Vader schrijft hartverscheurende brief aan doodgeboren zoontje

Het is de nachtmerrie van iedere aankomende ouder: je kindje verliezen. Deze vader en moeder overkwam het, zij verloren hun kindje halverwege de zwangerschap. Daarop besloot de vader deze hartverscheurende maar prachtige brief aan zijn zoontje te schrijven.

‘Lieve zoon,

Vrijdagavond hield ik je voor het eerst vast. Het was een van de meest verdrietige, trotse, hartverscheurende en mooiste momenten van mijn leven. Het was een eer jou te mogen vasthouden.

Ik ben trots op je jongen. Ondanks dat je het maar tot halverwege de zwangerschap hebt gered, heb je ons gezin getekend. Dankzij jou houd ik meer van mijn vrouw dan ooit te voren. Dankzij jou voel ik een sterkere band met mijn andere kinderen dan ooit tevoren. Wanneer ik hen knuffel, voel ik jouw aanwezigheid.

Helaas zal ik altijd het moment herinneren dat je moeder mij vorige week belde om te vertellen dat we je waren verloren. Ik was thuis met je broer en zus en ik was in shock. Deze zwangerschap leek een stuk soepeler en gezonder te verlopen, dan bij je broer en zus. Ik heb mijn best gedaan je moeder te troosten over de telefoon en toen jullie samen thuiskwamen hebben we om je gerouwd. De andere kinderen lieten ons alleen niet te lang huilen, omdat ze maar bleven vragen om snacks, nog wat snacks, en nóg meer snacks…

Het was een donkere, sombere en regenachtige dag, net als het gevoel in ons hart

Normaal gesproken is vrijdag de dag waar ik het meest naar uitkeek, maar niet dit keer. Ik scheer me nooit op vrijdag, maar dit keer deed ik dat wel. Dit was de enige dag dat ik je ooit zou vasthouden… Dus ik moest er goed uitzien. Toen we in het ziekenhuis aankwamen om 08.00 uur, was het een donkere, sombere en regenachtige dag, net als het gevoel in ons hart.

Je moeder nam de medicatie om de bevalling te brengen en de tien uren erna liet ze haar liefde en toewijding voor jou zien, naarmate de bevalling vorderde. Jouw moeder is trouwens de meest bijzondere en mooie vrouw die ik ooit heb ontmoet. Ik ben zo blij dat ik met haar mag zijn en dat ik haar mijn vrouw mag noemen.

Om 20.35 uur, op vrijdag, ben je geboren. Ondanks dat er geen leven in jouw mooie lijfje zat, zat je vol met liefde, lef en kracht.

‘We wisten dat het tijd was om afscheid te nemen’

Je moeder hield je eerst vast en toen was het mijn beurt. Ik voelde me gelukkig en gebroken tegelijk, toen ik mijn zoon in mijn hand hield. We huilden. We vertelden je boer en zus over je. We zagen het voor ons hoe je ergens door de velden zou rennen, vrij, gelukkig en vol van leven. We zongen voor je. Nadat we de laatste zin van ‘Stille nacht’ voor je zongen… “Slaap in hemelse rust…” wisten we dat het tijd was om afscheid te nemen.

Je was veel te kort bij ons, maar we zullen je nooit vergeten. We noemden je Scotland Bansley en je moeder en ik zullen jouw as meenemen wanneer we ooit naar Schotland afreizen. Normaal gesproken reizen we niet met onze kinderen (ze zijn een beetje te gestoord), maar jou willen we de wereld laten zien.

Onze dierbare lieve Scott… Ik mis je meer dan ik ooit iets heb gemist. We houden van je. We zullen je eren. We zullen betere ouders en mensen zijn, dankzij jou. Dankjewel.

Liefs,
Papa’

Lees ook:

Reageer op artikel:
Vader schrijft hartverscheurende brief aan doodgeboren zoontje
Sluiten