Dag lieve meester,

Ik was zeven en jij was mijn meester. Drie jaar lang zat ik bij je in de klas en drie jaar lang heb je me laten denken dat iedere meester deed wat jij deed. Dat iedere meester precies wist wat je als kind nodig had. Dat iedere meester precies op het juiste moment de juiste dingen tegen je kon zeggen. Ik had ook juffen. Lieve juffen en stomme juffen maar jij was gewoon jij.

Omdat dat zo hoorde

In die tijd zeiden we trouwens nog u tegen jou. En dat was heel gewoon. We noemden jou niet bij je voornaam, maar gebruikten keurig je achternaam met ‘meneer’ daarvoor. Omdat dat zo hoorde. Omdat er diep respect was voor je. Omdat de leraar nog niet je vriend was.

De juf deed echt haar best

Nu is het anders. Vandaag nog was ik bij mijn dochter in de klas. De juf deed echt haar best. Ze is pas drieëntwintig en heeft de klas niet mee. De letters A, D en H zijn ruim vertegenwoordigd zeg maar. Als de leerlingen toevallig even zin hebben om te luisteren, wordt alles wat de juf zegt in twijfel getrokken. ‘Neehee, je hebt het niet goed hoor juf!’ Ze zeggen er nog net geen ‘Oelewapper’ achteraan.

LEES OOK: 15 dingen die je nooit tegen de juf van je kind moet zeggen

Mio mijn Mio

Ik vraag me af wat jij zou doen als je in haar schoenen stond. Waarschijnlijk wat je altijd deed. Je zou heel zacht gaan praten. Je zou ons uitdagen. Je zou de braveriken belonen en daarmee de slechteriken opvoeden. Je zou je geduld bewaren en je zou de kinderen de lol van leren meegeven. Je zou voorlezen alsof je zelf meespeelde in het verhaal. Wauw. Wat kon jij voorlezen zeg! Het was altijd een feestje als we netjes geleerd hadden en we de laatste tien minuten van de dag naar jouw vertolking van Mio mijn Mio mochten luisteren. Je had er zelf net zo veel plezier van.

Al denk ik ook met veel plezier terug aan de meeste juffen die voor mijn klas stonden, een meester is toch echt iets anders

Een meester is toch echt iets anders

En dat is precies wat ik mij van jou herinner. Lesgeven deed je omdat je er plezier in had. Omdat je genoot als een kind na eindeloos proberen iets onder de knie kreeg. Omdat jouw ogen gingen stralen als een kindersnoet jou lachend tegemoet kwam. Ik weet dat het onzin is, maar ik zou dolgraag jouw leven een stukje terug spoelen. Precies genoeg om mijn kinderen bij jou in de klas te zetten.

En dan zou ik daar ook een clubje jonge mannen bij zetten. Want al denk ik ook met veel plezier terug aan de meeste juffen die voor mijn klas stonden, een meester is toch echt iets anders. Net als een vader anders is dan een moeder, een broer anders dan een zus en een opa anders dan een oma.

Een groot deel van de opvoeding ligt in hun handen

Vandaag is het de dag van de leerkracht en zo’n dag verdienen ze. Want leerkracht zíjn is één ding maar kinderen les geven is echt een vak. Een vak dat veel respect verdient. Van de leerlingen, maar zeker ook van de ouders. Want een heel groot gedeelte van de opvoeding van onze kinderen ligt in hun handen. Als leerling dacht ik daar natuurlijk nooit echt over na en nu als ouder misschien wel te veel. Met terugwerkende kracht wil ik je graag bedanken voor alles wat je mij leerde, voor alles wat je mij afleerde en vooral voor alle mooie verhalen.

Lieve groet,
uw oud-leerling Phileine

Phileine schrijft wat af. Eerder schreef ze ook een brief aan de zuster van een verzorgingstehuis.

Reageer op artikel:
Dag lieve meester,
Sluiten