Dank je, juf Janet, voor het kijken naar wie mijn kind echt is

Deze week zwaaien we de kleutergroep af van onze middelste. Op naar groep 3. Voordat ik weer verderga met de drukte, vakantie voorbereidingen en ellenlange to do-lijsten is deze brief voor jou, juf Janet. Voor wat je gedaan hebt en wie je bent.

Anderhalf jaar geleden kwamen we uit het buitenland jouw klas ingelopen. En dan moet je maar zien wie je krijgt. In eerste instantie ging ik af op de eerste indruk. Hoe je eruit zag, wat de klas uitstraalde. En of ik een klik voelde (vaag, maar zo werkt dat bij mij) Heel eventjes dacht ik: ‘goh, dit is een wel heel rustige dame, met een oh zo zachte stem.’ Je onopgemaakte ogen, achter een onopvallende bril. Je korte haren en jurkjes met legging. Niet het type waarvan je denkt dat die mijn pittige zoon er wel even onder krijgt. Of haar mannetje zal staan tegenover het soort ouders dat hier rondloopt. Haastige Gooische types die werken bij banken, in de media of als advocaat. Druk, druk, ja daar gaan we weer naar het werk of een afspraak. Dinsdagochtend hockey, tennislessen, koffie afspraken. Terwijl jij je druk maakt om de ontwikkeling van onze kinderen en ze op weg helpt individu’tjes te worden met eigen talenten.

Zachte klappen

Dagelijks zorg je voor het welzijn van onze kinderen, van mijn kind. Je leert ze meer dan wij ze ooit zouden kunnen bijbrengen. En je helpt ze het kind te zijn met alle uitdagingen en beperkingen. Met twee, drie zachte klappen in je handen heb je ze weer stil. Bijna dertig stuks. Je zachte stem heeft meer overwicht dan mijn luide als ik moe en geïrriteerd ben.

Foto’s en verhalen

‘s Avonds licht mijn telefoon op na negenen en dan komen de foto’s en verhalen van de dag binnen via onze Groupme App, waarin je ons laat zien wat de kinderen weer geleerd hebben die dag. Voor jou stopt je werk niet na drieën.

Hij is voor jou niet één van de dertig, maar één kind met zijn eigen pad, uitdagingen en toekomstdromen

Maar het allermooiste vind ik dat je mijn zoon, net zes, hebt geholpen om te gaan met teleurstellingen. Je hebt gezien wat hij nodig had in een grote klas, waar een creatieve geest als de zijne niet altijd begrepen wordt. Zijn gevoel te kort te komen, onbegrepen te zijn. Zijn neiging om fysiek te worden als het niet uitpakt zoals hij hoopt. En nee, je hebt het niet alleen gedaan. Je hebt de hele klas erbij betrokken en met alle kinderen gekeken hoe jullie allemaal hem de ruimte konden geven tot rust te komen. Hij is voor jou niet één van de dertig, maar één kind met zijn eigen pad, uitdagingen en toekomstdromen.

Kleuter naar groep 3

Jij legt hier in groep 1 en 2 de basis voor een nieuwe generatie en dat klinkt heel erg Obama, maar mag ik hier even een Amerika momentje pakken zoals alleen zij dat kunnen en je bedanken voor de impact die je op mijn kleuter zoon hebt gemaakt. Door jou is hij lekkerder in zijn vel gaan zitten en voelt hij zich sterker dan ooit om na de zomer groep 3 te gaan aanvallen. Ik beloof je dat ik je over een jaar of 12 opzoek met mijn opgeschoten mannetje naast me om je te vertellen wat hij gaat studeren.

Juffen zoals jij werken bijna dag en nacht. Je salaris staat in schril contrast tot sommige salarissen van de vaders en moeders op het schoolplein. In die zin is je beloning volkomen ondergewaardeerd, maar ik weet dat jij de rijkdom haalt uit de hoop en gedachte dat je een verschil maakt in het leven van de kinderen om ze tot betere mensen te maken die het beste uit zichzelf halen. En zo is het!

Dank je xxx

[likebutton]Meer van dit soort herkenbare artikelen zien? Vergeet ons dan niet te liken!”[/likebutton]

Reageer op artikel:
Dank je, juf Janet, voor het kijken naar wie mijn kind echt is
Sluiten