Columnist Pamela: ‘In eerste instantie besteedde ik niet zoveel aandacht aan hem, ik was alles behalve op zoek naar iemand’

Onze columnist Pamela (26 jaar) is getrouwd met haar Bulgaarse man Samuil (27 jaar) en moeder van hun vijf maanden oude baby Joël. Sinds 2017 wonen ze samen in Ruse, Bulgarije, waar ze momenteel voorbereidingen treffen om voor een paar jaar naar New York te verhuizen.  Wekelijks lees je Pamela haar ervaringen met het moederschap en het gezinsleven in een ander land.

Column: De ontmoeting

Ik wilde altijd al in het buitenland wonen. In een ontwikkelingsland om precies te zijn. Ik koos een praktische studie, zodat ik me altijd en overal kon inzetten. Toen ik de combinatieopleiding verpleeg- en verloskunde af had gerond, had ik al meerdere trips naar Oeganda en een stage in Ghana erop zitten. Toch was ik nog niet helemaal klaar om te gaan. Ik besloot eerst een voorbereidingsjaar te doen en vertrok naar Engeland voor een theologische en interculturele studie. Voor mij dé perfecte manier om me te focussen op mijn toekomst in Afrika of Latijns-Amerika, dacht ik.

Single life

Door mijn verschillende reizen naar Afrika, had ik gezien hoe anders een relatie tussen man en vrouw daar in elkaar steekt. Het was zo anders, dat het me beter leek om daar geen relatie aan te gaan. Toen ik zonder vriend naar Engeland vertrok, had ik afscheid genomen van het idee dat ik in de nabije toekomst een eigen gezin zou hebben. Want ik moest en zou naar Afrika of Latijns-Amerika, en een jaar studeren in Engeland was daarop voorbereidend, dacht ik.

Onverwacht geflirt

Eenmaal in Engeland aangekomen, werd ik ondergedompeld in een gezellige, hechte gemeenschap. We woonden met zo’n 100 studenten op campus. Je zag elkaar niet alleen in het lesgebouw, maar ook in de eetzaal, de gezamenlijke woonkamers en het slaapgebouw. Toen er een zekere jongen duidelijk interesse in me had, was er dus geen ontkomen aan. Hij flirtte niet alleen met me tijdens de les, maar ook tijdens de maaltijden en sociale activiteiten. Laat deze jongen nou in Engeland zijn om zich voor te bereiden op zijn toekomst in Bulgarije. Want daar wilde hij heen, en daar zou hij een vrouw zoeken, dacht hij.

Dit werd niks

In eerste instantie besteedde ik niet zoveel aandacht aan hem. Er waren nog 98 andere studenten om te leren kennen en bovendien was ik alles behalve op zoek naar iemand. Maar toen hij interesse bleef hebben en zelfs opdaagde als we met een aantal meiden een chick flick aan het kijken waren, besloot ik hem een kans te geven. Vervolgens gebeurde er niks. Tenminste, hij deed niet zijn best om momenten met mij alleen te winnen, zodat we elkaar beter konden leren kennen. Daar wachtte ik op. Hij leek de tegenovergestelde strategie te hebben, en juist naar groepsactiviteiten komen om mij beter te leren kennen. Ook hij kwam niet verder, want ik ben niet de spraakzaamste persoon in een grote groep. Dit werd niks, dachten wij allebei.

Toekomst in Bulgarije

Totdat op een avond na een groepsactiviteit ineens iedereen om half tien naar bed ging en wij tweeën overbleven. We raakten niet uitgepraat. We hielden het luchtig, we hadden het niet over de toekomst. Die zomer ben ik voor het eerst naar Bulgarije gegaan. En wat bleek? Ik zag een toekomst in Bulgarije wel zitten. Ik voelde me thuis in de warme cultuur en zag genoeg mogelijkheden om mijn steentje bij te dragen aan de ontwikkeling van het land. Inmiddels twee zomers later zijn we getrouwd en trotse ouders van Joël. “We gaan hier niet meer weg”, dachten wij. Nu hebben we alleen tóch een nieuwe kans gekregen en verhuizen we binnenkort voor het werk van Samuil naar New York. Wat we daar gaan beleven lees je binnenkort in mijn columns.

Reageer op artikel:
Columnist Pamela: ‘In eerste instantie besteedde ik niet zoveel aandacht aan hem, ik was alles behalve op zoek naar iemand’
Sluiten