onwennig. Maar ook bevrijdend en leerzaam.

Ik zette stappen, chique en minder chique, maar meer dan ooit had ik het gevoel mijn eigen boek te lezen. En daarmee deed ik jou pijn. Veel pijn. En hoezeer ik ook zocht naar een rewind-knop, mijn nieuwe leven riep mij. En ik luisterde. Er was geen weg terug. De ringen die ons pas zo kort verbonden deden we af en samen gingen we naar de notaris. Eerst nog als oud geliefden die elkaar geluk gunnen, later als nieuwe vijanden die elkaar verdriet geven.

Het Was Goed

En nu is het acht jaar later. Jij bent opnieuw getrouwd en hebt twee mooie dochters. Ik ben opnieuw getrouwd en heb ook twee mooie dochters en een zoon. Ik ben gelukkig. Dit is mijn leven en ik twijfel geen dag aan mijn rol. Af en toe hoor ik je naam en denk ik even terug aan ons leven van toen. Het lijkt zo ver weg, in tijd en beleving. Maar ik geloof dat het goed was; dat wij bij elkaar waren, maar ook dat wij daarmee stopten. Want nu lezen we allebei het juiste boek.
Het ga je goed.

Lieve groet,

Phileine

De sterke armen van Phileines studievriend en fling Chris zijn nu zwak geworden. Chris heeft ALS. Lees de prachtige brief die ze aan hem schreef >

Reageer op artikel:
Aan de man die ooit mijn ‘liefste’ was
Sluiten