Afke Bohle
Afke Bohle Columns 14 apr 2020

Columnist Afke: ‘Ik merkte hoe mijn kaken aanspanden en mijn geduld opraakte’

Columnist Afke (41) is naast moeder van drie ook partner, dochter, vriendin, buurvrouw, vrijwilliger en ZZP-er en leert steeds beter om gewoon zichzelf te zijn. Ze heeft een zwak voor imperfectie en echtheid. Daar schrijft ze over.

Column: Oxytocine

‘Als je stopt met huilen mag je op schoot’, zegt de begeleidster. Een paar minuten geleden zat het meisje nog snikkend, maar rustig, op schoot. De begeleidster had haar op de grond gezet om, ik denk het broertje, uit de zandbak te vissen. Het meisje zette het direct op een huilen en de begeleidster had zuchtend ‘nee’ geschud met haar hoofd.

‘Huilen is een prachtige oplossing om te ontladen’

Het meisje reikt huilend haar handen uit. ‘Áls je stopt met huilen mag je op schoot’, herhaalt de begeleidster kalm, maar resoluut en haalt de handen van het meisje van haar knieën. Ik merk dat mijn adem stokt en voel een knoop in mijn maag. Het meisje begint te brullen. Maar de begeleidster lijkt ervan overtuigd dat dit werkt en houdt vol. Of misschien weet ze het ook niet, maar heeft ze geleerd dat je consequent moet zijn.

Als je aangeraakt wordt gebeurt er van alles van binnen. Je lichaam maakt bijvoorbeeld een stofje aan (oxytocine) waardoor je kunt ontspannen, bescherming ervaart en verbinding voelt met je omgeving. Een omhelzing (op schoot bijvoorbeeld) helpt juist om te begrenzen. En huilen is een prachtige oplossing om te ontladen.

Aanraken helpt. Juist nu…

Gisteren was mijn dochter druk en klagerig. Ik merkte hoe mijn kaken aanspanden en mijn geduld opraakte. Mijn neiging was om van haar weg te bewegen en haar toe te spreken. Ik heb haar opgepakt en met haar op mijn arm wat dingetjes opgeruimd en thee gezet. Zij werd rustig, ik weer zacht. Zij ging verder met haar spel, ik kreeg ruimte.

Aanraken helpt. Juist nu er zoveel gebeurt in de wereld en we met elkaar thuis zitten hebben we dat extra hard nodig. Dus worden de lontjes kort, de sfeer harder, het geklaag luider en de angsten groter? Tijd voor oxytocine.

Dat kan van een been tegen een ander been tijdens het televisiekijken naar op schoot, naar een lange stevige omhelzing naar een massage. Net wat past.

Blijf aanraken binnen je gezin (dat geeft je ruimte, voedt je liefdestank en laat jou en de ander weten: ‘komt goed wijfie (of mannetje), komt goed)’.

Lees ook:

Reageer op artikel:
Columnist Afke: ‘Ik merkte hoe mijn kaken aanspanden en mijn geduld opraakte’
Sluiten