Lia Jaeqx
Lia Jaeqx Columns 27 feb 2020

Column Lia: ‘Met zo’n gezin als wij is er weinig stereotype rolgedrag’

Samen met haar vrouw voedt columnist Lia drie gevoelige, nieuwsgierige en iets te slimme kinderen van 6, 5 en 3 jaar op. Door haar full time job als verpleegkundig specialist GGZ lijkt ze naar eigen zeggen soms op de ‘man die op zondag het vlees snijdt’. Haar missie? Laten zien hoe verschillend we allemaal hetzelfde zijn. Je vindt haar ook op haar eigen blog.

Column: Stereotype

Met zo’n gezin als wij is er weinig stereotype rolgedrag. Ondanks dat we met twee vrouwen zijn, hebben we geen make-up of rokken voor volwassenen in huis. Ik kan niet goed koken, maar wel poetsen, ik verjaag spinnen of muizen en ik zet het vuilnis buiten. ik graaf een kuil voor de trampoline in het gras, plak een kapotte fietsband en hang de was op. Evenals mijn vrouw die dat ook allemaal doet op een ander moment. Behalve die muizen dan en zij kan gelukkig wel goed koken. Onze drie musketiers zijn altijd erg opgelucht als het haar kookbeurt is althans.

Genderneutraal

Genderneutraal opvoeden zou een eitje moeten zijn voor ons. Ieder kind mag van ons zelf zijn favorieten ontwikkelen en ze zijn dus niet gebonden aan het standaard ‘jongens/meisjes’ speelgoed. Dat lukte aardig dacht ik zo. Onze twee meiden zijn heel verschillend, waar de oudste echt van de poppen is, wil de andere jongedame juist automonteur worden en voetballen. Wel enigszins opmerkelijk, vind ik, dat ze beide alleen maar jurken en rokjes willen dragen, met het liefst zoveel mogelijk glitter en tule. En als hun tante op bezoek komt duiken ze beide meteen haar tas in opzoek naar crèmepjes, lippenstift en nagellak. Dus ja we kunnen wel zeggen dat ze hun eigen favorieten hebben leren kiezen in de loop der jaren.

En toch merk ik met opgroeien van onze jongste musketier, ook wel ‘de man des huizes’ genoemd, dat ik minder genderneutraal reageer soms dan ik zou willen. Voor ik het weet zeg ik tegen hem dat grote jongens ook hard moeten werken als hij helpt in de tuin en dat bij hard werken soms iets mis kan gaan of pijn kan doen, zonder dat grote jongens daar meteen over zeuren. Ehm…ik hoor het mezelf zeggen en denk, ‘goh dat kan best wat neutraler.’

Ik weet ook niet, of ik het hem zeg, als stereotype bedoel, of gewoon, omdat hij een jongen is. Eigenlijk vind ik namelijk vrouwen die om ieder pijntje enorm zielig doen net zo irritant. En ik ben zelf niet bepaald een grote jongen maar werk wel hard als het nodig is. Het is dus misschien dat ik dat aan hem mee wil geven in plaats van de stereotype uitspraken die ik tegen hem zeg.

Vies worden

Ik ben nog steeds in de tuin bezig als onze twee dames thuis komen van school. Ze zien ons werken in de tuin en willen direct helpen. De schoenen gaan uit, laarzen aan, over de legging en onder de tulle rokjes Het is een grappig gezicht, als ik even sta uit te rusten, zie ik hoe goed onze drie musketiers aan het samenwerken zijn tijdens een graaftaakje. Ik geniet ervan om onze kinderen zo samen te zien, jongen of meisjes, ze werken allemaal even hard en worden lekker vies. Dat laatste leren ze gelukkig ook wel in een huishouden waar ik moeder van ben. Ik kwam vroeger al nooit schoon thuis van het spelen, dus waarom zou dat veranderen?

Lees ook:

Reageer op artikel:
Column Lia: ‘Met zo’n gezin als wij is er weinig stereotype rolgedrag’
Sluiten