Stephan: ‘Lieve Saar, kon ik maar in de toekomst kijken en alle paden voor je schoonvegen’

Persoonlijk

Als Stephan Evenblij totaal onverwachts een berichtje krijgt dat hij mogelijk vader is, staat zijn wereld op zijn kop. En ondanks dat zijn leven totaal niet ingericht is op een kind aanvaardt hij zijn rol meteen met verve. Saar is er en het grootste geluk in zijn leven. Hoe dit real life sprookje verdergaat lees je hier.

Column #26 Samen

Wanneer hoor je nu een alleenstaande vader zeggen: ’ik red het allemaal prima alleen’. Hoe vaak woont het kind nu alleen bij de vader? Alleenstaande moeders lijken allemaal zo sterk. Ze redden het prima, lijkt het. Het lijkt zo normaal dat als ouders uit elkaar gaan, de kinderen (meestal) bij hun moeder gaan wonen. Hoe maak je er het beste van als je niet samen je kind(eren) opvoedt? De laatste tijd denk ik steeds vaker aan dat plaatje wat ik voor me zag als kind. Dat beeld van mezelf, later ‘als ik groot ben’. Maar ik ben nu al zo lang zo groot. En ook al is alles anders dan ik ooit voor me zag, het is echt niet minder of slechter.

‘Het is gewoon veel minder waard, als je het niet delen kunt.’

Gewoon anders. En toch, dat plaatje blijf ik voor me zien. Ik zie mezelf in een auto, precies zoals m’n vader had, met een zonnebril op, ook net als hij. Ik heb twee kinderen en een vrouw. En we rijden naar Frankrijk. Ik voel me gelukkig en trots. Beetje cliché misschien, maar prima. En dan kom ik er toch echt achter wat het belangrijkste is van dat plaatje. Van mijn wens, m’n droom of van het cliché, dat geldt voor iedereen. En dat is samen zijn. Wat ik ook doe in mijn leven: werk, ontspanning, ‘leuke dingen’. Het is gewoon veel minder waard, als je het niet delen kunt. Ik ben niet ongelukkig nu, maar soms dan verlang ik zo naar thuiskomen. En dat ik iedere dag mijn Saartje in mijn armen kan nemen.

‘Zou ze nu weten, of voelen dat ik aan haar denk?’

Was ik maar een brave burgerman. De sleutel in de deur en de geur van een lekkere, gezonde maaltijd die je tegemoet komt, met liefde gemaakt. En mijn Saar die op me af komt stormen en blij is mij te zien. En nu ik dit schrijf en dit voor me zie, heb ik het al beleefd. En dat is eigenlijk al meer dan genoeg. Ik wil het gewoon goed doen. Ik wil dat Saar altijd het gevoel heeft dat ik er alles aan heb gedaan er voor haar te zijn. Haar al mijn liefde geven. Zou ze nu weten, of voelen dat ik aan haar denk? Ik ben zo bang dat ik al die dagen die ik niet bij haar ben niet meer goed kan maken.

Of maak ik mezelf gek? Het is zoals het is. Het heelal ontvouwt zich zoals het zich ontvouwt, en zo is het goed. Ik kan niet omschrijven hoe zeer ik me verheug op aankomend weekend. Wat maakt dat mensje toch veel los in mij. Ze houdt me scherp. En toch, die gedachte aan een heel gezin. Met een vader en een moeder. Of is dat het beeld waarmee we zijn opgegroeid? Is dat dan het beste? Lieve Saar, kon ik maar in de toekomst kijken en alle paden voor je schoonvegen. Weet dat ik altijd alleen maar het beste voor je wil. Met jou ben ik samen, voor de rest van ons leven.

Elke week schrijft en vertelt acteur, kunstschilder en vader Stephan Evenblij op maandagavond over zijn nieuwe leven met Saartje, zijn eigen kindersurprise waar hij continu door verrast wordt.

Meer leuke content? Like ons op Facebook