Dat moment dat je het glibberige lijfje van je baby op je buik voelde

Famme’s Muriel kan zich het moment van haar eerste bevalling nog glashelder voor de geest halen. Het moment waarop haar zoon de wereld in kwam en hij met een luid gilletje liet horen aan de wereld dat hij er was. Zijn warme lijfje op de hare. Hij huilde en zij huilde en lachte tegelijk.

‘Hij kwam veel sneller dan gedacht. De verloskundige riep aan de telefoon. Hoe lang ben je nu bezig? Een half uur? Je klinkt nog veel te goed, bel me over een paar uur maar terug. Maar ik voelde dat het snel zou gaan. Ik had het me veel erger voorgesteld en na nog een half uurtje liet ik m’n man bellen. Kom nou maar, zei hij, en ze kwam ervan uitgaand dat er nog weinig aan de hand zou zijn. 9 cm ontsluiting bleek, en we racete naar het ziekenhuis. Na iets meer dan 4 uur beviel ik van het mooiste mannetje en met APGAR score 9 en het liefste snoetje van de hele wereld waren we betoverd. Op het geboortekaartje plaatsten we een van de mooiste gedichten van Freek de Jonge:

‘Wees niet bang je mag opnieuw beginnen
vastberaden doelgericht of aarzelend op de tast
houd je aan regels volg je eigen zinnen
laat die hand maar los of pak er juist een vast’

Uit het gedicht: Wees niet Bang

Barre omstandigheden

Maar stel je nu eens voor dat je niet in het Westen geboren was, maar in Afrika waar moeders vaak onder barre omstandigheden en zonder enige vorm van goede medische hulp kinderen op de wereld zetten. Dan maak je je niet druk om een mooi gedichtje bij je te kekke geboortekaartje.

Moeder van een doodgeboren kindje

Het draait dan alleen maar om leven en overleven. Hoe erg is het als je moeder wordt van een doodgeboren kindje (1,2 miljoen per jaar). Zoals het intens verdrietige verhaal van Susanne. Haar kindje is dood ter wereld gekomen. Drie dagen heeft ze met weeën rondgelopen voordat ze naar het ziekenhuis toekwam. En nu is ze moeder, zonder kind. Dat doet pijn.

Je kind verliezen. Dat is als moeder wel het ergste wat je kan overkomen. Maar wat ik hier zo schrijnend vind, is dat het niet had gehoeven. Het is vooral om een combinatie van economische redenen en gebrek aan kennis waardoor haar kindje het niet heeft gered. Susanne is te laat naar het ziekenhuis gegaan, omdat ze dan ook daar moet bevallen. En dat kost geld en dat heeft ze niet. Een veilige bevalling kost 10 euro. Susanne moet daarvoor wel naar de kliniek komen. En dat is ver lopen(!) met je dikke buik, dus heeft ze ook geld voor transport nodig.

Cordaid Memisa geeft voorlichting, zorgt voor zwangerschapscontroles, stimuleert vrouwen te bevallen in een kliniek en zorgt voor betere klinieken met goed opgeleid personeel. En dat verdient de aandacht en (financiële) hulp van moeders die het een stuk beter hebben omdat ze de mazzel hadden geboren te worden op een luxe stukje van deze wereldbol. Denk je maar eens in dat jij Susanne was geweest, daarom heb ik geen moment geaarzeld en meteen mijn telefoon gepakt en dat simpele sms’je gestuurd. Mijn drie prachtige baby’s zijn nu al echte knulletjes aan het worden. Dat gun je toch iedereen?

6.000 baby’s hopen vandaag op een sms van jou!

De feiten

Jaarlijks sterven 1,2 miljoen baby’s tijdens de bevalling. En 1 miljoen op de dag dat ze geboren worden. Dus ELKE dag sterven 6.000 baby’s. Wil je verschil maken? Dat kan. Met één smsje (slechts € 2,50) help je dat enorme cijfer terug te dringen! Geef om leven: Sms BABY naar 4333. Meerdere keren sms’en mag natuurlijk ook.

Reageer op artikel:
Dat moment dat je het glibberige lijfje van je baby op je buik voelde
Sluiten