Peter: ‘Racisme, haat, intolerantie; het is allemaal aangeleerd’

Columnist Peter (34) is man van Katharina en vader van Robert en Jack. Bij de geboorte van zijn oudste zoon Robert kwam het zo uit dat hij thuis blijft met de baby: de beste beslissing die hij ooit genomen heeft. Hij vertelt graag over de niet-alledaagse rolverdeling bij hem thuis.

Elke ochtend loop ik samen met Robert naar de peuter speelzaal, vijf minuutjes lopen bij ons om de hoek. Soms ren ik achter z’n fietsje aan en dan zijn we er in twee minuten. Maar meestal wandelen we samen en bespreken we alles van winterbanden tot de skivakantie tot welke tricks we ‘s middags op de trampoline gaan springen en waarom mensen afval op straat gooien.

Ontbijt

Eenmaal aangekomen is het schoenen uit, jas ophangen, ontbijtdoos uitpakken en installeren aan de ontbijttafel. Wij ontbijten samen thuis (allemaal aan de havermout), maar Robert doet een uurtje later de tweede ronde op school, voordat ze daar met de ochtend-kring beginnen. Veel kinderen doen geen ontbijt thuis, dus die eten hun eerste maaltijd op dat moment.

Sushirolletjes en choco-croissantjes

Ik blijf meestal nog een paar minuutjes plakken om met andere ouders of de leraressen te praten (ik zit ook in de MR) maar vooral omdat dit mijn favoriete moment van de dag is.
Zeven kinderen om een tafel, allemaal een ander kleurtje, allemaal ander haar, andere kleren, andere talen en andere achtergronden. Maar daar allemaal op dat moment allemaal gefocust op het ontbijt met meestal als belangrijkste discussiepunt wie wat in zijn trommeltje heeft zitten. Mike heeft sushirolletjes, Djuna heeft yoghurt met noten en Younes een choco-croissantje. Vol verbazing en oprechte interesse worden de items bekeken, gedeeld, geproefd en beoordeeld. Waarna het gesprek vaak snel overgaat op hoe groot de onderbroek van een olifant wel niet zou moeten zijn en of deze een Batman en/of Spider-man print moet hebben (of prinses Elsa natuurlijk).

Dit staat uiteraard in schril contrast met de rest van de wereld, waar tolerantie, interesse in elkaar en begrip en aandacht voor mede mensen steeds verder te zoeken zijn. Hitler-vlaggen mogen gewoon weer, een bomaanslag vind je niet terug tot pagina vijf van de krant, het is overal “zij” tegen “wij” en van alles wat “anders” is moeten we niets hebben. Heel generaliserend uiteraard, maar daarom niet minder waar.

Culturele achtergrond

De moraal van dit verhaal is dat ik er van overtuigd ben dat de kinderen aan de ontbijttafel niet eens in de gaten hebben dat Jamal een ander kleurtje heeft, Casandra rode haren heeft en Mirjams moeder een hoofddoek draagt. Deze zaken zijn namelijk totaal niet relevant in hun wereld. De sushi van Mike is héél interessant, maar niemand vraagt naar de culturele achtergrond en de achterliggende religieuze praktijken die hij thuis doet.

Racisme, haat, intolerantie, het is allemaal aangeleerd. Ouders vooral, maar ook de maatschappij, media, internet etc dragen hier allemaal aan bij. Wat ontzettend treurig is, maar helaas wel de realiteit. Ik geniet elke dag van mijn mooiste moment van de dag en hoop dat deze kinderen elkaar zo lang mogelijk blijven zien als mooie medemensen met een interessant broodtrommeltje, zonder verblind te raken door de irrelevante verschillen die volwassenen ze leren.

Reageer op artikel:
Peter: ‘Racisme, haat, intolerantie; het is allemaal aangeleerd’
Sluiten