Afscheid nemen van 92 jaar inspiratie en liefde

Phileine schrijft: Dag lieve oma...

Persoonlijk

Het is een mooie leeftijd zullen mensen zeggen, maar maakt het uit? De pijn is er niet minder om. Phileine neemt afscheid van haar oma via deze ontroerende brief.

Dag lieve oma,

Drie en dertig duizend zeshonderd negen en vijftig dagen heeft de wereld van u mogen genieten.

Drie en dertig duizend zeshonderd negen en vijftig ochtenden werd u wakker en beleefde u een nieuwe dag.

Drie en dertig duizend zeshonderd negen en vijftig keer sloot u uw ogen voor de nacht.

Nu gaan ze niet meer open. De nacht zal nu voor altijd duren en u blijft nu voor altijd rusten.

Oorlog van binnen en buiten

Na het lange turbulente leven dat u leidde heeft u die rust verdiend. Het was niet altijd makkelijk. Verre van zelfs als ik de verhalen mag geloven. Zowel van buiten als van binnen maakte u oorlog mee. Harde oorlog, vernietigende oorlog. U vocht voor vrijheid en voor liefde. Meestal vóór maar soms ook mèt degenen die u lief waren. Het kwam altijd goed.

Zwart & kleur

Uw leven was een schilderij. De eerste lagen vernis werden ruw aangebracht. De oorlog bracht veel zwart aan op uw doek. Maar er kwam ook kleur. De kinderen kwamen, de kleinkinderen en zelfs achterkleinkinderen; uw schilderij werd voller en mooier. U genoot ervan. U genoot maar u had ook de kwast in handen. Er moest nog meer kleur, er moest nog meer passie, er moest nog meer, veel meer gebeuren.

Oma Google earth

De wereld om u heen veranderde en u veranderde mee. Wat was ik trots om sms-jes van mijn oma te ontvangen. En wat was ik trots toen ik mijn vrienden vertelde dat ik via mijn oma Google Earth had ontdekt. En u was ook trots. Trots op de familie die u samen met opa had opgebouwd. Trots op de stappen die een ieder in de familie zette. De heerlijke lange middagen die we samen hebben doorgebracht zal ik nooit vergeten. Als ik mijn ogen sluit kom ik weer binnen in uw huis om van opa een liefdevolle stomp tegen mijn schouder te krijgen ‘Daar is mijn grote kleindochter’ en vervolgens de keuken in te lopen om alvast de geur van uw
kippensoep heel diep op te snuiven.

‘Het is precies geworden wat het moest zijn; een uniek en prachtig schilderij’

Ik heb genoten.

Ik heb genoten van u, van uw schilderijen, van uw manier van denken en van de interessante gesprekken die we voerden.

Ik heb genoten van de grappen die u maakte en van de manier waarop u bij hield welk achterkleinkind wanneer jarig was en wie bij wie hoorde.

Ik heb intens genoten van alle liefdevolle, oprechte knuffels die u gaf bij het afscheid nemen. Ook van die laatste. We wisten allebei dat die knuffel heel bijzonder was.

Lieve schilderoma

Lieve oma, lieve lieve schilderoma, het doek is af. Alle kleuren staan erop. U mag nu achteruit stappen. En bij elke stap die u verder van het schilderij af zet wordt het beeld completer. En al leek het tijdens het schilderen misschien niet te worden wat u in gedachten had, kijkt u nu maar eens heel goed want het is precies geworden wat het moest zijn; een uniek en prachtig schilderij.

Liefs,

Phileine

Phileine schreef al eens een brief over afscheid nemen, maar ook over leven dat nog geboren moest worden.

Meer leuke content? Like ons op Facebook