Columnist Pamela: ‘Soms dacht ik dat het makkelijker was alleen dan samen’

Onze columnist Pamela (27 jaar) is getrouwd met haar Bulgaarse man Samuil (28 jaar) en moeder van hun acht maanden oude baby Joël. Sinds 2017 wonen ze samen in Ruse, Bulgarije, waar Sam vandaan komt. Deze week vertelt ze over de struggles die ook zij hebben ervaren in hun relatie.

Column: Verschillende golflengtes

Stormachtig jaar

Deze week ben ik me extra bewust hoe bevoorrecht ik ben een liefhebbende partner aan mijn zijde te hebben. We hebben een stormachtig jaar achter de rug. In januari werd Joël geboren en kreeg mijn man een nieuwe baan aangeboden. Sam was vanaf dat moment als nieuwe manager vaak op zakenreis naar New York, terwijl ik als nieuwe mama met Joël thuis bleef. Veel veranderde in korte tijd en onze relatie leed eronder.

Toen Sam ruim een maand geleden zijn baan opzegde merkten we dat we niet meer perfect op elkaar waren ingespeeld. We hadden veel tijd apart van elkaar geleefd en onze eigen routines opgebouwd. Sam zijn routine bestond uit slapen, reizen en werken. Mijn routine bestond uit weinig slaap (door het tijdsverschil was ons bel uurtje om 2 uur s’nachts), gaan en staan waar ik wilde en voor Joël zorgen. Niet geheel vreemd dat het botste toen we na Sam’s terugkeer weer een gezamenlijke routine moesten opbouwen.

Verschil in verwachtingen

We belandden van de ene onhandige situatie in de andere. ’s Ochtends wilde Sam opstaan, koffie zetten en gaan met die banaan. Joël en ik hadden beduidend meer tijd nodig om de deur uit te kunnen. Een lange dag aan onze huisrenovatie werken was ook een uitdaging. Ten eerste was de lange dag minder lang door die tijdrovende ochtendroutine. Eenmaal aangekomen bij het huis verschilden onze klusideeën en was de productiviteit soms beperkt door de zorg voor Joël.

’s Avonds na het koken, schoonmaken, badderen en naar bed brengen van Joël was ik klaar om mijn benen omhoog te doen. Sam had daarentegen nog energie voor tien en wilde gaan wandelen of vrienden bezoeken. Waar ik uitzag naar de trip naar Nederland, had Sam eigenlijk schoon genoeg van al het reizen. Gooi naast deze voorbeelden nog geldproblemen, slaaptekort en cultuurverschillen in de mix en de perfecte voedingsbodem voor frustraties is compleet.

Opnieuw verliefd

Ik vond het een moeilijke periode. Soms dacht ik dat het makkelijker was alleen dan samen. Ik moet bekennen dat ik niet altijd vriendelijk was naar Sam. Sterker nog, ik reageerde regelmatig op een onprettige manier. Afgelopen week besloot ik te proberen minder heftig te reageren en mijn best te doen vooral positief te zijn naar hem toe. En toen viel me ineens extra op hoe fantastisch Sam is.

Hij vertelt me regelmatig hoeveel hij van me houdt, helpt me in het huishouden, laat me ’s ochtends bijslapen terwijl hij voor Joël zorgt, verrast me vaak met mijn favoriete eten, masseert geduldig iedere avond weer mijn pijnlijke schouder, maakt me aan het lachen, wil altijd weten wat er in me omgaat en zo kan ik nog wel even doorgaan. Hij is de beste man die ik ooit ben tegengekomen en bovendien mijn beste vriend. Ik ben enorm gelukkig met hem aan mijn zijde, ook wanneer we in ruig vaarwater verkeren. Ik zou hem voor geen goud willen missen.

Lees ook: Columnist Pamela: “De jacht naar een ondoorbroken nacht”

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Columnist Pamela: ‘Soms dacht ik dat het makkelijker was alleen dan samen’
Sluiten