Brief aan de man wiens vrouw aan depressies lijdt

‘Er zijn veel momenten waarop ik denk dat je beter af bent zonder mij'

Persoonlijk

Als op een dag er geen melk in de ijskast staat, de kinderen niet mee willen werken, er op elke weg files lijken te staan, je onverhoopt in allerlei discussies terechtkomt en de treinen wéér niet op tijd rijden. ‘Wat een rotdag, ik ben een beetje down’, zeggen we dan vaak.

Dat ben je níet, weet eenieder die weet hoe het is om écht down te zijn. Depressie is nog altijd een van de grootste taboes van deze tijd. Een slechte dag kan iedereen hebben, maar wat als je leven een aaneenschakeling is van moeilijke dagen, waarop je af en toe niet weet waarom je überhaupt je bed uit zou komen? Dat is hoe het is om echt down te zijn.

Lotgenoten

Dat weet ook Becci Nicholls, een 31-jarige Engelse moeder van twee jonge zoons. Becci lijdt aan depressies en blogt daarover op haar eigen website Swords & Noodles. Ze schrijft dat ze het als haar plicht ziet de wereld te vertellen over (haar) depressie, in de hoop lotgenoten – al is het er maar eentje – te helpen, maar ook om haar omgeving te vertellen wat er in haar omgaat.

Er zijn voor elkaar

Vorig jaar schreef ze op haar blog een open brief aan haar echtgenoot, die abrupt viraal ging. Hij is zo mooi, puur en oprecht, dat we je ‘m niet willen onthouden.

Lees hier de prachtige brief

Lieve schat,

Ik hou van je, meer dan wat dan ook in de wereld. Ik ga ervan uit dat je dat al weet. Ik weet dat jij ook van mij houdt, al zijn er dagen waarop ik dat vergeet. Dat zijn de dagen waarop de depressie mijn gedachten overneemt, en me alleen maar verschrikkelijke gedachten toestaat over hoe weinig ik waard ben, en hoe men niet van mij zou moeten houden. Soms geloof ik jou, en soms geloof ik de depressie.

Ik weet dat je hoopt op dagen waarop ik blij en niet angstig ben. Ik zou ook willen dat ik dat soort dagen elke dag had, maar dat kan niet. Ik zie de wolken aankomen en word gelijk doodsbang. Soms vertel ik het je, soms niet. Als jij de wolken eerder ziet dan dat ik het je vertel, vraag ik je om me goed vast te houden en me te zeggen dat we ze samen zullen verdrijven. Vraag me alsjeblieft niet ‘of ik oké ben’ – ik zeg waarschijnlijk ‘ja’, als automatisme. De werkelijkheid is dat het antwoord een dikke ‘nee’ is. Maar ja, daar schaam ik me dan weer voor – want ook dat doet depressie met je: pure schaamte.

Ik weet dat ik soms buitensporig reageer op de kleinste dingen en daar heel boos om kan worden. Wees alsjeblieft geduldig met me: het gaat echt niet om het feit dat ik vergeten ben brood te kopen. Waar het wel om gaat, is dat ik het idee heb dat ik de controle over m’n gedachten verlies. Depressie is slim: het bouwt stukje bij beetje een muur van woede op, en je hebt ‘m pas door als ‘ie zo groot is dat ‘ie begint te kantelen. Het spijt me dat jij op bewolkte dagen de volle laag krijgt. Vergeef me, vertel me alsjeblieft alleen maar dat je van me houdt en zeg me dat ik rustig aan moet doen.

Om iemand door een depressie heen te slepen terwijl je het zelf nooit ervaren hebt, is een enorme opgave; dat begrijp ik volledig. Het enige wat ik aan je vraag is om naar me te luisteren en me te vragen naar de donkere dagen, want uit mezelf zal ik er niet over beginnen. Ik heb je nodig om de stilte te doorbreken.

LEES OOK: de grootste misvattingen over leven met een depressie

Er zijn veel momenten waarop ik denk dat je beter af bent zonder mij, en dat onze kinderen een betere moeder verdienen. Soms vertel ik je dat ik dat denk, maar meestal houd ik het voor me. Er gaan soms maanden voorbij waarop ik de gedachten niet heb, terwijl ik soms wekenlang geen seconde aan iets anders dan dat kan denken. Hoe eng het ook klinkt: dat is de waarheid. Depressie is een villein, naar monster. Blijf alsjeblieft altijd op me letten, maar hoe vaak je me op donkere dagen ook vertelt dat je van me houdt – ik zal je hoogstwaarschijnlijk niet geloven. Maar blijf het me alsjeblieft altijd zeggen. Altijd.

Ik hou oneindig veel van onze kinderen, maar soms voel ik me een mislukking en een slechte moeder. Mijn gedachten zeggen me continu dat andere moeders het beter doen en liefhebbender zijn dan ik. Op donkere dagen voel ik non-stop dat ik tekortschiet en kost het me zo enorm veel moeite om hun moeder te zijn, ook al probeer ik ontzettend te voorkomen dat ze dat doorhebben. Ik hoop oprecht dat je weet dat ik dat uit alle macht probeer te voorkomen.

Ik heb mezelf al sinds 2010 niet meer geprobeerd iets aan te doen, maar de gedachte om dat wél te doen is nog steeds vaak allesoverheersend. Als de donkere wolken er zijn, kan ik aan niets anders denken. Ik bestrijd het uit alle macht: voor mezelf, voor mijn kinderen en voor jou. Ik weet dat het moeilijk is te begrijpen waarom ik er op dat soort momenten naar verlang – ik kan het zelf niet eens uitleggen. Het is als een oude verslaving die, zodra hij de donkere wolken ziet aankomen, om de hoek komt kijken. Ik hoop dat er ooit een dag komt waarop ik er geen last meer van zal hebben.

Ik weet dat ik niet vaak over de donkere wolken praat, maar ik wil het wel. Ik heb een hekel aan de stilte die het me oplegt, juist omdat over het monster praten me een gevoel van vrijheid geeft. Help me alsjeblieft om die vrijheid te vinden.

Depressie maakt me moe. Soms is de moeheid zo zwaar, dat ik alleen maar in een hoekje wil zitten huilen. Alles in mijn lichaam doet pijn. Soms lig ik ‘s nachts wakker, me druk te maken over dingen die nooit gaan gebeuren. Als je ook wakker bent, wil je dan voortaan alsjeblieft even in m’n hand knijpen?

Vaak heb ik al m’n krachten nodig om ‘s morgens uit bed te komen, maar dat zal ik je nooit laten merken. Een nieuwe dag staat gelijk aan nieuwe angsten: hoe zal ik deze dag doorstaan? Is de lucht vandaag blauw of zwart? Is het lekker weer buiten? Elke ochtend is lastig, maar jou zien maakt het hoe dan ook draaglijker.

Ik schrijf deze brief om je openlijk te bedanken voor je liefde en je steun. Je bent geweldig.

Voor altijd de jouwe x

Ook prachtig is deze fotoserie van moeders met een zware depressie.

Meer leuke content? Like ons op Facebook

swordsandsnoodles