Absolute no-go: zeggen dat je niet van baby’s houdt

Redactie 17 feb 2016 Kids

Vriendin N. houdt niet van baby’s. Om die reden houden veel mensen niet van vriendin N. En eigenlijk is dat pas echt gemeen.

Want vriendin N. is niet de enige, dat weet ik zeker. Er zijn een heleboel vrouwen die niet durven te bekennen dat ze baby’s niet leuk vinden, maar het wél denken. Want van alle dingen die je niet hardop zegt – niet tegen een moeder maar ook niet tegen een willekeurige voorbijganger – is dat je baby’s niet leuk vindt. Dat is onmenselijk, ondenkbaar, gemeen, barbaars: wat is er in hemelsnaam nou níet leuk aan een kirrende baby, stapelverliefde ouders en het geluk van nieuw leven?

‘Ze doen niks anders dan slapen, spugen, poepen en huilen’, ‘ze zijn een dolksteek voor je carrière, slaap en voor je seksleven’, ‘je hebt nergens anders meer tijd voor dan voor de baby’ en ‘moeders van baby’s praten over niks anders dan hun baby’.

Verliefde versus kotsende smiley

Een paar van de ‘verwijten’ die je aan baby’s kunt toeschrijven, aldus N. en haar (stille) metgezellen. En natuurlijk heeft ze in de kern gelijk (‘ik heb nog nooit zo lekker geslapen en zo regelmatig zulke goede seks gehad als in mijn eerste jaar als moeder’ – said no one, ever), maar het is maar net of er een ‘geïrriteerde, spugende smiley’ of een ‘smiley met hartjes die uit haar ogen ploppen’ achter zet.

large (5)

Mijn dochter was ongeveer een maand toen vriendin N. op kraambezoek kwam. Dat op zich was bijzonder genoeg, want ook al is N. een goede vriendin, zolang ik haar ken is ze duidelijk in haar mening over baby’s.

In onze pubertijd werd dit beduidend minder zachtaardig geformuleerd, maar toen om ons heen de eerste vriendinnen zelf exemplaren gingen produceren, werd het allemaal iets minder ongenuanceerd. In het openbaar, dan. Ik was zelf een van de laatste uit onze vriendengroep die haar mijn ‘heuglijke nieuws’ mocht vertellen. En daarmee raakte N. de laatste vertrouweling uit de clan kwijt.

Kleine levensvernielers

In een oude Amerikaanse Cosmopolitan (November 2014) schrijft columniste Michelle Ruiz over ‘verschijnsel’ – Why It’s Completely OK if You Don’t Like Babies. In het artikel bundelt ze quotes en ervaringen van vrouwen die baby’s als ‘kleine levensvernielers’ zien.

Maar wee je gebeente als je dat hardop zegt, want dan dreigt het hakmes, zo ondervonden de vrouwen. ‘Zeggen dat je niet van baby’s houdt, is alsof je zegt dat je het gehandicapte neefje van je vriendin niet leuk vindt.’

Young mother breastfeeding her little baby, defocused

Grappige nawee (nasleep)

Schrijfster Michelle gaf toe zelf ook niet heel gek op baby’s te zijn. Maar tijdens het schrijven van het stuk kwam ze erachter dat ze zwanger was. Na afloop – en na de bevalling – geeft ze aan nog steeds ‘geen groot fan’ van baby’s te zijn, maar dat haar nieuwbakken babydochter the best is.

Er zijn trouwens ook legio vrouwen die baby’s wel leuk vinden, maar ze zelf niet willen. Vriendin N. hoort niet tot die categorie: voor haar geen baby’s. Niet alleen niet van zichzelf, maar ze wordt liefst ook zo min mogelijk omringd door baby’s van anderen. En ook al klinkt dat misschien niet heel aardig, daar doet ze in feite niemand kwaad mee.

Kraamvisite

Tijdens N’s kraamvisite hadden we een openhartig, confronterend gesprek. Zij was emotioneel omdat de laatste der Mohikanen nu ook een mini-Mohikaan had, en ik huilde in die tijd sowieso om alles. Maar zelden voelde ik zoveel liefde voor haar als op het moment dat ze zei dat ze mijn dochter niet per se vast hoefde te houden, voordat ze in huilen uitbarstte. Omdat ik me toen pas echt goed realiseerde hoe sociaal onacceptabel het is om baby’s niet leuk te vinden. En ineens vond ik dat heel gemeen en oneerlijk.

En daarom, lieve vriendin N.: het is goed, het mag, ik vind het niet erg. Dat je in de minderheid bent, is een reflectie van de maatschappelijke norm, waarin het nog steeds meer ‘getolereerd’ is om wél kinderen te krijgen en leuk te vinden, dan ze niet te willen en ze niet leuk te vinden. Ik vind je er geen minder leuk mens om, en dat ben je ook niet. M’n dochter wil heel graag met je stappen als ze 16 is.

Ps. Ik hou niet van honden. Zo, dat is eruit.

Herkenbaar? Wil je een soortgelijk verhaal kwijt? Dat kan via Facebook.

Dit zijn 30 tekenen dat je écht klaar bent met de zwangerschap >>

Reageer op artikel:
Absolute no-go: zeggen dat je niet van baby’s houdt
Sluiten