‘Als een gemene slang is hij rustig blijven liggen tot je dichtbij genoeg was om toe te happen’

Afgelopen week ontving Phileine een mail met daarin het nieuws dat de borstkanker van een oud-collega en tevens vriendin, is teruggekeerd. Ze is er stil van.

Bzzz, bzzzz.
Mijn telefoon trilt, er komt een mailtje binnen.
Ik zit in de auto en heb met mezelf afgesproken dat ik de telefoon niet meer aanraak als ik rij.
Zodra ik geparkeerd heb, pak ik ‘m op en bekijk mijn bericht.
Mijn hart staat even stil.

Jij kwam elke keer als winnares uit de dokterskamer

Het is een berichtje van een oud-collega. Het gaat over jou.
‘Je hebt het misschien wel gehoord,’ begint het bericht.
Ik heb niks gehoord. Behalve dan dat jouw gezondheid, na die ellendige periode dat de ziekte in je lichaam was gekropen, weer helemaal terug was. Je had jezelf getrakteerd op een prachtige set nieuwe borsten en kwam bij elke controle als winnares uit de dokterskamer.

Er kwam een nieuwe man in je leven, je veranderde van baan en ging leven zoals jij zelf wilde leven: optimaal genieten van alles wat je was gegeven. Optimaal opgaan in het bijzondere van alles wat ooit zo normaal leek. Optimaal jezelf aan de wereld laten zien.
Ik was razend trots op je. Je was een harde tante toen we samen werkten, maar ik zag je zachtheid toen ik je opzocht tijdens je ziekte.

Ik keek even naar boven en bedankte the universe

Na mijn verhuizing verwaterde ons contact, maar ik hoorde af en toe een goed bericht van je. Het laatste bericht was het mooist. We deelden het mooiste wonder van het leven; je was zwanger. Je bent zwanger.
Ik keek letterlijk even naar boven en vond dat the universe dit mooi geregeld had voor je. Ik gunde jou je heerlijke geluk.

Dit bericht was anders. Het bericht dat ik lees voordat ik uit de auto stap om de kinderen van school te halen slaat me hard om mijn oren.
De ziekte is terug. De ziekte heeft je even met rust gelaten om vervolgens in de mooiste periode van je leven opnieuw keihard toe te slaan.

Als een gemene slang is hij rustig blijven liggen tot je dichtbij genoeg was om toe te happen. Hij heeft je gretig vast. Zijn giftanden diep in je lichaam. Je mooie, zwangere lichaam.

Ongeboren onschuld

In jou de ongeboren onschuld die nu vroeger dan verwacht ter wereld moet komen, want zijn moeder is ziek. Zijn moeder is heel ziek. Zo ziek dat zij heel snel geholpen moet worden om te zorgen dat ze haar lieve mooie prins nog in haar armen kan houden.

Een paar jaar geleden was er in jouw lijf een aanslag. Een deel van jouw zijn werd geraakt en vernietigd. Het heeft jouw ogen geopend. Het heeft jou een inzicht gegeven dat jouw leven heeft verrijkt. Jouw dagen na de aanslag werden intenser, gevoeliger en bewuster geleefd. Jij bent herboren en heb een kracht in jezelf gevonden die je nooit eerder zag. Nu is er opnieuw een aanslag. In jouw lichaam en in de wereld om ons heen.

Het bewijs van jouw bestaan

Van jou weet ik dat het je sterker maakt. Dat je zult vechten. Dat je beleeft. Dat je elke seconde met je lieve prinsje zult opzuigen en hem zult liefhebben vanuit het diepste van je ziel.
En ik wens je alles toe wat je nodig hebt om opnieuw te vechten, om opnieuw al je moed te tonen en om ondanks alles te genieten van het moment dat het mooiste van je leven zal zijn; het bewijs van jouw bestaan op je buik.

En laat jouw vechtlust een voorbeeld zijn voor ons allemaal. Laat jouw gevecht tegen de aanslag een voorbeeld zijn voor de wereld. Laat ons opnieuw genieten van alles wat ons is gegeven. Maar laat ons bovenal opgaan in de dingen die ooit zo normaal leken, maar eigenlijk zo enorm bijzonder zijn.

Het ga je goed lieverd.

Liefs, Phileine.

Wil je reageren op de brief van Phileine? Dat kan via Facebook>

Vorige week schreef Phileine een brief aan Nick, de vader van een hartpatiëntje: ‘Ik maak een diepe buiging voor de manier waarop jullie hem de kwaliteit van leven leren’>

Reageer op artikel:
‘Als een gemene slang is hij rustig blijven liggen tot je dichtbij genoeg was om toe te happen’
Sluiten