Daphne: ‘Natuurlijk kun je met je kind grenzen verleggen, ook met een autistist – maar in ZIJN tempo, niet het jouwe’

Columnist Daphne schrijft over haar transzoon Nouri (12), die naast Cerebrale Parese (hersenbeschadiging) ook genderdysfoor is en in transitie zit van meisje naar jongen. Over dochter Lynn (5), een olijke kleuter met een zeer hoog diva gehalte en een behoorlijke gebruiksaanwijzing. Maar ook schrijft Daphne soms over zichzelf en haar belevenissen als treinmachinist. Op Daphnes Wereld houdt ze haar eigen blog bij.

Column: Tijd om de vakantie te boeken

Het is weer zover: ik moet (nou ja, mág) de vakantie gaan plannen voor komende zomer. Ik vind het ieder jaar best een uitdaging met ons beperkte budget. Nee, we zijn niet arm, maar we bulken ook niet in het (vakantie)geld. Er moet hier maandelijks wel degelijk gewikt en gewogen worden en niet doordachte uitgaven kunnen we ons simpelweg niet permitteren.

Maar wat voor accommodatie boek je tegenwoordig voor maximaal €1.500,- voor twee weken met een heel gezin? Nou, dat is best nog een dingetje! Vele tropische bestemmingen die op mijn bucketlist staan, vallen daarom al af. Die zullen moeten wachten tot in een ander leven – eentje waarin we de postcodeloterij winnen..

Maar wat is dan wél haalbaar? Tja, dat is een heuse uitdaging hier! Om te beginnen willen we het liefst zonzekere bestemming, want in het verleden hebben we onze fair share van regenachtige vakanties wel gehad. De kids zijn op zich al tevreden met een zwembad, manlief wil graag ergens heen waar je niet al teveel Nederlanders tegenkomt en moeders wil gewoon zon, zee en strand. In principe moet het niet zo moeilijk zijn toch?

Nou, hiermee zijn we er nog niet: wij hebben ook nog te maken met een verstandelijk ‘bijzonder’ kind, zoals ik het maar even noem. Vooral wanneer je een kind hebt met een stoornis in het autistisch spectrum, is het best lastig om goed te boeken. We hebben dan ook menig teleurstellend vakantie op onze conto staan. Onwetendheid van onze kant (omdat we nog niet wisten wat er met onze zoon was) en geboekt met de beste bedoelingen (leuk voor kinderen), maar wat voor de meeste kinderen leuk is, is vaak voor autisten een enorme opgave. Te druk, te groot, te lawaaierig, een in verhouding te klein zwembad (en dus te veel kinderen op een vierkante meter), het zijn allemaal dingen die een vakantie voor een autist tot een hel kunnen maken.

Vertrouwd gevoel

Een autist houdt niet van verrassingen. Het moet vertrouwd zijn, niet teveel gekke dingen. Zo was Kroatië alleen maar een succes vanwege het zwembad bij ons appartement. Wij kozen voor Kroatië vanwege de ruige, natuurlijke baaien, terwijl de adembenemende rotsachtige kust door de kids (en met name de oudste) niet zo goed werd ontvangen. Daar waar de kinderen van een ander zichzelf uren konden vermaken met een duikbril op hun hoofd en kun koppies onder water, had ik die van mij gillend en hyperventilerend bij de hand bij ieder voorbij zwemmend visje – en dan overdrijf ik niet. Geef hem maar het zwembad bij het appartement: vertrouwd, klein, en vooral behaaglijk voorspelbaar zonder vissen of ander zwemmend gespuis.

En als je nu denkt: nou, de kinderen hebben zich maar te schikken, dan ben je dus duidelijk nog nooit met een autist op vakantie geweest. Natuurlijk kun je met je kind grenzen verleggen, ook met een autistist – maar in ZIJN tempo, niet het jouwe. Daar zijn wij inmiddels op de harde manier achter gekomen. Bij onze zoon zit niet alleen zijn autisme in de weg, ook zijn cognitieve beperking. Hij kan nou eenmaal niet relativeren zoals wij dat kunnen, heeft daardoor angststoornissen en daar moet je écht rekening mee houden, anders heb je een niet zo relaxte vakantie. Daarnaast is zijn er zijn lichamelijke beperkingen; sommige activiteiten zijn fysiek gewoon niet haalbaar.

Een adventurepark (met de kabelbaan van bergtop naar bergtop) of raften vinden wij helemaal geweldig, maar zullen hem een trauma opleveren. Mountainbiken of hiken in de bergen? Fysiek helaas niet haalbaar. Een bezoek aan de grotten? Geheid dat we binnen een kwartier weer buiten staan met een hyperventilerend kind. 
Maar ook met de jongste moeten we rekening houden: zij is voor veel dingen nog te klein.

Wat dan wel?

Dat allemaal in beschouwing genomen, wat hebben we dan nog nodig? Geen massa-campings met drukke kinderanimatie dus, maar wel rust en ruimte. Een appartement in een niet al te groot complex zou prettig zijn. Geen avontuurlijke bezigheden, maar wél een zwembad. En wifi (duh, puber! Do I eed to say more?). En natuurlijk een zwembad en oh, had ik al gezegd wifi?

Ik duik achter mijn laptop. Mijn zoekcriteria op volgorde van belangrijkheid: zwembad, wifi (die twee kun je ook omdraaien), appartement, rustig gelegen, zon en strand (mama wil ook wat), niet langer dan 1 dag reizen (de ruim 1700 kilometer naar Kroatië vorig jaar plus ruim vijf uren file zitten nog vers in ons geheugen) met een maximaal budget van vijftienhonderd euro. *Drukt op zoeken*

‘Er zijn geen accommodaties gevonden met de door u gestelde criteria. Pas uw voorkeuren aan en probeer opnieuw.’

En daar gaan we weer: gek genoeg vormen alle gestelde criteria geen probleem, echter het budget blijkt ook dit jaar weer een grote uitdaging. Gelukkig hou ik wel van een uitdaging, dus al kost het me eelt op mijn vingers, ik zál het vinden!

Meer columns lezen van Daphne? Dat kan hier.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over je leven als vriendin, partner, moeder en overall powervrouw in je mailbox.

Reageer op artikel:
Daphne: ‘Natuurlijk kun je met je kind grenzen verleggen, ook met een autistist – maar in ZIJN tempo, niet het jouwe’
Sluiten