Sandra: ‘De ergste cadeautip is wel: doe maar wat, ze vindt alles wel leuk’

Sandra is getrouwd en moeder van een jongetje van 8 en meisje van 4,5. Ze werkt als vertaler en tekstfreelancer en is dol op boeken.

Column: Het verlanglijstje en de grabbelbak

Er is er weer een jarig, hoera, hoera! En op de uitnodiging staat bijna alles wat je moet weten: wanneer, waar, hoe laat en hoe laat je kind weer naar huis mag. Ze gaan wat leuks doen, er is een heel programma opgesteld en als je even je telefoonnummer doorgeeft, krijg je dat door-ge-whatsappt en zit je meteen in de gloednieuwe appgroep voor de laatste nieuwtjes.

Cadeautje

Wat niet op de uitnodiging staat, is waar je de jarige in kwestie nou een plezier mee doet als cadeautje. Vaak ken ik als moeder de kinderen net niet goed genoeg om echt te weten wat zij leuk vinden, en hoe graag ik iedereen ook een boek zou willen geven, dat is vrij lastig als je niet weet wat ze graag lezen (en óf ze wel graag lezen). Maar om die vraag nou in de appgroep te gooien… dat doet helemaal niemand, viel me op.

Doe maar geld

Dus laat ik mijn kind meestal even informeren wat het klasgenootje graag wil hebben. Soms is het antwoord dan: ‘Ik wil graag geld hebben’. Gekscherend zeg ik nog tegen de moeder: ‘Ja, ik ook!’ Maar het kind meende het echt, want hij is voor iets aan het sparen en alle beetjes helpen. Nou, goed. Al vind ik een envelopje met geld geven, zeker aan een basisschoolkind, eigenlijk helemaal zo leuk niet. Dus hebben we geprobeerd er toch een leuke kaart van te maken, en hebben we – als enige, zo bleek later – toch ook een klein cadeautje erbij gedaan zodat hij nog iets had om ook meteen mee te kunnen spelen.

Kijk maar in de bak

Een ander, vrij populair antwoord is: kijk maar in de speelgoedwinkel, daar hebben we een bak klaargezet. Vlak bij de kassa staan diverse kratten, met daarin een selectie speelgoed dat de bijna-jarige voor zichzelf heeft uitgezocht. De ‘dit wil ik allemaal hebben’-bak. Ik vond het in het begin nogal verschrikkelijk, maar inmiddels begin ik de praktische kant ervan in te zien. Want ook familie en vrienden kunnen daar een idee opdoen, of gewoon iets pakken en afrekenen, en klaar. Zo hoeft de moeder niet iedereen een hele lijst met tips te sturen en zit ze achteraf niet met driedubbele cadeaus.

Graaien

Wat ik wel tegen die kratten heb, is dat niet alle spulletjes die erin liggen altijd netjes voorzien zijn van een prijssticker. Je staat al vlak bij de kassa in een krat te graaien, een beetje zelfbewust omdat je heel geïnteresseerd kijkt naar wat het allemaal is – en onopvallend probeert te ontdekken wat het kost – en elke keer als je iets groters vasthebt, ontbreekt de prijssticker. Ik heb al geen idee wat het voorstelt, maar ik wil toch liever niet bij de kassa horen dat het twee keer duurder is dan ik eigenlijk had gehoopt.

Ze vindt alles wel leuk

Maar nog net iets erger dan de grabbelbak is het antwoord: ‘Oh, doe maar wat, ze vindt alles wel leuk.’ Echt, als je ergens niets mee kunt, dan is het de optie ‘alles’. Want dan zie je in bijna elke winkel waar je komt wel iets wat leuk zou kunnen zijn, en waarover je dan vanzelf gaat twijfelen. Heeft ze zoiets niet al? Is dit haar smaak? Zou ze daar nog mee spelen? Wat is het eigenlijk?

Het verlanglijstje

Verlanglijstjes zijn in elk geval achterhaald, lijkt het. Ze zijn ook niet echt handig, tenzij je er eentje op internet aanmaakt en mensen ook netjes afstrepen wat ze hebben gekocht. Je kunt natuurlijk ook iedereen een andere cadeautip geven. Zo voorkom je dubbele dingen en hebben mensen in elk geval een idee van wat je kind leuk zou vinden. Zo geef ik ook graag bepaalde tijdschriften door als tip: niet heel duur, leuk om vaker te lezen, puzzels te doen en in het geval van de overbekende bouwsteentjes zit er bij veel magazines ook een leuk extraatje in de vorm van een poppetje of minisetje.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Sandra: ‘De ergste cadeautip is wel: doe maar wat, ze vindt alles wel leuk’
Sluiten