Lia Jaeqx
Lia Jaeqx Columns februari 7, 2020

Column Lia: ‘Het voelt een beetje als vroeger, waar ik weer zelf in de rij hand in hand mag lopen’

Samen met haar vrouw voedt columnist Lia drie gevoelige, nieuwsgierige en iets te slimme kinderen van 6, 5 en 3 jaar op. Door haar full time job als verpleegkundig specialist GGZ lijkt ze naar eigen zeggen soms op de ‘man die op zondag het vlees snijdt’. Haar missie? Laten zien hoe verschillend we allemaal hetzelfde zijn. Je vindt haar ook op haar eigen blog.

Column: Modder

Ik mag met onze jongste musketier Oscar op uitje. De voorleesweken zorgen op de peuterspeelzaal voor een uitje naar de bibliotheek. Want daar wordt een voorstelling over het boek ´Moppereend´ gegeven. We lopen gezellig met alle kindjes, juffen, een enkele papa, opa of oma en veel mama´s in een rijtje naar de bieb. Het voelt een beetje als vroeger, waar ik weer zelf in de rij hand in hand mag lopen, dit keer niet met een vriendinnetje, maar met onze kleine musketier.

De voorstelling

Bij de bieb aangekomen staat het decor klaar, doen we de jassen uit en pakt Oscar snel een knuffelhond voordat hij bij mij op school kruipt. We zijn er klaar voor. Even vind hij het gezang en geklets van de mevrouw uit de voorstelling wat spannend, maar al snel doet hij volop mee aan de liedjes en beantwoordt hij de vragen die ze stelt aan de kinderen. Tot dat ene moment er voor hem ineens iets verandert.

De mevrouw gaat modder maken en vraagt de kinderen of ze goed zand heeft. Oscar roept vol overgave ´NEE!´. De mevrouw lacht en zegt ‘Nou jawel hoor dit is prima zand’, ze gooit er water bij en maakt modder. Vanaf dat moment reageert hij niet meer op de vragen die gesteld worden en enkel na wat aansporen danst hij een klein beetje mee. Misschien is hij moe, dacht ik.

Indruk

Na de voorstelling ging iedereen naar huis, ik ook met onze kleine musketier weer aan mijn hand. Hij ziet er moe uit, het heeft veel indruk gemaakt dacht ik. Ik vroeg nog even wat hij ervan vond. `Mam, modder is toch bruin, niet zwart hè?’ Ik verbaas me dat hij daar nog mee bezig is, leg hem vervolgens uit dat je van ieder zand modder kan maken en de modder dan de kleur van het zand heeft. Dat hij vaker bruine modder ziet dan zwarte, maar dat zwarte modder wel bestaat. ‘O’ zegt hij ‘dat wist ik niet.’ Hij loopt stilletjes, zichtbaar denkend, verder.

Ik weet natuurlijk niet wat er in hem omgaat, maar dat modderverhaal houdt hem duidelijk bezig. Een paar meter verder vraag ik wat hij een coole kleur zou vinden voor modder. ‘Groen’ antwoord hij vol overgave, natuurlijk zijn lievelingskleur. Ik vraag of hij wel eens groen zand heeft gezien dan, ‘Nee’ zegt hij. ‘Bestaat het dan wel?’ ‘Natuurlijk mam, groen is zo mooi!’. Ik lach en zeg ‘je hebt helemaal gelijk, groen is een hele mooie kleur kerel.’

Meer lezen van Lia?

Reageer op artikel:
Column Lia: ‘Het voelt een beetje als vroeger, waar ik weer zelf in de rij hand in hand mag lopen’
Sluiten