Columnist Pamela: “Het is zo gek nog niet om full-time moeder te zijn”

Onze columnist Pamela (26 jaar) is getrouwd met haar Bulgaarse man Samuil (27 jaar) en moeder van hun vijf maanden oude baby Joël. Sinds 2017 wonen ze samen in Ruse, Bulgarije, waar Sam vandaan komt. Deze week vertelt ze over haar ervaringen met het full-time moederschap.

Pamela schrijft wekelijks een column over haar ervaringen met het moederschap en het gezinsleven in een ander land. In deel 8 van haar columnreeks vertelt Pamela over haar keuze om thuis bij Joël te blijven en niet te werken.

Als ik later groot ben

Vroeger dacht ik dat als ik later kinderen zou krijgen, het ideaal zou zijn om part-time te werken. Zo zou ik mijn kennis en passie kwijt kunnen in een baan, het voorbeeld kunnen geven dat werken belangrijk is, de rol van moeder af en toe van me af kunnen zetten én genoeg tijd overhouden om er voor mijn kinderen te zijn. Helaas bestaan er bijna geen deeltijdbanen hier in Ruse. Sterker nog, een full-time functie hier houdt in dat je méér dan 40 uur per week onregelmatige diensten draait.

Full-time moeder

Het is dus niet vreemd dat moeders in Bulgarije twee jaar lang ouderschapsverlof krijgen. Aangezien ik Joël te jong vind om full-time naar de kinderopvang te gaan, ben ik ook met ouderschapsverlof en dus thuisblijfmoeder. Gelukkig kan ik mijn ei kwijt in het schrijven van columns en informatieve artikelen, het geven van Bulgaarse les en het helpen bij activiteiten van de kerk. Maar het is niet te vergelijken met een part-time baan, want Joel is altijd bij me.

Mooie kanten

Ik geniet ervan zoveel tijd met Joël te hebben. Het is een voorrecht dat ik de mogelijkheid heb mijn zoontje door en door te kennen. Ik vind het geweldig zijn ontwikkelingen te volgen en bij elke mijlpaal aanwezig te zijn. Bovendien is Joël een makkelijke baby. Hij vindt alles prima en huilt amper. Van jongs af aan hebben we getracht hem aan te leren ’s nachts door te slapen en overdag zichzelf te kunnen vermaken. Dat is redelijk goed gelukt. Ook slaapt hij zonder problemen buitenshuis, dus we kunnen gaan en staan waar en wanneer we willen. Het is zo gek nog niet full-time moeder te zijn.

Minder mooie kanten

Natuurlijk zijn er ook momenten waarop het full-time moederschap niet van een leien dakje gaat. Er zijn dagen waarop Joël helemaal niks wil en ik de hele dag met hem in de weer ben. Ook zijn er momenten waarop ik de verantwoordelijkheid voor Joël graag even bij iemand anders leg. Vooral nu Sam minimaal twee weken per maand in New York werkt en hij me niet kan bijstaan in de zorg voor Joël en het huishouden. Het regelen van een oppas kan eigenlijk niet in deze cultuur, ik zal binnenkort in een column beschrijven hoe dit zit. De volledige zorg voor onze zoon komt dus op mij neer, maar ik doe het met plezier. De grote, vrolijke lach die hij me schenkt zodra hij me in het vizier heeft maakt zelfs een moeilijke moment bijzonder.

Meer lezen van Pamela?

Deel 1: “Ik weet het zeker: de onze is de mooiste”

Deel 3: “Ik heb moeite met mijn veranderde lichaam na de zwangerschap”

Deel 7: “Al smakkend volgde hij onze happen met grote ogen”

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Columnist Pamela: “Het is zo gek nog niet om full-time moeder te zijn”
Sluiten