Open brief aan de verpleegster die er was tijdens de geboorte én dood van mijn zoontje

Persoonlijk

Moeder Amanda Smith verloor vlak na de zware bevalling haar te vroeg geboren zoontje. Om haar emoties een plek te geven, schreef ze op The Mighty een open brief aan de verpleegster die bij zowel de geboorte als de dood van haar zoontje aanwezig was. Een ontroerende en hartverscheurende brief.

Lieve verpleegster,

Vier jaar geleden ontmoetten wij elkaar onder verschrikkelijke omstandigheden. Je was mijn verpleegster op de dag dat ik mijn zoon na 23 weken zwangerschap op de wereld zette. Ik zal die dag nooit vergeten en jou ook niet. Het zal ook niet makkelijk voor je geweest zijn om te helpen met een bevalling, waarbij je weet dat de moeder haar baby zal verliezen.

Nadat zijn kleine hartje stopte met kloppen, droeg je hem zachtjes weg om hem te wegen en meten

Op de slechtste dag van mijn leven was jij het die zo ontzettend lief voor me was. Je hebt onze zoon mooi gemaakt, hem in een deken gewikkeld en aan ons gegeven om hem nog even vast te houden. Je hield je op de achtergrond gedurende de twee uur dat hij leefde en af en toe keek je of zijn hart nog klopte. Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk het moet zijn geweest om dat te doen. Nadat zijn kleine hartje stopte met kloppen, droeg je hem zachtjes weg om hem te wegen en meten. Je wachtte ermee totdat zijn hart niet meer klopte, zodat wij hem konden vasthouden in de kostbare tijd dat hij nog leefde. Ik zal je altijd dankbaar zijn voor de tijd die je ons gaf.

LEES OOK: Moeder van overleden kindjes: Iedereen rouwt anders.

Dierbaar mutsje

Je hebt je uiterste best gedaan om een mutsje te vinden die op het veel te kleine hoofdje van onze zoon paste. Sterker nog, je wilde er twee vinden. Ze waren nog steeds beide te groot, maar je probeerde er het beste van te maken. Je gaf ons te tijd om afscheid te nemen van Robby. We hoefden ons niet te haasten. Pas toen de familie klaar was met afscheid nemen, droeg je hem weg in je armen alsof het een baby was die nog leefde. Het moment dat ik hem aan je moest overhandigen, was het moeilijkste moment uit mijn leven. Je vriendelijkheid en je zachtheid hielpen daarbij. Je gaf me eerst het mutsje dat hij droeg, zodat ik het vast kon houden. Het mutsje was het enige tastbare wat ik van hem heb en daar ben ik je eeuwig dankbaar voor. Toen zette je het tweede mutsje, dat identiek was aan die andere, op zijn hoofd en droeg je hem zorgvuldig weg.

Je bracht me weg van alle geluiden van vrolijke moeders

Nadat we Robby aan jou overhandigden, heb je ervoor gezorgd dat ik op een andere verdieping kwam te liggen. Het aanwezig zijn op de geboorte-afdeling van het ziekenhuis was namelijk moeilijk en zwaar. Je bracht me naar een andere verdieping, ver weg van alle geluiden van de vrolijke moeders die voldragen baby’s ter wereld brachten. Een verdieping ver weg van de kamer waarin ik mijn dierbare kleine jongen was kwijt geraakt.

De volgende dag kwam je naar mijn kamer en bracht me een chocoladekoekje uit de kantine. Je wilde graag weten hoe het met me ging en hoe ik me voelde. Je hebt me op de moeilijkste dag van mijn leven geholpen en daarvoor zal ik je voor altijd dankbaar zijn.

Bedankt lieve zuster voor je vriendelijkheid, zorgzaamheid en begrip in die vreselijke tijd.

Amanda Smith

De brief ontroert diep omdat Amanda de moeite neemt om, ondanks haar eigen enorme verdriet, de moeite te nemen om de zuster die er voor haar was vol in de aandacht te zetten. Het is een prachtig beroep, dat ook ontzettend zwaar is en misschien ook wel ondergewaardeerd. Met de aandacht van Amanda wordt eens te meer duidelijk dat een lieve zuster in het ziekenhuis zo ontzettend belangrijk en waardevol is.

Hier lees je de originele brief van Amanda terug.

LEES OOK: Dankzij een speciale wieg kon deze moeder haar overleden baby tóch even verzorgen

Meer leuke content? Like ons op Facebook