De gitzwarte spiegel vol woede en onmacht

Phileine schrijft: Lieve lezer...

Persoonlijk

Phileine is met zwangerschapsverlof, maar toch verschijnt er een brief in de mailbox van de redactie van Famme. De brief rolde zo uit haar vingers, net als haar tranen rolden en nu die van ons.

Dag lieve lezer,

Lief. Ik noem je lief want ik ken je niet. En mijn gedachte is altijd geweest dat ieder mens lief is. Dat ieder mens met een positief doel voor ogen handelt en vanuit een positieve gedachte spreekt. Natuurlijk zijn er mensen waarbij het lijkt of dat niet zo is maar die dragen in mijn ogen dan altijd een hele zware rugzak. Gevuld met verdriet, onmacht en woede waardoor er voor positiviteit niet altijd ruimte is.

Een gitzwarte spiegel

Gisteren keek ik naar het journaal. Niet omdat ik dat toevallig deed maar omdat we na ons heerlijke avondje uit via de telefoon ineens vernomen dat er een grote ramp was gebeurd. Een vliegtuig neer gekomen, neer gestort, neer gehaald. Meteen de televisie aan en daar vlogen de beelden mij naar mijn keel. Een groot zwart terrein vol met kleine stukjes van wat slechts een paar uur daarvoor nog iemand zijn vakantie was. Een terrein vol met persoonlijke bezittingen die niemand meer toebehoorden. Een terrein dat voor mij een spiegel voorstelde. Een gitzwarte spiegel die de wereld wordt voorgehouden. Hierin zien we onszelf, onze angst, onze woede, onze onmacht en onze toekomst.

Geschiedenis geschreven?

Want we zijn op het punt aangekomen dat in de geschiedenisboeken van onze kleinkinderen als die gitzwarte dag zal verschijnen. Die dag waarop die ver van onze bed show in de Oekraïne ineens een realiteit van heel dichtbij blijkt. De dag waarop we echt kunnen voelen hoe klein de wereld eigenlijk is. De dag waarop ineens iedereen beseft wat oorlog betekent. Oorlog betekent einde aan de vrijheid, einde aan de onbezorgdheid, eind aan alles wat zo normaal voor ons is geworden.

Slechts één druk op de knop…

Oorlog ergens in de wereld betekent niet meer alleen vreselijke beelden op tv. Oorlog betekent een mogelijke dreiging voor ons allemaal. En oorlog heeft niets te maken met ‘spelletjes’ die op hoog politiek niveau door hele slimme mensen worden gespeeld. Oorlog heeft te maken met gevulde rugzakken. Heel veel gevulde rugzakken. Met mensen die door onmacht, door angst, door woede geen positiviteit meer kennen. En er zijn helaas vandaag de dag heel veel mensen met zware rugzakken in de wereld. Een aantal van deze mensen heeft ‘per ongeluk’ het onbezorgde en onschuldige geluk van velen beëindigd. Met slechts één druk op de knop.
Verkeerde inschatting. Verkeerde vliegtuig. Niet zo bedoeld. Sorry.

Eind van onze vrijheid

Ik snap het even niet meer. Ik kijk de hele dag opnieuw naar beelden van al die kleine zwarte stukjes. En overal op het net kom ik de verslagenheid van mensen tegen. Nabestaanden, vrienden, familie. Maar ook van mensen zoals ik, die gelukkig niet de zware last van persoonlijk verlies hoeven te dragen. Ook zij zijn verslagen. Want het einde van deze vlucht kon wel eens het einde van onze vrijheid betekenen.

Positieve revolutie

Toch geloof ik nog in lieve mensen. En in mensen die hun zware rugzak af durven doen. De kracht van positiviteit is nog altijd een hele sterke. Ik hoop oprecht dat we onszelf allemaal in de spiegel kunnen aankijken dit weekend en het voornemen durven maken om positiever met elkaar om te gaan. Zeg nog eens hallo tegen je buurman, praat nog eens met een vreemde naast je in de trein en geef je kinderen een extra lieve knuffel, als zij het goede voorbeeld krijgen dan zouden we er met z’n allen voor kunnen zorgen dat deze gitzwarte dag niet alleen het einde van een vlucht met zich mee bracht maar ook het begin van een positieve revolutie.

Liefs,

Phileine

Lees ook het indrukwekkende verhaal van de grondstewardess die alle passagiers uit MH17 incheckte.

Meer leuke content? Like ons op Facebook