Columnist Pamela: “In Bulgarije bestaat er maar één oppas: Oma”

Onze columnist Pamela (26 jaar) is getrouwd met haar Bulgaarse man Samuil (27 jaar) en moeder van hun zes maanden oude baby Joël. Sinds 2017 wonen ze samen in Ruse, Bulgarije, waar Sam vandaan komt. Deze week vertelt ze waarom het regelen van een oppas in Bulgarije niet vanzelfsprekend is.

In een eerdere column over het full-time moederschap schrijf ik hoe ik de verantwoordelijkheid voor Joël soms graag even bij iemand anders leg. Vooral nu Sam al ruim drie weken voor zijn werk in New York is en ik er 24/7 alleen voor sta kan ik af en toe wel een break gebruiken. Maar een oppas regelen blijkt in Bulgarije niet zo makkelijk als in Nederland.

Oppassen in Nederland

Ik ben de oudste in een gezin met zes kinderen. Toen ik jong was regelden mijn ouders regelmatig iemand om ’s avonds op te passen. Ik heb hier leuke herinneringen aan want mijn zusjes en ik vonden het de ultieme uitdaging zoveel mogelijk bij een oppas voor elkaar te krijgen. Als we langer mochten opblijven, een extra beker melk scoorden of de oppas ervan wisten te overtuigen dat we van slaapkamer waren geruild, was onze avond geslaagd. Zodra ik een jaar of negen was vonden mijn ouders me oud genoeg om op mijn jongere broertjes en zusjes te passen. Rond die tijd begon ik ook in andere gezinnen op te passen. Ik lette op de kinderen van kennissen en werd via-via ook wel eens gevraagd op te passen in een gezin dat ik verder niet kende. Als tiener bracht ik daardoor het merendeel van de week oppassend door, thuis of bij een ander gezin. Ik deed het met veel plezier, ik ga graag met kinderen om en vond oppassen het ideale bijbaantje.

In Bulgarije is alles anders

In Bulgarije bestaat er maar één oppas: oma. Het wordt als onverantwoord gezien je kindje alleen te laten met iemand anders dan oma. Ik kwam erachter dat deze traditie heel serieus wordt genomen toen ik vrienden aanbood op hun twee kleine kinderen te letten. Al weken gaven ze aan toe te zijn aan een break, toch werd mijn aanbod meerdere keren door hen afgewezen. Sam legde me toen uit dat ze zich geen goede ouders voelden als ze hun kids achterlieten bij iemand anders dan oma. Nu hebben we zelf een kindje en maar één oma in de buurt. Deze oma werkt 12 uur per dag, heeft geen auto en haar opvoedstijl staat regelrecht tegenover die van ons. Joël bij haar achterlaten is dus om verschillende redenen niet altijd mogelijk. Iemand anders op Joël laten passen is ook geen optie. Toen Joël een paar weken oud was vroeg ik aan Sam of ik Joël even kon droppen bij zijn tante die om de hoek woont. Sam vond het geen goed plan. Het mocht dan wel verantwoord zijn je kind achter te laten bij een tante, maar wat zou zijn moeder ervan vinden? Ik begreep dat oma zich gepasseerd zou voelen en heb sindsdien niet meer gevraagd of iemand anders op Joël kon passen.

Oma’s aan de top

Ook al is het niet altijd makkelijk weinig mogelijkheden te hebben om oppas te regelen voor Joël, het heeft ook positieve kanten. Ik kan nu veel tijd doorbrengen met mijn mannetje, de zorg voor Joël aan iemand anders overlaten is namelijk (nog) niet mijn sterkste kant. Oma komt geregeld ’s avonds langs om te helpen Joël in bad te stoppen en ze neemt altijd eten voor een heel leger met zich mee. Ik verwacht dat Joël binnen afzienbare tijd rennend en spelend de wereld gaat ontdekken, tot die tijd geniet ik er gewoon van hem dichtbij te hebben.

Meer lezen?

Columnist Pamela: “Ik heb moeite met mijn veranderde lichaam na de zwangerschap”

Columnist Pamela: “Het is zo gek nog niet om full-time moeder te zijn”

Columnist Pamela: “In Bulgarije komt niemand de eerste 40 dagen in de buurt van je baby”

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
Columnist Pamela: “In Bulgarije bestaat er maar één oppas: Oma”
Sluiten