Over de moeder die zo ontzettend goed gelukt is

Phileine kijkt met bewondering naar moeders op het schoolplein die er uit zien om door een ringetje te halen. Alles lijkt goed gelukt. Zo’n schril contrast met haar eigen verschijning… De eerlijkste ‘Phileine schrijft’ tot nu toe.

Dag andere moeder,

Vanmorgen zag ik je weer. In je fel gekleurde sport outfit stond je daar goed gelukt te wezen. Je kinderen, een jongen en een meisje, keurig en hip gekleed. Coole tassen haalde je tevoorschijn uit je babesbolide en terwijl je je dochter een lipgloss afdruk op haar wang drukte kneep je je zoon even lieflijk in zijn wang. Zijn ook al zo goed gelukte kuiltjes kwamen tevoorschijn. De kinderen liepen de school in en jij maakte nog even een praatje met die snelle papa die nooit met iemand lijkt te praten behalve met jou.

Benen in de lucht

Terwijl ik dit alles bekijk zie ik dat mijn jongste dochter omgekeerd in haar stoel hangt, benen in de lucht, uiteraard zonder schoenen. Als ik haar vraag wat ze aan het doen is kan ik het antwoord niet verstaan want het gillen van haar grote zus verstomt de stem van de jongste. De schoenen van de oudste vliegen door de auto en de volledige inhoud van haar gescheurde rugtas ligt onder mijn stoel. Ik klik mijn gordel los, wrijf eens lekker in mijn ogen en kruip dan het oorlogsgebied binnen.
Na tien minuten heb ik twee kinderen naast de auto staan. Schoenen (omgekeerd) aan en rugtassen op hun rug.

‘Ik probeer mijn baby inclusief poepluier uit zijn maxi cosi te vissen’

Jij hebt intussen geanimeerde lachsalvo’s bereikt bij de snelle papa en ik probeer mijn baby inclusief poepluier uit zijn maxi cosi te vissen. Met mijn stinkende (maar oh zo lieve) baby op mijn arm en twee half aangeklede meisjes loop ik langs jullie gesprek. Ik mompel een goedemorgen maar dat gaat volledig langs jullie heen.

Moeder in een Toyota Golf

Net als ik de school in wil lopen vraagt mijn jongste wanneer de hond nou eens mee naar binnen mag… De hond?!!?!?! Mijn hemel, die zit nog in de auto met alle ramen gesloten. Ik ren, nog steeds met stinkende baby op mijn arm, terug langs jullie en open een paar ramen van mijn Toyota Golf. (vernoemd naar het patroon van een golfbal gezien het aantal putten en deuken dat zich in het schroot bevindt).

Er moest geplast…

Opnieuw loop ik langs je en ditmaal zeg ik niets. Geen tijd voor want terwijl ik de ramen opende, opende mijn jongste haar broek. Midden op het schoolplein. Er moest geplast en wel nu…
Ik sleep haar mee naar binnen en leg liefdevol maar dwingend uit dat plassen iets is wat we op de weecee doen, niet op het schoolplein.

Het geurende bewijs van een verkeerd gesloten luier

De oudste heeft inmiddels haar vlecht los gemaakt en haar haar in een fontein achtige uiting boven op haar hoofd gebonden. Het ziet er niet uit maar ik geef haar een zoen en zeg dat ik trots ben dat ze dat al helemaal zelf kan.
Terwijl ik haar in haar klas over lever aan de zorgzame handen van de lieve juf voel ik mijn arm warm worden. De walm die mij tegemoet komt is het geurende bewijs van een verkeerd gesloten luier. Dankjewel superdaddy die bij wijze van liefdevolle daad vanmorgen even de baby aan kleedde.

‘Ik weet niet wat er meer stinkt, mijn overlopende baby of mijn klotsende oksels’

Ik loop naar buiten. Ik weet niet wat er meer stinkt, mijn overlopende baby of mijn klotsende oksels.
Ik zie jou nog net afscheid nemen van de snelle vader en ik loop iets zachter om te voorkomen dat onze walm jullie laatste woorden verstoort. In mijn hoofd verzacht ik voor mezelf de omstandigheden. Ik verwijt je materialistisch moederschap en dicht je flirtgedrag op het schoolplein toe. Maar jij en ik weten wel beter. Ik ben gewoon jaloers. Stinkend jaloers.

En terwijl ik met mijn hond en baby en uitgelopen panda ogen naar het bos toe rij neem ik mezelf voor om morgen een half uurtje eerder op te staan. If you can’t beat them… join them!

Collegiale groet,

Phileine

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over je leven als vriendin, partner, moeder en overall powervrouw in je mailbox.

Reageer op artikel:
Over de moeder die zo ontzettend goed gelukt is
Sluiten