Afke Bohle
Afke Bohle Columns 9 apr 2020

Columnist Afke: ‘Je bent de slechtste juf die er bestaat, roept hij woedend’

Columnist Afke (41) is naast moeder van drie ook partner, dochter, vriendin, buurvrouw, vrijwilliger en ZZP-er en leert steeds beter om gewoon zichzelf te zijn. Ze heeft een zwak voor imperfectie en echtheid. Daar schrijft ze over.

Column: Thuisonderwijs

Dus één van mijn kinderen wil niet. Niet voorlangs, niet achteruit, niet rechtsom en niet linksom.

Jarenlang heb ik met kinderen gewerkt, maar met mijn eigen kind lukt het niet. “Je bent de slechtste juf die er bestaat,” roept hij woedend. We zijn pas één minuut op weg en hebben samen nog een lange dag te gaan.
Hij heeft gelijk. Ik ben zijn moeder en daarmee de meest ongeschikte persoon op aarde om zijn juf te vervangen.

Dan maar anders

Dus we gaan het anders doen. Niet omdat ik het beter weet of om ergens tegenaan te trappen. Eerder omdat ik me ongemakkelijk voel en wil ik roepen: “Hè doe nou gewoon, het staat er toch!”. Ik maak een diepe buiging voor het werk dat de school van mijn kinderen verricht. Echt. Met alle contactmomenten, filmpjes en schema’s. Wat zijn we verwend, wij ouders hebben geen idee. Maar voor dit kind werkt het nu niet.

Durf ik los te laten? Even slikken. Ja.

Hoofd, hart, handen. Dat zijn de pijlers van zijn school, dus daarmee ga ik aan de slag. Vanavond liep ik door onze straat met naast mij een huppelend en stralend kind. Zijn zelfgebakken kletskoppen (handen) mooi verpakt, met een lief zelfgeschreven (hoofd) kaartje eraan, zette hij ze bij de voordeur van vier mensen die alleen zijn. Op het kaartje ons telefoonnummer voor hulp of wanneer ze zin hebben om te kletsen (hart).

Ik zag dat hij zijn vuurtje weer had gevonden

Vanmorgen begonnen we met het bouwen van een leeshol, een voorleeskwartiertje voor zijn zus, het vak dagboek (want later wil je vast weten hoe je het nu beleeft) met een collage en de moeilijke woorden nog eens apart opgeschreven en tafeltrampospringen. ‘s Middags maakten we een plan met ons hart. “Die doen we iedere dag mama, ik weet nog heel veel oude mensen verderop de bocht om,” zei hij.

Ik zag dat hij zijn vuurtje weer had gevonden. En terwijl hij enthousiast vertelde stak ik stiekem mijn neus in zijn haar en snoof zijn geur vermengd met buitenlucht op.

Morgen weer een dag.

Lees ook:

Reageer op artikel:
Columnist Afke: ‘Je bent de slechtste juf die er bestaat, roept hij woedend’
Sluiten