Rogier: ‘Luister stelletje lapzwansen, op Valentijnsdag doe je iets liefs voor je vriendin of vrouw’

Rogier is vader van twee tienerdochters van 11 en 13 jaar oud, die de helft van de tijd bij hem en zijn vriendin wonen. Zijn jongste dochter gaat bijna naar de middelbare school en ineens realiseert hij dat het allemaal wel héél snel gaat, dat groot worden. Ook heeft hij een duidelijke mening over Valentijnsdag, die hij niet onder stoelen of banken steekt.

Column: Valentijnsdag

Luister stelletje lapzwansen, op Valentijnsdag doe je iets liefs voor je vriendin of vrouw. Desnoods voor beide, maar je doet iets liefs. Punt. Je koopt een Valentijnskaartje en je hoeft alleen maar je naam er onder te zetten. De lieve dames van Hallmark hebben de teksten al voor je bedacht. Als dit al te veel gevraagd is, dan zoek je in je telefoon naar een selfie waar jullie samen op staan en dan app je deze nu nog even naar haar toe. Plak deze tekst eronder “Deze jongen is de grootste geluksvogel ter wereld” en je bent klaar. Ik zat nog even te twijfelen of ik ook een plaktekstje moest maken voor de dames met een lieve vrouw of vriendin, maar iets zegt me dat die geen hulp nodig hebben.

En voor je jezelf vrij gaat lopen pleiten dat jouw meisje niet zit te wachten op iets romantisch met Valentijn, hierbij alvast mijn antwoord: so what! Misschien zit ze er niet op te wachten, juist dan is het briljant als je wel iets doet. Hoogst waarschijnlijk zegt ze dat ze er niet op zit te wachten om zichzelf de teleurstelling te besparen. Er is een groot verschil tussen iets niet willen en iets niet krijgen. Als ik bijvoorbeeld op een verjaardag ben en er wordt een rondje bestellingen opgenomen, kan ik mij al bedenken dat ik geen dorst heb en dus straks ga antwoorden: ‘Nee hoor, dank je wel. Ik sla even over’. Maar als ze dan in het bestelrondje mij daadwerkelijk overslaan, dan voel ik me toch een beetje genaaid of zo. Toch?

Ik ben serieus jaloers op alle mannen met een totaal gebrek aan hoffelijkheid en romantiek

Natuurlijk is Valentijnsdag voor een hoop mensen een nietszeggende verplichting, commercieel gelul dat al tien keer haar doel voorbij is geschoten. Maar dat is kerst ook en ik zou het toch niet in mijn hoofd halen om niet bij mijn moeder langs te gaan. Ik ben misschien een ouderwetse gozer die hoffelijkheid nog hoog in het vaandel heeft staan. Bepaal zelf of je de deur van de auto openhoudt voor je vriendin of niet, dat is helemaal aan jou. Ik zeg alleen dat je goed moet zorgen voor datgene dat je lief hebt. En mocht je voor haar de deur openhouden, dan voorkom je in ieder geval lakschade aan je auto door die ring die je voor haar gekocht hebt.

Hopeloze romanticus

Om heel eerlijk te zijn, ik ben serieus jaloers op alle mannen met een totaal gebrek aan hoffelijkheid en romantiek. Mannen die zonder al te veel te investeren moeiteloos hun tienjarig samenzijn halen. En vergeten. Oh, waren we tien jaar samen? Hoezo iets kopen voor je, je hebt mij toch? Heerlijk lijkt me dat. Het getuigt van een groots zelfvertrouwen, misplaatst of niet. Maar wat zegt dat dan over mij? Ik ben een hopeloze romanticus, dat is zeker. Maar wel eentje die zijn eigen graf gegraven heeft. Een kaartje met alleen mijn naam erop kwam nooit in mij op, dat moest een groots gedicht zijn. En dat overhandig je dan nadat je het bad hebt laten vollopen en haar je hand en een wijntje aanreikt. En de keer daarop kon ik met wéér een gedicht ook niet meer aankomen. Dus schreef ik een lied dat ik dan zenuwachtig achter een piano in een verlaten kerkje ten gehore bracht. Een jaartje later moest er een met kaarslicht verlicht pad en een gospelkoor bij en speelde ik het liedje met één hand zodat ik met de andere haar lievelingsmaaltijd kon koken die ze zelf al lang vergeten was.

Hoge verwachtingen

Maar wat moet je? Je kunt geen stapje terug. Dan zou een zelf ontworpen sierraad ineens een teken zijn dat ik minder van haar ben gaan houden. Je ontkomt er niet meer aan. Ik zal haar volgend jaar op een wit paard moeten ophalen bij haar werk, haar in een voorverwarmde koets een massage geven op weg naar het compleet afgehuurde vliegveld, zodat we nog even alleen kunnen zijn voordat we naar Lapland vliegen, waar we ons voor een door mij aangemaakt haardvuur opwarmen omdat we zojuist twee puppies uit de sneeuw hebben gered die we zachtjes een nieuw liedje hoorden huilen terwijl ik met ontbloot bovenlijf hout stond te hakken. En dan is het nog maar te hopen dat haar verwachtingen niet hoger waren.

Dus mannen, red wat er nog te redden valt en val terug in jullie zelfverzekerde rol als hork. Voor mij is het allemaal al te laat, maar jullie kunnen nog verrassen met een Hallmark kaart of het spontaan uitruimen van de vaatwasser. Stuur dat appje of van mij part deze column door, maar doe iets. Maar niet te veel, hou het klein, dan pas kan je echt groots worden. Oh en aan de toekomstige liefdes van mijn dochters bied ik alvast mijn excuses aan. Zij zijn helaas verpest, zij weten al hoe het hoort.

Reageer op artikel:
Rogier: ‘Luister stelletje lapzwansen, op Valentijnsdag doe je iets liefs voor je vriendin of vrouw’
Sluiten